ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΑΝ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ «ΕΜΠΡΟΣ!»

ΣΚΛΗΡΟΣ δεξιός με προβιά σοσιαλιστή; Ή μήπως ο 38άρης χαρισματικός ηγέτης ενός Τρίτου Δρόμου αλά γαλλικά; Ένας πολιτικός που υπόσχεται δουλειά για τους πολλούς, με άνοιγμα της οικονομίας μακριά από τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές Δεξιάς - Αριστεράς; Διαλέγετε και παίρνετε. Πρώην διευθυντής της Τράπεζας Ροτσίλντ, εκλεκτός του κεφαλαίου, εργοδοτών και επιχειρηματιών, είναι ταυτόχρονα ο Υπουργός Οικονομικών της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Φρανσουά Ολάντ. Επιπλέον, μόλις ίδρυσε το δικό του κίνημα, ονόματι «En Marche!» («Εμπρός!») με προοπτική ίσως και να κατέβει στις προεδρικές του 2017 σαν ανάχωμα στην ακροδεξιά λαίλαπα Μαρίν Λεπέν.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό: Ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έχει κλείσει ακόμα τα 40. Δεν ήταν μέλος του PS και δεν έχει εκλεγεί ποτέ του σε κανένα αξίωμα. Σε διαφορετικές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, τέτοιες φιλοδοξίες σε πρώιμο στάδιο καριέρας δελφίνου θα ήταν αυτοκτονία. Ήδη παραδοσιακοί Σοσιαλιστές τον λένε «τραπεζίτη» και ανατριχιάζουν στην ιδέα να τον δουν προεδρικό υποψήφιο. Αλλά με νεανική ορμή, γερή μόρφωση, κομψά κοστούμια και γραβάτες, αέρα κοσμοπολίτικο και πλατύ χαμόγελο, έχει τη φήμη ανθρώπου που δεν θέλει ανώφελες συγκρούσεις και κερδίζει εύκολα συμπάθειες.

Μυστικές αποστολές στο Σίτι του Λονδίνου

Στην αρχή ο Ολάντ τον βρήκε ό,τι πρέπει για μυστικές αποστολές στο Σίτι του Λονδίνου. Τον έστειλε εκεί προεκλογικά για να καθησυχάσει τους βρετανικούς επιχειρηματικούς κύκλους. Και όταν βγήκε πρόεδρος, το 2012, τον αντάμειψε, πρώτα ως αναπληρωτή προσωπάρχη στο Elys?e. Και μετά, το 2014, δίνοντάς του το καυτό χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών, με carte blanche για μεταρρυθμίσεις. Δεδομένου ότι ο προεδρικός υποψήφιος του PS θα βρεθεί αντιμέτωπος με έναν προς το παρόν άγνωστο συντηρητικό αντίπαλο (Σαρκοζί, Ζιπέ;) και οπωσδήποτε με τη Λεπέν του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, αν επιλεγεί σκληροπυρηνικός σοσιαλιστής θα είναι καταδικασμένος σε εκλογικό ναυάγιο.

Περισσότερες ελπίδες να περάσει στον β' γύρο, ως ανάχωμα στη Μαρίν, έχει ένας ας πούμε εκσυγχρονιστής - κεντροδεξιός-σοσιαλιστής, δηλαδή ο Μακρόν. Μεγάλο πρόβλημα; Η πλειοψηφία των απλών ψηφοφόρων του PS και φυσικά των κομμουνιστών, των οικολόγων και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (ήτοι 25%-30% του εκλογικού σώματος) είναι κατά των μεταρρυθμίσεων στα εργασιακά και διαδηλώνουν κάθε βράδυ ενάντια στα οικονομικά φιλελεύθερα μέτρα που υποστηρίζει. Στα μάτια τους ο Μακρόν είναι ο άνθρωπος που θα προωθήσει τα συμφέροντα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού σε βάρος των πολλών.

«Οι γονείς μου αριστεροί, η γιαγιά μου αριστερή...»

Για να τονίσει τα αριστερά του διαπιστευτήρια, εκείνος δίνει έμφαση στις οικογενειακές ρίζες του. Γιος διακεκριμένου αριστερού καθηγητή Νευρολογίας, από την Αμιέν στη Βόρεια Γαλλία, είναι ο μεγαλύτερος σε οικογένεια τριών αριστούχων παιδιών. «Γεννήθηκα στην Αριστερά... οι γονείς μου ήταν αριστεροί, η γιαγιά μου ήταν αριστερή. Ολα αυτά διαμόρφωσαν τις ιδέες μας. Πιστεύω ακράδαντα στην κοινωνική πρόοδο», είπε σε συνέντευξη στο life style περιοδικό «Paris Match».

Πανέξυπνος και λαμπρός φοιτητής, κατέληξε σχεδόν αναπόφευκτα στην Ecole Nationale d'Administration, τη σχολή Δημόσιας Διοίκησης, που είναι το θερμοκήπιο για την άρχουσα ελίτ της Γαλλίας. Αποφοίτησε μέσα στην πρώτη πεντάδα. Είναι επίσης καταξιωμένος πιανίστας, παίζει μποξ (επιτρέπει και κλοτσιές, λέει) και λατρεύει το ποδόσφαιρο. Είναι και διανοούμενος. Ενώ σπούδαζε Φιλοσοφία, έγραψε διατριβή για τον Μακιαβέλι, τον Χέγκελ και την έννοια του «κοινού καλού». Α, έχει παντρευτεί πρώην καθηγήτριά του στο Λύκειο: η σύζυγός του, Μπριζίτ Τρονιέ, η οποία είναι 20 χρόνια μεγαλύτερή του, ήταν «η φιλόλογος και ο έρωτας της ζωής του».

Κάποιοι λένε ότι ο Μακρόν διαθέτει ένα μοναδικό μεγάλο πλεονέκτημα. Προέρχεται από την Αριστερά, ευχαριστεί τη Δεξιά και έχει, κατά γενικήν ομολογία, συμπαθητική προσωπικότητα. Όπως το θέτει ο ίδιος: «Υπηρετώ ευχαρίστως μια αριστερή κυβέρνηση. Αλλά θέλω να συνεργαστώ και με ανθρώπους από τη Δεξιά, που έχουν τις ίδιες αξίες. Είναι μια φιλοδοξία ριζοσπαστική, λίγο τρελή, αλλά είναι κρίμα να μένουμε πίσω, καθηλωμένοι στα παλιά, που έχουν αποτύχει τόσο οικτρά».

Πηγή: Βήμα