ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Ή ΕΝΑ ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ;

Η Λιβύη, το Ιράκ, η Συρία και η Υεμένη έχουν πάψει να υπάρχουν, με τη σωστή έννοια του κράτους. Έχουν διαλυθεί και κανείς δεν γνωρίζει τι τους επιφυλάσσει το μέλλον…

· Εκτιμήσεις προσφυγικών οργανώσεων του ΟΗΕ δείχνουν πως ξεπερνά τις 50.000 ο αριθμός των παιδιών που γεννήθηκαν μέσα στην επικράτεια του Λιβάνου, αλλά δεν έχουν ακόμα δηλωθεί

· Η ίδια κατάσταση επικρατεί στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στην Τουρκία, όπου έχουν καταφύγει εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία. Αυτό σημαίνει πως ο αριθμός των παιδιών που δεν έχουν πατρίδα είναι τεράστιος

· Αυτές οι χιλιάδες των απάτριδων είναι το αποτέλεσμα των πολέμων στη Συρία και στο Ιράκ και, όπως επισημαίνουν αναλυτές, αυτά στην ουσία ξαναγράφουν για τα καλά τη Μέση Ανατολή και τους λαούς της

Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία δεν καθορίζει από την αρχή τα σύνορα στη Μέση Ανατολή. Δημιουργεί μυριάδες παιδιά, χωρίς πατρίδα. Δεν είναι καθόλου απίθανο να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σατανικό σχέδιο, που έχει στόχο τον επαναπροσδιορισμό της Μέσης Ανατολής. Πώς να μπορέσει κάποιος να το αποδείξει; Η παγκοσμιοποίηση εν τούτοις αλλάζει δραστικά τον κόσμο και δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη Μέση Ανατολή. Και τούτο γιατί από αυτήν την περιοχή, στην οποία γεννήθηκαν οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, διοχετεύεται στη Δύση το πετρέλαιο, που κρατά όρθιες τις μεγαλύτερες βιομηχανίες και κατά συνέπεια τις οικονομίες των ισχυρότερων κρατών του κόσμου.

Όπως, μάλιστα, επισημαίνουν πολλοί αναλυτές, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους θα κάνουν τα πάντα ώστε να συνεχιστεί η απρόσκοπτη ροή αραβικού πετρελαίου προς τη Δύση. Και αυτό το «τα πάντα» περικλείει παντός είδους σχέδια, όπως ήταν για παράδειγμα η Αραβική Άνοιξη, που πήγε να πετύχει αλλά τελικά απορρίφθηκε από τις μάζες των αραβικών λαών, καθώς αντελήφθησαν πως το ένα απολυταρχικό καθεστώς που έπεφτε αντικαθίστατο από ένα άλλο. Πάρτε ως παράδειγμα την Αίγυπτο, όπου ο κόσμος και ιδιαίτερα οι νέοι εξεγέρθηκαν εναντίον του καθεστώτος του Χόσνι Μουμπάρακ, για να το διαδεχτεί ένα ακόμα πιο ακραίο καθεστώς, αυτό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Που και αυτό ανατράπηκε με πραξικόπημα του Στρατού, όταν διαπιστώθηκε πως κινδύνευαν τα συμφέροντα των στρατιωτικών.

Τέσσερεις αραβικές χώρες σε συντρίμμια

Το σατανικό σχέδιο για το οποίο μιλάμε βρίσκει τέσσερεις αραβικές χώρες κυριολεκτικά σε συντρίμμια. Η Λιβύη, το Ιράκ, η Συρία και η Υεμένη έχουν πάψει να υπάρχουν, με τη σωστή έννοια του κράτους. Έχουν διαλυθεί και κανείς δεν γνωρίζει τι τους επιφυλάσσει το μέλλον. Και αυτή η καταστροφή έχει δημιουργήσει μια μεγάλη στρατιά παιδιών, που δεν έχουν πλέον πατρίδα. Πού θα πάνε; Τι θα απογίνουν; Ίσως μερικοί να το γνωρίζουν, σε κάποια υπόγεια στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Μόσχα ή και αλλού, όπου καθορίζονται οι τύχες των λαών.

Σε προσφυγικά στρατόπεδα στον Λίβανο και αλλαχού γεννιούνται παιδιά, που στο μέλλον δεν θα έχουν πατρίδα. Οι γονείς τους χρειάστηκε να περπατήσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να γλυτώσουν από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Και τώρα αντιμετωπίζουν νέα πρόκληση, καθώς θα πρέπει να τα δηλώσουν στο ληξιαρχείο. Αλλά η διαδικασία είναι πολύ δύσκολη, γιατί ο Λίβανος είναι στην ουσία τεχνικό κράτος που δημιουργήθηκε από την αποικιοκρατική Γαλλία και που βασίζεται στις πολύ λεπτές ισορροπίες των πληθυσμών (χριστιανοί-μουσουλμάνοι, σουνίτες-σιίτες κοκ). \

Τα παιδιά αυτών των προσφύγων προστίθενται στον τεράστιο κατάλογο γενιάς παιδιών που δεν έχουν πατρίδα, δηλαδή τους λείπει η νόμιμη αναγνώριση του πολίτη μιας χώρας. Ο Λίβανος δεν έχει αναγνωρίσει το Σύμφωνο 1951 για τους πρόσφυγες και δεν έχει επιτρέψει στον ΟΗΕ να δημιουργήσει προσφυγικούς καταυλισμούς για τους Σύριους. Οι Λιβανέζοι τρέμουν μήπως αυτό δημιουργήσει κακό προηγούμενο, ώστε οι Σύριοι να εγκατασταθούν και να μείνουν νόμιμα πλέον στη χώρα τους.

