Μια πανάρχαια διαδρομή γραμμένη στα σύνορα της επιστήμης, του θρύλου και της φαντασίας

Άφησε τα ίχνη της στο διάβα των χιλιετηρίδων για να μείνει παντοτινά ο χαμένος πολιτισμός ένα όραμα μυστικά φυλαγμένο στα ανεξερεύνητα βάθη των αιώνων

Η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι γεμάτη από μυθικές χώρες, παράξενους πολιτισμούς και αμφιλεγόμενα γεγονότα

Η ιστορία της χαμένης Ατλαντίδας είναι μια πανάρχαια διαδρομή γραμμένη στα σύνορα της επιστήμης, του θρύλου και της φαντασίας. Μια ιστορία που άφησε τα ίχνη της στο διάβα των χιλιετηρίδων για να μείνει παντοτινά ο χαμένος πολιτισμός ένα όραμα μυστικά φυλαγμένο στα ανεξερεύνητα βάθη των αιώνων. Η πιο πιστή αναφορά άρχισε από τον Πλάτωνα, ο οποίος στους διαλόγους του «Τιμαίος» και «Κριτίας» μάς πληροφορεί ότι κάποιος μεγάλος πολιτισμός που άνθισε σε μια ήπειρο στον Ατλαντικό ωκεανό είχε καταποντιστεί ύστερα από μια μεγάλη βιβλική καταστροφή. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη πληροφορία δόθηκε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, εντούτοις, η αναζήτηση άρχισε ουσιαστικά από τον 19ο αιώνα με τον διάσημο Ατλαντολόγο Ιγνάτιο Ντόνελι.

Μυθική χώρα

Η ιστορία είναι γεμάτη από μυθικές χώρες, παράξενους πολιτισμούς και αμφιλεγόμενα γεγονότα. Όλα αυτά, υπό το φως της κριτικής, τοποθετήθηκαν στα όρια της μυθοποίησης, όμως η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε την μυθική Τροία με τον Σλήμαν, ενώ ο Έβανς έφερε στο φως τον Μινωικό πολιτισμό, που ανέτρεψαν οριστικά τις καθιερωμένες απόψεις, θέτοντας παράλληλα και το αναπόφευκτο ερώτημα: Μήπως οι μύθοι τελικά έχουν κάποια λογική πραγματικότητα;

Η Ατλαντίδα εξακολουθεί να παραμένει και σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα του κόσμου. Διάφορες έρευνες, που έγιναν κατά καιρούς, ανακοινώσεις και ανακαλύψεις κάποιων στοιχείων δεν κατάφεραν να φωτίσουν ικανοποιητικά το πρόβλημα ή να ξεδιαλύνουν τη μυστηριακή μορφή του πανάρχαιου ατλάντιου θρύλου. Το 1882 ο Ιγνάτιος Ντόνελι δημοσίευσε το βιβλίο του «Ατλαντίς: ο κόσμος πριν από τον κατακλυσμό» τοποθετώντας την Ατλαντίδα στις Αζόρες.

Έκτοτε, εκείνος ο παλιός μύθος έγινε μια παγκόσμια επικαιρότητα. Βιβλία, περιοδικά, εκπομπές, άρθρα κ.λπ. άρχισαν να ασχολούνται συστηματικά με το θέμα της χαμένης Ατλαντίδας. Ωστόσο, η επιστημονική έρευνα προχώρησε και το 1988. Στα νησιά Μπίμινι, κάτω από τα ρηχά νερά της μεγάλης ακτής Μπαχάμας, βρέθηκαν πλάκες γεωμετρικά συνδεδεμένες που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτά τα «τείχη» είναι τεχνητά κατασκευάσματα από ένα χαμένο πολιτισμό και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να πει κανείς πως οι πέτρες βρέθηκαν έτσι συναρμολογημένες με φυσικό τρόπο. Κάποιοι ειδικοί υπέθεσαν ότι πιθανόν αυτά τα υποθαλάσσια κτίσματα να ανήκουν στη χαμένη Ατλαντίδα.

Αιγυπτιακή γνώση

Τα αδέλφια Eric και Craig Umland, στο βιβλίο τους «Μυστήρια από την αρχαιότητα», αναφέρουν τα εξής: «Οι Αιγύπτιοι μάς πληροφορούν πως η Ατλαντίδα ήταν μια πανέμορφη χώρα και ο λαός της είχε φτιάξει αποικίες στη Λιβύη και στην Αίγυπτο. Οι Άτλαντες χρησιμοποιούσαν μια υπεράνθρωπη κοσμική δύναμη και είχαν τη δυνατότητα να μεταφέρουν τεράστιους όγκους με μια καταπληκτική μέθοδο. Είχαν αναπτύξει σχέσεις με πολλούς λαούς και δείγμα της φιλίας τους με την Αίγυπτο ήταν οι πυραμίδες, μικρά αντίγραφα των τεράστιων πυραμίδων που βρισκόταν στη χώρα τους. (...) Μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να παραδεχτούν πως υπήρξε κάποιος πολιτισμός 9.000 χρόνια πριν από τους Αιγύπτιους. Αλλά, ανασκαφές στην Ιεριχώ απέδειξαν πως η βιβλική αυτή πόλη ήταν το κέντρο ενός πολιτισμού που άνθισε πράγματι 9.000 χρόνια πριν από την πρώτη αιγυπτιακή δυναστεία. Τα ευρήματα της Ιεριχού χαρακτηρίστηκαν σαν τα σημαντικότερα τεκμήρια της ιστορίας του Homo sapiens».

