Όλες οι διαστάσεις της και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε
Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας και την καταφυγή σε πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών, διουρητικών και την υπερβολική σωματική άσκηση

Η νευρική βουλιμία έχει πολλά κοινά με τη νευρική ανορεξία και παρουσιάζεται σίγουρα συχνότερα. Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας και την καταφυγή σε πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών, διουρητικών και την υπερβολική σωματική άσκηση. Οι ασθενείς με νευρική βουλιμία έχουν συνήθως κανονικό ή περίπου κανονικό βάρος σώματος αλλά έχουν πάντοτε την επιθυμία απώλειας βάρους. Οι ασθενείς με νευρική βουλιμία μπαίνουν σε ένα κύκλο, ο οποίος επαναλαμβάνεται συχνά και περιλαμβάνει διαδοχικά επεισόδια υπερφαγίας και διορθωτικής ή ακυρωτικής συμπεριφοράς (προκλητός εμετός, χρήση καθαρτικών και διουρητικών, υπερβολική άσκηση). Οι συγκεκριμένοι ασθενείς νιώθουν συνήθως άσχημα και ντρέπονται για τα βουλιμικά τους επεισόδια αλλά κατανοούν το πρόβλημα πολύ πιο εύκολα από τους ασθενείς με νευρική ανορεξία και ζητούν βοήθεια.

Η διάγνωση
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, για τη διάγνωση της νευρικής βουλιμίας πρέπει ο ασθενής να παρουσιάζει τουλάχιστον δύο επεισόδια υπερφαγίας με επεισόδια ακύρωσης εβδομαδιαίως για τρεις μήνες. Η νευρική βουλιμία, όπως και η ανορεξία, μπορεί να απειλήσει τη ζωή και αν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να προκαλέσει:
*Στομαχικές διαταραχές
*Καρδιακά προβλήματα
*Νεφρικά προβλήματα
*Οδοντικά προβλήματα λόγω των οξέων του στομάχου από τους εμετούς
*Αφυδάτωση
*Αμηνόρροια.
Είναι σημαντικό να δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών, ιδιαίτερα σε κορίτσια και νεαρές γυναίκες.

Τύποι βουλιμίας
Υπάρχουν 2 τύποι βουλιμίας:
1. Διορθωτική ή ακυρωτική συμπεριφορά
2. Ο ασθενής απέχει από το φαγητό ή γυμνάζεται υπερβολικά

Σε αντίθεση με τη νευρική ανορεξία, υπάρχουν πολύ λίγες έρευνες που αναφέρουν νευρική βουλιμία σε παιδιά. Όπως προαναφέραμε, η βουλιμία παρουσιάζεται συχνότερα στις γυναίκες παρά στους άντρες. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύνδεσμο Διαιτολογίας, ποσοστά 1-5 % που παρουσιάζουν βουλιμία είναι κοπέλες στην εφηβεία, ενώ αυτό το ποσοστό αυξάνεται στο κολέγιο και στο πανεπιστήμιο. Αν και στην Κύπρο δεν έχουμε συγκεκριμένα ποσοστά βουλιμίας, εντούτοις οι προσωπικές μου εμπειρίες μού λένε ότι ιδιαίτερα τα κρούσματα νευρικής βουλιμίας αυξάνονται με πολύ γρήγορο ρυθμό. Οι ασθένειες αυτές δεν κοιτάζουν κοινωνική τάξη, αλλά σίγουρα τα κοινωνικά πρότυπα και οι απαιτήσεις της σημερινής κοινωνίας είναι παράγοντες που εντείνουν στην εκδήλωσή τους.