Εκτιμήσεις προσφυγικών οργανώσεων του ΟΗΕ δείχνουν πως ξεπερνά τις 50.000 ο αριθμός των παιδιών που γεννήθηκαν μέσα στην επικράτεια του Λιβάνου, αλλά δεν έχουν ακόμα δηλωθεί. Η ίδια κατάσταση επικρατεί στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στην Τουρκία, όπου έχουν καταφύγει εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία. Αυτό σημαίνει πως ο αριθμός των παιδιών που δεν έχουν πατρίδα είναι τεράστιος. Αυτές οι χιλιάδες των απάτριδων είναι το αποτέλεσμα των πολέμων στη Συρία και στο Ιράκ και, όπως επισημαίνουν αναλυτές, αυτά στην ουσία ξαναγράφουν για τα καλά τη Μέση Ανατολή και τους λαούς της.

Κινδυνεύουν να χάσουν βασικά δικαιώματα

Οργανώσεις για την προστασία των προσφύγων επισημαίνουν πως δεν είναι υπερβολή να μιλάει κανείς για εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, που η ταυτότητα και η καταγωγή τους δεν έχουν καταγραφεί επίσημα. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι τα παιδιά χωρίς πατρίδα κινδυνεύουν να χάσουν βασικά δικαιώματά τους, όπως είναι η εκπαίδευση και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολία στην προσπάθεια εξεύρεσης εργασίας, ή να εκτεθούν σε άλλους σοβαρούς κινδύνους, όπως είναι η αποπλάνηση ή η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Για να μπορέσουν οι γονείς των παιδιών της Συρίας να εξασφαλίσουν την αναγνώρισή τους πρέπει να επισκεφθούν πολλές φορές τα διάφορα κυβερνητικά γραφεία του Λιβάνου και να διαπραγματευτούν τη διέλευσή τους σε φυλάκια (δωροδοκώντας τους φρουρούς), ώστε να μπορέσουν να φτάσουν στη Βυρηττό και να πλησιάσουν την Πρεσβεία της Συρίας, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο για πρόσφυγες που εγκατέλειψαν τη χώρα τους για να γλυτώσουν από τον εμφύλιο πόλεμο.

Γιατί οι συμπατριώτες τους στην Πρεσβεία μπορεί να τους σταμπάρουν και να τους δημιουργήσουν πρόβλημα. Αν όμως τελειώσει κάποια στιγμή ο πόλεμος και οι πρόσφυγες θελήσουν να επιστρέψουν στη Συρία, ίσως να μην μπορέσουν να πάρουν μαζί τους τα παιδιά τους γιατί δεν θα έχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Πού θα είναι η απόδειξη ότι είναι δικά τους αυτά τα παιδιά; Και το χειρότερο είναι πως οι Αρχές του Λιβάνου, για να εκδώσουν τα δικαιολογητικά, ζητούν από τους πρόσφυγες να πληρώσουν 400 δολάρια για κάθε παιδί. Ένας που έχει τρία παιδιά πρέπει να πληρώσει 1.200 δολάρια. Πού να βρεθούν αυτά τα χρήματα; Παιδιά χωρίς τα κανονικά χαρτιά κινδυνεύουν να χωριστούν από τους γονείς τους.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι Λιβανέζοι ζητούν από καθέναν πρόσφυγα το ποσό των 200 δολαρίων κάθε χρόνο για την ανανέωση της παραμονής του στον Λίβανο. Αλλά χωρίς δουλειά οι πρόσφυγες δεν έχουν αυτά τα χρήματα. Αν μείνουν με ληγμένη την άδεια παραμονής κινδυνεύουν να συλληφθούν και να φυλακισθούν. Μερικοί από τους πρόσφυγες δεν βγαίνουν από τους καταυλισμούς φοβούμενοι τη σύλληψή τους. Αλλά, αν δεν βγουν και δεν προσπαθήσουν να βρουν κάποια, μερική έστω, απασχόληση δεν θα έχουν χρήματα για να θρέψουν τα παιδιά τους. Η κατάσταση είναι περισσότερο από τραγική. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…

Δεν ήθελαν να υποταγούν στο άρμα των Δυτικών

Η Συρία, όπως το Ιράκ, η Λιβύη και η Υεμένη, πληρώνουν βαρύ το τίμημα της αγάπης τους προς την ανεξαρτησία και την προσπάθειά τους να μην ανήκουν σε κάποιο στρατόπεδο Μεγάλης Δύναμης, κυρίως Δυτικής. Αφου δεν ήθελαν να υποταγούν στο άρμα των Δυτικών, εφαρμόζοντας το δόγμα Μπους: «ή είστε μαζί μας, ή είστε εχθροί μας», έπρεπε να πληρώσουν πανάκριβα. Οι Δυτικοί και οι υποτακτικές τους αραβικές χώρες τις διέλυσαν. Το ότι η Ρωσία σήμερα στηρίζει το καθεστώς Άσαντ δεν λέει τίποτα.

Αύριο θα μπορούσε να τον εγκαταλείψει, αν δει πως τα συμφέροντά της δεν την εξυπηρετούν πλέον να είναι μπλεγμένη στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Μήπως τα ίδια δεν έπαθαν οι Σοβιετικοί εισβάλλοντας στο Αφγανιστάν; Έφυγαν έπειτα από μακρόχρονη παρουσία ηττημένοι και ντροπιασμένοι. Η Δύση μπορεί αυτήν τη στιγμή να μη δείχνει ικανή για να αντιμετωπίσει από μόνη της το Ισλαμικό Κράτος, διαθέτει παρ' όλ' αυτά τεράστια αποθέματα όπλων και χρημάτων ώστε να δημιουργήσει στη Ρωσία ένα νέο Αφγανιστάν.