Η Ουάσιγκτον πρέπει να σταματήσει να συγκαλύπτει την Τουρκία, τονίζεται στον διεθνή Τύπο
Ο Πρόεδρος Ερντογάν μετακινεί την Τουρκία προς μια ισλαμική κατεύθυνση, ακόμα χειρότερα η κυβέρνησή του βοηθά το ΙΚ, επιτρέποντας ελεύθερη μετακίνηση ισλαμιστών και υλικών για την πλέον επικίνδυνη και αποσταθεροποιητική δύναμη στη Μέση Ανατολή, έγραψε το Forbes

Χιονοστιβάδα τα άρθρα στον ξένο Τύπο εναντίον της Τουρκίας μετά την κατάρριψη του ρωσικού στρατιωτικού αεροπλάνου. Το CNN στις 25.11.2015 ανέφερε ότι «οι συνέταιροι του Ερντογάν στο ΝΑΤΟ μόνο ως loose cannon, ένα ασταθές στοιχείο, τον θεωρούν, το ΝΑΤΟ κράτησε έναν ολόκληρο ψυχρό πόλεμο και τώρα ο Ερντογάν τα ανατίναξε όλα στον αέρα». Η εβραϊκή Jerusalem Post την ίδια μέρα έγραψε ότι, καθώς ο Αμερικανός Πρόεδρος Ομπάμα δημόσια υποστήριξε το δικαίωμα της Άγκυρας να υπερασπίζεται την κυριαρχία της, Αμερικανοί αξιωματούχοι κατηγορούν την Τουρκία για υπερβολική αντίδραση για μια ελάχιστη παραβίαση του εναερίου χώρου της.

Δεν υπάρχει λόγος να παραμείνει στο ΝΑΤΟ
Όμως το άρθρο που ξεχώρισε στο ξεγύμνωμα της Τουρκίας μεταξύ δεκάδων τέτοιων, ίσως να ήταν εκείνο του Doug Bandow, αναλυτή διεθνούς πολιτικής, στο γνωστό αμερικανικό έντυπο Forbes, 25.11.2015, με τίτλο «Η Τουρκία καταρρίπτει ρωσικό αεροπλάνο, συμμαχεί με το ΙΚ, οι ΗΠΑ πρέπει να απορρίψουν τη νέα οθωμανική αυτοκρατορία ως σύμμαχο». Η βεβιασμένη αντίδραση της Τουρκίας, έγραψε, να καταρρίψει το ρωσικό αεροπλάνο ισχυριζόμενη ότι παραβίασε τον εναέριό της χώρο, φανέρωσε πού στέκει η Άγκυρα, με το Ισλαμικό Κράτος και εναντίον της Δύσης. Η ανεύθυνη πράξη της απέδειξε ότι δεν είναι πλέον σύμμαχος των ΗΠΑ και δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία να παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ. Η Ουάσιγκτον πρέπει να μάθει το πικρό μάθημα της τουρκικής απιστίας και να τερματίσει τη συμμετοχή της στη συμμαχία.

Η Τουρκία είναι μια αυξανόμενη απειλή στα δυτικά συμφέροντα και αξίες. Η Τουρκία ουδέποτε υπήρξε πραγματική φίλη της Δύσης. Η Τουρκία ήταν χρήσιμη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, παρόλο που πάντα ήταν έτοιμη να εμπλακεί σε πόλεμο με την Ελλάδα παρά με τη Σοβιετική Ένωση και το 1974 η Άγκυρα άρπαξε 37% του εδάφους της Κύπρου. «Ο Πρόεδρος Ερντογάν μετακινεί την Τουρκία προς μια ισλαμική κατεύθυνση, ακόμα χειρότερα η κυβέρνησή του βοηθά το ΙΚ, επιτρέποντας ελεύθερη μετακίνηση ισλαμιστών και υλικών για την πλέον επικίνδυνη και αποσταθεροποιητική δύναμη στη Μέση Ανατολή. Υπάρχουν περισσότερες μαρτυρίες για απευθείας βοήθεια προς τους φανατικούς ισλαμιστές, με παροχή διαβατηρίων, μηχανημάτων, ιατρικής περίθαλψης, εκπαίδευση και άλλες βοήθειες. Αρνούμενη να αναλάβει στρατιωτική δράση εναντίον του αποκαλούμενου χαλιφάτου στα σύνορά της, η Άγκυρα προσπάθησε να παρασύρει τις ΗΠΑ να ανατρέψουν τον Σύρο Πρόεδρο Άσαντ, η στρατιωτική δύναμη του οποίου είναι η μόνη δύναμη εδάφους που αντιστέκεται στο ΙΚ», προστίθεται στο Forbes.

Προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις ΗΠΑ
«Η Άγκυρα γνώριζε πολύ καλά ότι δεν υπήρχε κανένα σχέδιο επίθεσης εναντίον της, ο Πρόεδρος Πούτιν είπε το αυτονόητο όταν δήλωσε ότι οι πιλότοι μας και τα αεροπλάνα μας με κανένα τρόπο δεν απείλησαν τουρκικό έδαφος. Είναι ολοφάνερο ότι η τουρκική επίθεση στο ρωσικό αεροπλάνο ήταν απευθείας επίθεση στη Μόσχα για την υποστήριξή της προς την κυβέρνηση του Άσαντ. Η τουρκική επίθεση εναντίον της πυρηνικής Ρωσίας, για μια ισχυριζόμενη παραβίαση ελάχιστων δευτερολέπτων, υποδηλώνει πρόθεση για πόλεμο.

Η Αμερική πρέπει να περιφρονήσει την Άγκυρα, που προσπάθησε με τέτοιο τρόπο να εκμεταλλευθεί τις ΗΠΑ. Η Τουρκία είναι το τελευταίο παράδειγμα, που μέλος της συμμαχίας παρασύρει τις ΗΠΑ σε διαμάχες που δεν ενδιαφέρουν την Αμερική. Η Βρετανία και η Γαλλία ήταν εκείνες που ενορχήστρωσαν τον πόλεμο εναντίον της Λιβύης. Η Μόσχα είναι καλύτερη και πιο σταθερή σύμμαχος για την Αμερική και τη Μέση Ανατολή παρά η Τουρκία», έγραψε ο αναλυτής στο Forbes. Και παρόλο που ο αναλυτής βρίσκει να έχουν ομοιότητες στη διακυβέρνησή τους ο Πούτιν και ο Ερντογάν, εκεί που διαφέρουν δραματικά, έγραψε, είναι στο ότι η Άγκυρα συστηματικά προωθεί τους δολοφόνους τζιχαντιστές, και ότι στη Μέση Ανατολή τα αμερικανικά και ρωσικά συμφέροντα συμπίπτουν.

Ξεπερασμένες συμμαχίες
Ανακεφαλαιώνει ο συγγραφέας του άρθρου, τονίζοντας ότι με κάποια δικαιολογία ο Πρόεδρος Πούτιν αποκάλεσε τη κατάρριψη του αεροπλάνου ως «πισώπλατη μαχαιριά από τους συνεργούς των τρομοκρατών». Το κύριο μάθημα για την Ουάσιγκτον είναι να εγκαταλείψει ξεπερασμένες συμμαχίες και να σταματήσει να συγκαλύπτει τους «συνεργούς των τρομοκρατών», συγκεκριμένα την Τουρκία. Η Ρωσία μπορεί να μην είναι σύμμαχος, αλλά τουλάχιστον είναι πιο φιλική και λιγότερο επικίνδυνη από την Άγκυρα.

Προσθέτουμε και τη δήλωση του Αμερικανού στρατιωτικού συνταξιούχου Major General Paul Vallely στο τηλεοπτικό δίκτυο Newsmax TV: «Κλοτσήστε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ για την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου, γιατί η χώρα προσπαθεί να δημιουργήσει ξανά μια Οθωμανική Αυτοκρατορία… Έχουμε τον Ομπάμα, ο οποίος είναι εντελώς παράλογος και παραληρητικός για όσα συμβαίνουν εκεί κάτω. Δεν ακούει καθόλου τους στρατιωτικούς μας…».

Οι παλιές συνήθειες δεν πεθαίνουν…
Εκείνοι που παραμένουν προσκολλημένοι στους Τούρκους είναι οι Βρετανοί του Φόρεϊν Όφις, με επικεφαλής τον υπουργό Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας κ. Philip Hammond, ο οποίος σε απάντηση ερώτησης Εργατικού βουλευτή (Dennis Skinner) στη Βουλή των Κοινοτήτων, 24.11.2015, κατά πόσο θεωρεί τη Τουρκία ως αξιόπιστο σύμμαχο στη μάχη εναντίον του ΙΚ, δοσμένης της κατάρριψης του ρωσικού αεροπλάνου, ενώ η Ρωσία επίσης πολεμά τους στρατιώτες του ΙΚ, κι ενώ η Τουρκία αγοράζει πετρέλαιο από αυτούς για να βομβαρδίζει τους Κούρδους, που επίσης πολεμούν τους ΙΚ, απάντησε:

«Βλέπω ότι παλιές συνήθειες δεν πεθαίνουν, και ο αξιότιμος κύριος παραμένει απολογητής των ρωσικών πράξεων. Η Τουρκία είναι ένας σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Κρατάει το κλειδί για έναν αριθμό πραγματικά σοβαρών θεμάτων, σε σχέση με τη μάχη εναντίον του ΙΚ και των προκλήσεων της μετανάστευσης που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, και θα παραμείνει ένας πολύ σημαντικός σύμμαχος γι' αυτή τη χώρα (Βρετανία) και για την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Υπενθυμίζεται ότι σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο στις 22.11.2015 σε απάντηση ερώτησης, ότι το κλειδί του Κυπριακού βρίσκεται στην Τουρκία, ο κ. Philip Hammond αποδέσμευσε πλήρως την Τουρκία από τέτοιο «κλειδί», απαντώντας ρητώς ότι: «Το κλειδί είναι με τους Κυπρίους»! (Βλέπε «Παραπλανητικός Χάμοντ», Σημερινή, 24.11.2015).

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος