ΣΑΝΤΕΡ ΚΑΙ ΤΡΑΜΠ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΦΑΟΥΛ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΕΙ

Πόσο δημοκρατική είναι η εκλογή υποψήφιου προέδρου στις Ην. Πολιτείες;

Οι Αμερικανοί κομπάζουν πως ζουν στη μεγαλύτερη και πιο ισχυρή δημοκρατία στον κόσμο και σε πολλά ίσως να έχουν δίκιο. Παρ' όλ' αυτά, η διαδικασία για την επιλογή υποψηφίου των κομμάτων για τις προεδρικές εκλογές κάθε άλλο παρά δημοκρατική δείχνει ότι είναι, καθώς αυξάνονται οι φωνές ακόμα και από διεκδικητές του χρίσματος, πως στην ουσία κουμάντο κάνουν τα μεγάλα συμφέροντα των παρατάξεων, οι «βαρόνοι» των κομμάτων και αυτοί που συσκέπτονται και αποφασίζουν πίσω από κλειστές πόρτες ή σε υπερπολυτελή απομονωμένα ξενοδοχεία, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των δημοσιογράφων -κυρίως αυτών- αλλά και των υποψηφίων, που φιλοδοξούν να μπουν τον Νοέμβριο στον Λευκό Οίκο.

Τα κόμματα έχουν τους δικούς τους κανονισμούς και δεν τους αρέσουν οι απέξω. Μονάχα τα τελευταία χρόνια φυσά κάποια αύρα δημοκρατίας, ώστε ο απλός Αμερικανός πολίτης να μπορεί να στείλει στην Ουάσιγκτον τον εκλεκτό/ή του. Και πάλι όμως πολλοί αναλυτές, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, πιστεύουν ότι το σύστημα έχει πολλά τρωτά. Δεν είναι τυχαίο, που δύο διεκδικητές του χρίσματος, ο πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Ντόναλντ Τραμπ υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και ο Μπέρνι Σάντερς, αυτοανακηρυγμένος σοσιαλδημοκράτης του Δημοκρατικού Κόμματος, διαμαρτύρονται πως η εκλογική διαδικασία δεν είναι ούτε διαφανής, αλλά ούτε και δίκαιη.

Ο Τραμπ προηγείται στην κούρσα για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αλλά όπως παραδέχεται αρχίζει να αισθάνεται ότι δεν κερδίζει. Παρ' όλο που έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη 757 εκλεκτόρων έναντι 529 του δεύτερου Τεντ Κρουζ, υπάρχουν αυξημένες ενδείξεις ότι άλλα μαγειρεύονται στο παρασκήνιο και θα μπορούσε να χάσει, αν τελικά δεν καταφέρει να πιάσει τον μαγικό αριθμό των 1.237 εκλεκτόρων, που θα του δώσει απ' ευθείας το χρίσμα του κόμματος.

Στο Κολοράντο έγιναν πολλά παρατράγουδα και ο Κρουζ εξασφάλισε και τους 34 εκλέκτορες, χωρίς ο Τραμπ να κερδίσει ούτε έναν. Ακόμα και σε Πολιτείες στις οποίες ο Τραμπ αναδείχθηκε νικητής, στελέχη της ομάδας του αντιπάλου του έδωσαν παρασκηνιακές μάχες, ώστε οι εκλέκτορες να στηρίξουν τον Κρουζ. Αυτό έγινε στη νότια Καρολίνα, όπου ο Τραμπ εξασφάλισε 50 εκλέκτορες, που όμως το κατεστημένο του κόμματος μπορεί να τους πείσει να μην ψηφίσουν υπέρ του επιχειρηματία.

Οι άνθρωποι του Τραμπ κατηγόρησαν τον Κρουζ πως μετέρχεται γκεσταπίτικες μεθόδους για να αποσπάσει ψήφους. Τελικά δεν αποκλείεται να φτάσει στο Συνέδριο του κόμματος ο Τραμπ ως πρώτος στην προτίμηση των ψηφοφόρων, αλλά οι βαρόνοι να στέψουν ως υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές τον Κρουζ. Ο αναλυτής του BBC θυμίζει τα όσα έλεγε ο Αϊνστάιν, σύμφωνα με τα οποία πρώτα μαθαίνεις τους κανόνες του παιγνιδιού και στη συνέχεια για να κερδίσεις πρέπει να παίξεις καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.

