Τα συμπτώματα είναι το κοκκίνισμα της περιοχής, οι φυσαλίδες και η φαγούρα
Η ασθένεια χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, την αλλεργική και την ερεθιστική, και κάθε μια έχει τα δικά της χαρακτηριστικά

Ο τίτλος αντικατοπτρίζει με σαφήνεια την αρρώστια που περιγράφεται εδώ. Είναι λοιπόν η δερματίτιδα ασθένεια, που προκαλείται από την επαφή με το δέρμα οποιασδήποτε ουσίας, στην οποία το άτομο είναι αλλεργικό. Γι' αυτό και τα συμπτώματα αφορούν μόνο την περιοχή με την οποία ήρθε σε επαφή ο αλλεργικός παράγοντας. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι το κοκκίνισμα της περιοχής, οι φυσαλίδες και η φαγούρα.

Οι κατηγορίες
Η δερματίτιδα από επαφή χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Α. Αλλεργική δερματίτιδα από επαφή: Είναι το αποτέλεσμα της επαφής του αλλεργικού παράγοντα με το δέρμα. Στη δερματίτιδα αυτή ο αλλεργικός παράγοντας θα πρέπει πρώτα να έρθει σε επαφή με τον οργανισμό, να τον ευαισθητοποιήσει και τα συμπτώματα να εμφανιστούν σε μια καινούργια επαφή. Εμφανίζεται μερικές ώρες μετά την επαφή και τα συμπτώματα εξαφανίζονται μερικές μέρες από τη στιγμή που σταμάτησε να έρχεται σε επαφή με το δέρμα ο υπεύθυνος παράγοντας.

Οποιαδήποτε ουσία μπορεί να προκαλέσει δερματίτιδα εξ επαφής. Μερικά παραδείγματα είναι τα εξής:
1.Δερματίτιδα των αφτιών από αλλεργία στα σκουλαρίκια (συνήθως νίκελ).
2.Προϊόντα περιποίησης του προσώπου μπορεί να προκαλέσουν δερματίτιδα από επαφή.
3.Αλλεργία στις υπεριώδεις ακτίνες του φωτός, οπότε το παιδί εμφανίζει τα συμπτώματα στα ακάλυπτα μέρη του σώματος του.

Β. Ερεθιστική δερματίτιδα από επαφή: Η δερματίτιδα αυτή οφείλεται σε παρατεταμένη και επαναλαμβανόμενη έκθεση του δέρματος σε κάποιο ερεθιστικό παράγοντα. Οι ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν τέτοια δερματίτιδα είναι πολλές. Οι συνηθέστερες είναι τα σαπούνια, τα απορρυπαντικά, οξέα ή αλκάλεα, ακόμα και ουσίες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως το σάλιο και τα ούρα (Δερματίτιδα από σπάργανα).

Διάγνωση
Υπάρχει τρόπος να επιβεβαιώσω ή να προσδιορίσω με εξετάσεις την αιτία που προκαλεί την αλλεργία; Υπάρχει εξέταση, που έχει όμως περιορισμένη δυνατότητα. Η εξέταση λέγεται δερματική δοκιμασία και γίνεται ως ακολούθως:

*Ο γιατρός επιλέγει τις ύποπτες αλλεργικές ουσίες.
*Τοποθετούνται οι ουσίες στην πλάτη του αρρώστου και καλύπτονται από μη αλλεργιογόνο λευκοπλάστη.
*48 ώρες αργότερα αφαιρούνται και εξετάζεται το δέρμα από τον γιατρό.
*Ο άρρωστος θα πρέπει να επανέλθει και την επομένη για την τελική αξιολόγηση από τον γιατρό.
*Ο άρρωστος θα πρέπει να μην έχει πάρει κορτιζόνη από το στόμα για τουλάχιστο 15 μέρες πριν από το τεστ και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί τοπικά κορτιζόνη.

Το πρόβλημα των δερματικών τεστ είναι ότι έχουμε πολύ υψηλό ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων. Να δείχνει, δηλαδή, το τεστ ότι ο άρρωστος είναι αλλεργικός σε μια ουσία και στην πραγματικότητα να μην είναι. Επίσης τα τεστ αυτά θα πρέπει να γίνονται μόνο από ειδικούς που έχουν πείρα στο αντικείμενο, γιατί ουσιαστικά είναι μια εξέταση της οποίας η μετάφραση των αποτελεσμάτων είναι πολύ υποκειμενική.

Θεραπεία της δερματίτιδας από επαφή;
*Αποφυγή της ουσίας που την προκαλεί. Αυτό είναι το ιδανικό και εξυπακούει ότι μπορούμε να προσδιορίσουμε τι ακριβώς την προκαλεί και ότι εύκολα μπορεί ο άρρωστος να την αποφύγει.

*Φαρμακευτική θεραπεία. Η τοπική χορήγηση κορτιζόνης είναι αποτελεσματική. Σπάνια μπορεί ο γιατρός να κρίνει αναγκαία τη χορήγηση κορτιζόνης από το στόμα. Η χορήγηση αντιισταμινικών φαρμάκων δεν βοηθά ούτε στον έλεγχο της φαγούρας ούτε στη γρηγορότερη ίαση. Βοηθά τον άρρωστο να κοιμηθεί καλύτερα το βράδυ, αν χρησιμοποιούνται αντιισταμινικά που προκαλούν υπνηλία.

ΑΔΑΜΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ
Παιδίατρος
Πηγή: paidiatros.com