Αφορμή η ωραία Ελένη, γυναίκα του βασιλιά Μενέλαου της Σπάρτης, που την έκλεψε ο Πάρις
Πώς μπόρεσαν με τα μέσα της εποχής να φτιάξουν ένα τέλειο κυλιόμενο καμουφλαρισμένο άλογο, που να χωρά και να συντηρεί για μια τουλάχιστον εβδομάδα 100 πάνοπλους στρατιώτες, χωρίς να προδίδεται καθόλου η θέση τους;

Η Τροία, η λαμπρότερη πόλη της αρχαιότητας, έμελλε να γράψει τη δική της αθάνατη Ιστορία. Ο Όμηρος με τα δυο επικά του έργα, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, μας έδωσε ανάγλυφες τις εικόνες εκείνες των αρχαίων Ελλήνων πολεμιστών με αξεπέραστη διάθεση. Ο Τρωικός Πόλεμος θεωρείται από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες όλων των εποχών.

Βέβαια, όλες αυτές οι ομηρικές περιγραφές, θεωρούνταν από τους ειδικούς ότι επρόκειτο για εντελώς φανταστικά γεγονότα, που κατατάσσονταν στην ελληνική μυθολογία. Ένας ποιητικός μύθος με μεγάλη φιλολογική αξία. Ωστόσο, το 1870, ένας Γερμανός αρχαιολόγος, ο Ερρίκος Σλίμαν, έμελλε με την επιμονή και υπομονή του να διαψεύσει τους πάντες.

Στη βόρεια Τουρκία, μετά από αρκετές και πολύμοχθες προσπάθειες, έφερε στο φως τα ίχνη της Τροίας. Η αρχαιολογική αυτή ανακάλυψη άφησε άφωνη ολόκληρη την ανθρωπότητα. Κατά συνέπειαν η Ιλιάδα γινόταν μια συναρπαστική πραγματικότητα. Μια πανάρχαια ιστορία, που κουβαλά μέχρι σήμερα τα παράξενα μυστικά της, αλλά και τη θεϊκή γοητεία της.

Η ωραία Ελένη
Ο Πόλεμος της Τροίας είναι πασίγνωστος. Αφορμή η ωραία Ελένη, γυναίκα του βασιλιά Μενέλαου της Σπάρτης, που την έκλεψε ο Πάρις και την πήρε στο βασίλειό του στην Τροία. Έτσι, οι Έλληνες ξεκίνησαν έναν μακροχρόνιο πόλεμο, εκστρατεύοντας στο βορειοανατολικό Αιγαίο, πολιορκώντας την Τροία, με την ελπίδα να φέρουν πίσω τη γυναίκα του Μενέλαου. Οι μάχες υπήρξαν αιματηρές. Ωστόσο, οι πανίσχυροι στόλοι των Ελλήνων δεν κατάφεραν να ρίξουν τα τείχη της Τροίας, μέχρι που ο Οδυσσέας, ο βασιλιάς της Ιθάκης, σκέφτηκε μια σοφή και καταπληκτική ιδέα.

Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο θρυλικός Οδυσσέας πρότεινε την κατασκευή ενός τεράστιου ξύλινου αλόγου, όπου θα χωρούσε μέσα 100 πάνοπλους στρατιώτες. Θα το άφηναν απέξω από την Τροία, ως δήθεν αφιέρωμα στους θεούς και ο στόλος των Ελλήνων θα έφευγε με το μήνυμα ότι εγκατέλειψε οριστικά την πολιορκία. Οι Τρώες, επιτέλους, ένιωσαν απέραντη ανακούφιση, αν και κάποιοι είχαν τις αμφιβολίες τους. Όμως ο Δούρειος Ίππος, με τα απόρρητα μυστικά του, έμελλε να οδηγήσει στην τελική πτώση της Τροίας.

Ο κόσμος δέχθηκε να ανοίξουν τα τείχη και να περάσουν μέσα το δώρο των θεών. Επιτέλους ένιωσαν ελεύθεροι, χωρίς να ξέρουν τι τους επιφύλασσε η μοίρα. Το σχέδιο του Οδυσσέα πέτυχε απόλυτα τον σκοπό του. Όταν είχε βραδιάσει, άνοιξαν οι μυστικές πόρτες του αλόγου και οι στρατιώτες σκότωσαν όλους τους φρουρούς. Σε ελάχιστο χρόνο έφθασε πίσω και ο ελληνικός στόλος, ολοκληρώνοντας την πολιορκία.

Η κατασκευή του ξύλινου αλόγου
Πέρα από τα γνωστά γεγονότα, εκείνο που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι η ίδια η κατασκευή του τεράστιου ξύλινου ίππου, που στεκόταν πάνω σ’ ένα μεγάλο άρμα. Πώς μπόρεσαν με τα μέσα της εποχής να φτιάξουν ένα τέλειο κυλιόμενο καμουφλαρισμένο άλογο, που να χωρά και να συντηρεί για μια τουλάχιστον εβδομάδα 100 πάνοπλους στρατιώτες, χωρίς να προδίδεται καθόλου η θέση τους; Φανταστείτε ότι αυτή η κατασκευή έπρεπε να έχει εξαερισμό, καθίσματα, χώρο για τρόφιμα, εξοπλισμό, αποχετευτικό, ειδική μόνωση για τον ήχο κ.τ.λ.

Ο Στέφανος Παϊπέτης, στο αξιόλογο έργο του «Η άγνωστη τεχνολογία στον Όμηρο», σημειώνει ότι «η κατασκευή θα έπρεπε να έχει κρυφά ανοίγματα εξαερισμού» και «ο Δούρειος Ίππος ως ξύλινη κατασκευή δεν ήταν καθόλου απλή. Είχε μεγάλες κατασκευαστικές απαιτήσεις, με μοναδική εξαίρεση ότι δεν χρειαζόταν να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής και λειτουργίας».

Αρχέγονη τεχνολογία
Ο στόλος των Ελλήνων είχε αποθηκευμένους κορμούς δέντρων για τυχόν βλάβες στα πλοία. Το ξύλο όμως που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του Δούρειου Ίππου έπρεπε να ήταν ειδικό για συγκεκριμένο βάρος και αντοχή. Πώς κατάφεραν οι Έλληνες να φτιάξουν ένα τόσο μεγάλο έργο σε σύντομο χρονικό διάστημα και να πετύχουν απόλυτα τον σκοπό τους κυριεύοντας την Τροία, είναι ένα ερώτημα που μένει αναπάντητο.

Ο Όμηρος, πέρα από τη μεγάλη ποιητική του έμπνευση, μας έδωσε και αρκετές πληροφορίες για την αρχέγονη τεχνολογία. Παράξενα και άγνωστα μυστικά μιας εποχής που βασίλεψε ο ηρωισμός και η πνευματική ανάταση. Ο Αγαμέμνονας, ο Αχιλλέας, ο Πάρις, ο Έκτορας, ο Οδυσσέας, ο Πρίαμος κ.λπ. υπήρξαν ιστορικά πρόσωπα. Τα κατορθώματά τους δεν ήταν μυθεύματα, ούτε ομηρικές φαντασιώσεις. Ο Ξενοφών, στο έργο του «Κύρου Ανάβασις», λέει επιγραμματικά τούτα τα στοχαστικά λόγια: «Η νίκη δεν κατακτιέται ούτε με το πλήθος των μαχητών, ούτε με τη δύναμη των όπλων, αλλά από εκείνους που είναι γενναίοι, ορμητικοί και έχουν πίστη στους θεούς, σε τέτοιων στρατιωτών την επίθεση δεν αντέχουν οι εχθροί».

Έκτορας και Αχιλλέας
«Τα χίλια πλοία μετέφεραν ένα μεγάλο πλήθος από πολεμιστές και ο ελληνικός στρατός ήταν πολύ ισχυρός, αλλά και η πόλη της Τροίας ήταν επίσης ισχυρή. Ο βασιλιάς της Τροίας Πρίαμος και η βασίλισσα Εκάβη είχαν πολλούς γενναίους γιους, για να ηγούνται των επιθέσεων και να υπερασπίζονται τα τείχη και πιο πολύ απ’ όλους τον Έκτορα, που κανείς άντρας σε κανέναν τόπο δεν ήταν ούτε πιο ευγενής, ούτε πιο γενναίος από εκείνον, εκτός από έναν μεγάλο πολεμιστή, τον πιο ανδρείο από τους Έλληνες, τον Αχιλλέα. Και οι δυο τους ήξεραν πως θα πέθαιναν πριν καταληφθεί η Τροία. Η μητέρα του Αχιλλέα είχε πει στον γιο της: 'Πολύ σύντομη θα είναι η ζωή σου...'.

»Κανένας θεός δεν είχε πει κάτι τέτοιο στον Έκτορα, αλλά εκείνος ήταν εξίσου βέβαιος για τον θάνατό του: 'Το νιώθω βαθιά στην καρδιά και στην ψυχή μου', είπε στη γυναίκα του Ανδρομάχη. 'Θα έρθει μια μέρα που η ωραία Τροία θα ισοπεδωθεί μαζί με τον Πρίαμο και τον λαό του'». (Έντιθ Χάμιλτον: Επίτομη ελληνική και παγκόσμια Μυθολογία).

Η πολιορκία της Τροίας και ο επικός πόλεμος, μέχρι την πτώση της μεγάλης αυτής πόλης, ενέπνευσε τον Όμηρο για να γράψει την περίφημη Ιλιάδα και την Οδύσσεια, δυο ποιητικές ιστορίες που έμειναν αθάνατες στο διάβα των αιώνων. Θεοί και ήρωες σμίγουν σε μια τιτάνια μονομαχία, αφήνοντας πίσω τις μικρές λεπτομέρειες της ανθρώπινης φύσης. Ο πόλεμος της Τροίας υπήρξε η διαχρονική μάχη ανάμεσα στον άνθρωπο και τη σκοτεινή πλευρά της ψυχής του.