Τα τελευταία χρόνια, δημοσιεύματα σε «έγκυρα» ΜΜΕ της Δύσης αναφέρονται με τα χειρότερα λόγια στον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Προσπαθούν να τον δυσφημήσουν ή να δημιουργήσουν μια εικόνα καθόλου κολακευτική για το πρόσωπό του. Αυτά τα δημοσιεύματα στοχεύουν στις οικονομικές δραστηριότητες του Ρώσου ηγέτη ή στενών συνεργατών του, με καθαρή πρόθεση να τον παρουσιάσουν άνθρωπο που στηρίζει τη διαφθορά.

Πριν από λίγο καιρό είχε δημοσιευθεί άρθρο σχετικά με τα διαμερίσματα που λέγεται ότι χαρίζει ο κ. Πούτιν σε γυναίκες, με τις οποίες αφήνεται να νοηθεί ότι είχε ή έχει κάποια σχέση. Ο Ιταλός δημοσιογράφος Giulietto Chiesa πάντως, σε άρθρο του σε κοινωνικό μέσο της πατρίδας του, αναρωτιέται αν πράγματι ο κ. Πούτιν είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Δύση, ή μήπως τελικά είναι η τελευταία της ελπίδα για να γλυτώσει από τα δεινά που τη μαστίζουν;

Πρωτοφανής κρίση

Είναι φανερό, λέει ο Ιταλός δημοσιογράφος, πως η κρίση με την οποία παλεύει ο Δυτικός κόσμος δεν μοιάζει με οτιδήποτε που έχουμε βιώσει ώς τώρα. Είναι μια κρίση αξιών, δημοκρατίας, οικονομίας, περιβάλλοντος και πάνω απ' όλα πολιτική κρίση χωρίς προηγούμενο. Όλες οι αξίες καταρρέουν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, η παγκόσμια υπερδύναμη δεν είναι πλέον άτρωτες. Είναι φανερό πως και οι ίδιες κινδυνεύουν.

Όταν λοιπόν μια Δύναμη νιώθει αδύναμη, ψάχνει να βρει για να στοχοποιήσει έναν εχθρό: κάποιον για να κατηγορήσει, κάποιον για να τρομάξει τον κόσμο. Αντί να παραδεχτεί την αλήθεια -στην περίπτωσή μας πως ο εχθρός βρίσκεται μέσα στη Δύση- είναι προϊόν της Δύσης, αντί να παραδεχτεί πως τα αποθέματα τελειώνουν και πως το σύστημα οδηγείται σε κατάρρευση, τα βέλη στρέφονται προς τη Ρωσία. Ναι, το Κρεμλίνο είναι ο εχθρός. Αυτό συνέβαινε στο παρελθόν, αυτό συμβαίνει και σήμερα. Ο εθισμός επανέρχεται με αναβαθμισμένη φόρμα.

Η Ρωσία με τον ηγέτη της Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο υπ’ αριθμό ένα εχθρός. Επαναφέροντας συνθήματα του Ψυχρού Πολέμου η Δύση και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναπαράγουν την ιδέα της Διαβολικής Αυτοκρατορίας (Evil Empire), ενώ ο Πούτιν είναι ένα τέρας, που θα θρέψει τη φαντασία των μαζών. Συστηματικά κατηγορείται ως ψυχοπαθής τύραννος, υπεύθυνος σφαγών, κυνικός εμπνευστής ιμπεριαλιστικών συνωμοσιών.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι οικονομικές κυρώσεις, ακόμα και η άρνηση του ρόλου της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην ήττα του Ναζισμού, οδηγούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Αλλά είναι πράγματι έτσι, ή είναι η «Πουτινοφοβία», που σπρώχνει τον διεθνή Τύπο στο να αγνοεί τη σκληρή πραγματικότητα, όπως αποτυπώνεται στον αμείλικτο καθρέφτη της αλήθειας;

Τα πράγματα αλλάζουν

Τα πράγματα, δυστυχώς για τη Δύση, αλλάζουν και οι άνθρωποι ξυπνούν. Η αποφασιστική επέμβαση της Ρωσίας ενάντια στους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους (Daesh) στη Συρία ξεσκέπασαν τον κυνισμό της τουρκικής και της σαουδαραβικής πολιτικής. Η Δύση στο σύνολό της συγκλονίστηκε. Η ρωσοφοβική προπαγάνδα πανικοβλήθηκε. Αργά αλλά σταθερά μια άλλη αλήθεια έρχεται στο προσκήνιο. Οι νικητές του Ψυχρού Πολέμου ήταν πεπεισμένοι πως η πρώην Σοβιετική Ένωση είχε ηττηθεί και κοιτούσαν στο πώς να καταστρέψουν τον επόμενο εχθρό, που ήταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Αλλά αιφνιδιάστηκαν.

«Ο Φοίνικας ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες του και η Ρωσία είναι η μοναδική Υπερδύναμη που μπορεί να εκτροχιάσει το τρένο που οδηγεί τη Δύση στην καταστροφή», επισημαίνει ο Ιταλός δημοσιογράφος. Αλλά μπορεί να είναι και η τελευταία ελπίδα της Δύσης, αν φυσικά η Δύση καταλάβει πως δεν είναι δυνατό να φιλοδοξεί ότι αυτή θα κάτσει στο σβέρκο περισσότερων από επτά δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Θα πρέπει να σημειώσουμε πως ο Τζουλιέττο Κιέζα είναι ένας από τους πιο γνωστούς Ιταλούς δημοσιογράφους. Ήταν ανταποκριτής στη Μόσχα, για περισσότερα από 20 χρόνια, των εφημερίδων «L’ Unita» και «La Stampa». Εργάστηκε στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα της Ιταλίας και είναι ο μοναδικός Ιταλός δημοσιογράφος που συχνά τον αναφέρει στην αυτοβιογραφία του ο τελευταίος ηγέτης της πρώην Σοβιετικής ΄Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Πρωτοβουλίας των Δελφών, της οποίας σκέψεις και άρθρα πολλές φορές χρησιμοποιώ στην αρθρογραφία μου σε αυτή την εφημερίδα.

Η Πρωτοβουλία των Δελφών είναι στην ουσία ένα Κίνημα για την κάθαρση των παρηκμασμένων θεσμών που έχουν επιβληθεί στη Δύση, της οποίας τμήμα είμαστε και εμείς χωρίς να μας έχει ρωτήσει κανείς. Ποιος μπορεί άραγε να λησμονήσει το «ανήκουμε εις την Δύσιν» του «Εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του Απριλιανού καθεστώτος και την κυπριακή τραγωδία; Πως μπορούσε να συμβαδίσει αυτό το «ανήκουμε εις την Δύσιν» με αυτά που μαθαίναμε τόσα χρόνια από τους φιλολόγους μας στο ελληνογαλλικό, παρακαλώ, Λεόντειο Λύκειο που το διοικούσαν καθολικοί μοναχοί; Εμείς οι Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου ανήκουμε όντως στη Δύση; Εδώ γελάνε…

Γ.Σ.