Ο διπλωμάτης εθεωρείτο αρχιτέκτονας της επανένωσης της Γερμανίας

Έθεσε σε εφαρμογή την «Ostpolitik», την πολιτική της προσέγγισης με την κομμουνιστική Ανατολική Ευρώπη, αρνούμενος να δαιμονοποιήσει τον Σοβιετικό εχθρό

ΗΤΑΝ μια από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες της χώρας του, ενσαρκώνοντας τη φωνή της λογικής

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας, Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επανένωση της χώρας του το 1990, πέθανε προχθές βράδυ, σε ηλικία 89 ετών, ανακοίνωσε χθες το γραφείο του. Ο πρώην επικεφαλής του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (FDP), Υπουργός Εξωτερικών επί σχεδόν 20 χρόνια, υπέστη καρδιακή προσβολή και κατέληξε, «έχοντας δίπλα του την οικογένειά του», στο σπίτι του στο Βάχτμπεργκ-Πεχ της δυτικής Γερμανίας, αναφέρει η ανακοίνωση.

«Μέγας Ευρωπαίος και μέγας Γερμανός»

Η είδηση του θανάτου του Γκένσερ, αρχιτέκτονα της επανένωσης της Γερμανίας, έγινε γνωστή την ώρα που ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας έδινε συνέντευξη Τύπου. Ο Στέφεν Ζάιμπερτ δήλωσε ότι είναι «πολύ μικρός» για να αποχαιρετήσει αυτόν τον «μέγα Ευρωπαίο και μέγα Γερμανό», ο οποίος «επηρέασε όσο λίγοι την ιστορία της Γερμανίας». Κατά τη διάρκεια της 18χρονης θητείας του (1974-1992) στην ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, ο Γκένσερ έθεσε σε εφαρμογή την «Ostpolitik», την πολιτική της προσέγγισης με την κομμουνιστική Ανατολική Ευρώπη, αρνούμενος να δαιμονοποιήσει τον Σοβιετικό εχθρό, διεξάγοντας διαπραγματεύσεις εκεί όπου ήταν δυνατόν, με στόχο την εκτόνωση του Ψυχρού Πολέμου και της κούρσας των εξοπλισμών, όπου οι δύο Γερμανίες ήταν στην πρώτη γραμμή.

«Δύο συν Τέσσερα»

Αναγνωρίζοντας από πολύ νωρίς την ευκαιρία που αποτελούσε η περεστρόικα στην ΕΣΣΔ, ο Γκένσερ είχε ανακοινώσει στις 30 Σεπτεμβρίου 1989 στην Πράγα, μπροστά σε ένα πλήθος που ζητωκραύγαζε, ότι οι τσεχικές Αρχές θα άφηναν εκατοντάδες πρόσφυγες που είχαν διαφύγει από την κομμουνιστική Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία να μεταβούν στη Δυτική Γερμανία, σηματοδοτώντας έτσι ένα πρώτο ρήγμα στο σιδηρούν παραπέτασμα.

Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήρθε έναν χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1990, με τη συνθήκη «Δύο συν Τέσσερα", η οποία απελευθέρωνε τη χώρα του από την κηδεμονία των Αμερικανών, των Ρώσων, των Γάλλων και των Βρετανών που είχε επιβληθεί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δεκαπέντε ημέρες έπειτα από αυτήν τη Συνθήκη της Μόσχας, η Γερμανία επανενώθηκε. Ο Γκένσερ ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες της χώρας του, ενσαρκώνοντας τη φωνή της λογικής, υποστηρίζοντας διαρκώς στις συζητήσεις με τους Δυτικούς ομολόγους του μια πολιτική «ενεργού χαλάρωσης» απέναντι στη Μόσχα.

Στην εξωτερική πολιτική ο Γκένσερ -που επί δύο σχεδόν δεκαετίες ζούσε ουσιαστικά μέσα σ' ένα αεροπλάνο και είχε την ικανότητα να κοιμάται ανεξαρτήτως ώρας, βάσει προγράμματος και σε δόσεις- υπήρξε ένθερμος «ευρωπαϊστής» και βασικός εκφραστής της πολιτικής των ισορροπιών και της άποψης ότι η Γερμανία, λόγω του παρελθόντος της, πρέπει να ασκεί «πολιτική αυτοσυγκράτησης». Εξαίρεση σε αυτό αποτέλεσε τα τελευταία χρόνια της θητείας του, η ενεργητική προώθηση της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Παρά ταύτα ο Γκένσερ έτεινε κατά κανόνα «ευήκοον ους» στις ελληνικές θέσεις, με ιδιαίτερη ευαισθησία στο Κυπριακό.

Πηγές: Τράπεζα Βιογραφιών ΑΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο, Ρόιτερς