Τα ίδια συμβαίνουν και στους Δημοκρατικούς. Ο Σάντερς νίκησε τη Χίλαρι Κλίντον στις πέντε στη σειρά τελευταίες αναμετρήσεις τους και στις επτά από τις οκτώ, με τεράστια ποσοστά. 56%-43%,79%-20% και 72%-27% ήταν η διαφορά τους στο Ουινσκόνσιν, τη Γιούτα και την Ουάσιγκτον. Και όμως ο Σάντερς εξασφάλισε μονάχα 91 εκλέκτορες, με αποτέλεσμα η πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρώην Πρώτη Κυρία να προηγείται σταθερά με 1.772 εκλέκτορες, έναντι 1.117 του γερουσιαστή από το Βερμόντ.

Για να εξασφαλίσει ένας υποψήφιος το χρίσμα, χωρίς να συμβούν παρατράγουδα στο Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος, θα χρειαστεί την υποστήριξη 2.380 εκλεκτόρων. Το πρόβλημα με τον Σάντερς ήταν πως πέτυχε μεγάλες νίκες σε Πολιτείες που δίνουν μικρό αριθμό εκλεκτόρων, ενώ αντίθετα η Κλίντον, με μικρές νίκες, συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό εκλεκτόρων σε κρίσιμες Πολιτείες όπως η Φλόριδα, το Τέξας και η Τζώρτζια.

Αν η Χίλαρι Κλίντον καταφέρει να διαπρέψει, όπως αναμένεται, στις επερχόμενες αναμετρήσεις στη Νέα Υόρκη (291 εκλέκτορες), το Μέριλαντ (118) και την Πενσιλβάνια (210), θα εξαφανίσει όλες τις θετικές εντυπώσεις που αποκόμισε ώς τώρα ο Σάντερς.

Θα πρέπει να σημειώσει κανείς πως όσον αφορά στη λαϊκή ψήφο, η κυρία Κλίντον έχει ώς τώρα 9.412.426 ψήφους έναντι 7.034.997 του Σάντερς. Η διαφορά δηλαδή είναι περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι και αυτό δεν παύει να το τονίζει η σύζυγος του Μπιλ Κλίντον, στριμώχνοντας τους συμβούλους του Σάντερς, που ισχυρίζονται ότι ο δικός τους υποψήφιος είναι δημοφιλέστερος από τη Χίλαρι.

Στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ο Τραμπ έχει ώς τώρα υποστηριχθεί από 8.256.309 ψηφοφόρους, ενώ ο δεύτερος Κρουζ και εκλεκτός των βαρόνων από 6.319.244 ψηφοφόρους. Ο πρώην υποψήφιος Μάρκο Ρούμπιο, που εν τω μεταξύ έχει αποχωρήσει ενώ ήταν η μεγάλη ελπίδα των βαρόνων, έμεινε στους 3.482.129 ψήφους, ενώ ο Κάσιτς συνεχίζει έχει 2.979.379 ψήφους.

Μεγάλο ρόλο στην εκλογική διαδικασία διαδραματίζουν τα ΜΜΕ. Αν προσέξει κανείς τις φωτογραφίες του Τραμπ και της Κλίντον, που δημοσιεύει το BBC, πολύ εύκολα θα καταλάβει πως αυτούς τους δύο δεν τους πάει καθόλου. Είναι οι πιο άσκημες φωτογραφίες τους που έχουν δημοσιευθεί ποτέ.

Έχοντας παρευρεθεί στο Συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος το 1984 στο Φορτ Ουόρθ/Ντάλας, θυμάμαι πως οι Αμερικανοί συνοδοί μας εξηγούσαν ότι ακόμα και αν ένας υποψήφιος συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό εκλεκτόρων, οι διεργασίες μέσα στο κόμμα και το Συνέδριο θα μπορούσαν να ανατρέψουν την κατάσταση και ο πρώτος να πάει δεύτερος και ο δεύτερος πρώτος. Διαδικασία καθόλου δημοκρατική. Ένα Συνέδριο αμερικανικού κόμματος είναι πραγματικό πανηγύρι, δεν υπάρχει παρόμοιο θέαμα πουθενά στον κόσμο.

Θυμάμαι πως τις προσευχές στο Ντάλας τις είχε κάνει ο Ελληνορθόδοξος Επίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος, που το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στηριζόταν πάνω του για να κερδίσει τις ψήφους των Ελλήνων της Αμερικής. Που σήμερα είναι περίπου 5.000.000 πρώτης και δεύτερης γενιάς.

Ο Τζον Κόνολι, μακαρίτης άλλοτε σκληρός κυβερνήτης του Τέξας, που μας είχε αναλύσει το εκλογικό σύστημα στις προκριματικές εκλογές, μας είχε τονίσει πως επρόκειτο για κακό σύστημα. Μας είχε πει επίσης πως το Αμερικανικό Σύνταγμα έχει πάρα πολλά τρωτά σημεία, πολλές τρύπες, που όμως έρχεται να τις κλείσει η πανίσχυρη τέταρτη εξουσία, που δεν είναι άλλη από τον Τύπο.