Μυστικά κείμενα

Σύμφωνα με τα μυστικά κείμενα της βιβλιοθήκης των Ροδοσταύρων, ο Ράυμοντ Μπέρναντ στο βιβλίο του με τίτλο «Η Αόρατη Αυτοκρατορία» γράφει πως η Ατλαντίδα ήταν ήπειρος με εξαιρετικά ανεπτυγμένο πολιτιστικό επίπεδο. Διέθετε εκπληκτικά μέσα μεταφοράς και επικοινωνίας εντελώς άγνωστα στις μέρες μας. Ισχυρίζεται ακόμη ότι η Ατλαντίδα στην εποχή της ακμής της υπήρξε η καρδιά του κόσμου. Πιο κάτω αναφέρει τη Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα η οποία, σύμφωνα με τον Ράυμοντ, ταυτίζεται με το τελειότερο αντίγραφο της Μεγάλης Ατλαντικής Πυραμίδας και ότι ενσωματώνει το σύνολο των γνώσεων του ατλαντικού πολιτισμού.

Η αρχαιολογική έρευνα

«Ο χρόνος είναι ο πιο σοφός, γιατί αποκαλύπτει τα πάντα», είπε κάποτε ο Θαλής. Μια σφαιρική εικόνα της ανάπτυξης της ανθρώπινης συνείδησης, μέσα στην πορεία των εποχών, δείχνει ότι μόλις πρόσφατα ο άνθρωπος άρχισε να καταλαβαίνει ότι ο κόσμος είναι μεγαλύτερος απ’ όσο νόμιζε πριν από μερικούς αιώνες. Η παλαιοντολογία και η αρχαιολογία ανακάλυψαν τα υπολείμματα των πρωτόγονων φυλών, καθώς και την ίδια την αναπτυξιακή τους υποδομή. Μέχρι να αποδειχθεί μια θεωρία με ακλόνητες επιστημονικές αποδείξεις, αυτοί που αποφασίζουν για την αξία της είναι οι ειδικοί. Όμως, έκαναν λάθος οι αυθεντίες; Η περίπτωση της Ατλαντίδας είναι ένα ανεξήγητο αίνιγμα με παγκόσμιες προεκτάσεις. Ίσως ο Ατλαντικός ωκεανός να κρύβει στα μεγάλα του βάθη μια ξεχασμένη αυτοκρατορία, η οποία έφθασε σε υψηλό βαθμό πολιτισμού και τεχνολογίας. Η χαμένη Ατλαντίδα παραμένει μια μακρινή, αλλά επίμονη ανάμνηση που διατηρήθηκε μέχρι τη δική μας θυελλώδη εποχή.

Μόνο με σύγχρονο εξοπλισμό

Αγναντεύοντας τη θάλασσα των Σαργασσών, πέρα από την παράξενη γαλήνη, μπορεί εύκολα να ζωντανέψει κανείς ένα μύθο ή ένα όνειρο. Τα φύκια αυτής της θάλασσας μπορεί να είναι κατάλοιπα της βλάστησης της καταποντισμένης Ατλαντίδας. Άραγε τα ίχνη του χαμένου θρύλου να είναι βυθισμένα στη μυστηριακή θάλασσα των Σαργασσών; Ο Τσαρλς Μπέρλιτζ στο βιβλίο του «Το μυστήριο της Ατλαντίδας» ομολογεί ότι «μόνο με τον σύγχρονο εξοπλισμό χρονολόγησης και υποβρύχιας εξερεύνησης μπορούμε να πούμε πως η Ατλαντίδα βρίσκεται τώρα στο στάδιο της ανακάλυψης...».

Τα επόμενα χρόνια ίσως δώσουν την αισιόδοξη πεποίθηση πως θα βρούμε κάποτε τους χαμένους θησαυρούς της Ατλαντίδας, γράφοντας έτσι μια χρυσή σελίδα στην παγκόσμια ιστορία των μεγάλων ανακαλύψεων. Η γοητεία της αναζήτησης δεν έπαψε ποτέ να επιδρά μέσα στο πανανθρώπινο ένστικτο. Θέλουμε να επιβεβαιώσουμε τις πληροφορίες του Πλάτωνα για μια πανάρχαια ναυαγισμένη αυτοκρατορία πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες. Η πίστη υπάρχει, ότι μια μέρα ο άνθρωπος θα αντικρίσει επιτέλους όχι ένα μύθο, αλλά μια οικουμενική πραγματικότητα: Την ανακάλυψη της Ατλαντίδας!