Η σημερινή γυναίκα αναγκάζεται να πάρει τόσους πολλούς ρόλους και ανάμεσα σ’ αυτούς και το να έχει ένα άψογο σώμα, αρεστό στην ίδια, την οικογένειά της αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Όλη αυτή λοιπόν η πίεση οδηγεί στην εκδήλωση της νευρικής βουλιμίας, ίσως και ακόμα της νευρικής ανορεξίας. Όπως προανέφερα, η γρήγορη διάγνωση τόσο της νευρικής ανορεξίας όσο και της νευρικής βουλιμίας παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη θεραπεία. Είναι σημαντικό να δημιουργηθούν δυνατές ομάδες με έμπειρους ψυχιάτρους, κλινικούς ψυχολόγους, οικογενειακούς συμβούλους και γυμναστές, που θα αναλαμβάνουν τη σωστή θεραπεία των ατόμων που πάσχουν από αυτές τις ασθένειες. Συχνές και τακτικές επισκέψεις είναι σίγουρα σημαντικές ακόμα και μετά τη θεραπεία.

Πότε η υγιεινή διατροφή γίνεται... μανία
Είναι απόλυτα θεμιτό να προσπαθούμε να τρεφόμαστε υγιεινά, επισημαίνουν οι διατροφολόγοι, και μάλιστα πολλές φορές η κατάσταση της υγείας μας το επιβάλλει κιόλας. Είναι ανθυγιεινό, όμως, η διατροφή μας να επηρεάζει και κυρίως να πλήττει την ποιότητα της ζωής μας. Όταν οι διατροφικές μας επιλογές «απειλούν» την οικογενειακή ισορροπία, αλλά και τις κοινωνικές μας συναναστροφές, τότε σίγουρα δεν ευεργετούν την υγεία μας. Ορθορεξία αποκαλείται η παθολογική εμμονή στην κατανάλωση αποκλειστικά και μόνο υγιεινών τροφών. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1997 από τον Στίβεν Μπράτμαν, γιατρό Ολιστικής Ιατρικής στη Νέα Υόρκη.

Σύμφωνα με τη θεωρία του, το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται αρχικά «αθώο», απλώς σαν μια επιθυμία των ανθρώπων να βελτιώσουν την υγεία τους και να προλάβουν την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών, ωστόσο σταδιακά για να μπορέσουν οι ίδιοι να απαλλαγούν από τις «κακές» διατροφικές συνήθειες, αρχίζουν να αναπτύσσουν ένα αίσθημα ανωτερότητας απέναντι στους υπόλοιπους, που συνεχίζουν να μην «συμμορφώνονται» με τις αρχές της υγιεινής διατροφής. Με τον καιρό, η ποιότητα του φαγητού, η ποσότητα και οι συνέπειές τους στην υγεία μετατρέπονται σχεδόν σε ψύχωση. Τελικά οι άνθρωποι αυτοί καταλήγουν να ασχολούνται με τη διατροφή τους την περισσότερη ώρα της ημέρας. Έτσι παν μέτρον άριστον, έλεγαν οι αρχαίοι και είχαν δίκιο. Μια ισορροπημένη διατροφή χωρίς ακρότητες είναι το καλύτερο για την υγεία μας.

Νέα διαταραχή όρεξης
Οι ειδικοί που ασχολούνται με τις διαταραχές της όρεξης θεωρούν ότι δεν έχουν γίνει ακόμα οι απαραίτητες μελέτες για να μπορούν να πουν με βεβαιότητα ότι η ορθορεξία εντάσσεται σε αυτές. Βασική διαφορά τους πάντως είναι ότι, σε αντίθεση με τη βουλιμία και τη νευρική ανορεξία, η ορθορεξία δεν εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία, αφού ο ορθορεκτικός δεν αρνείται να φάει και δεν χάνει τον έλεγχό του στην ποσότητα του φαγητού. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Μπράτμαν, η ορθορεξία ασκεί τόσο μεγάλη ψυχολογική πίεση, που μπορεί να οδηγήσει στην κατάθλιψη.

ΑΛΕΞΙΑ ΠΟΤΑΜΙΤΟΥ
Διαιτολόγος
Πηγή: paidiatros.com