Μόνο το 35% έφτασε στην Ιταλία χωρίς καμία ουλή
Οι μετανάστες που φτάνουν στην Ευρώπη είναι σχεδόν όλοι τους πολυτραυματίες, σωματικά και ψυχικά, υποστηρίζει η οργάνωση Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Οι περισσότεροι από τους μετανάστες που φτάνουν στην Ιταλία, αφού διασώζονται στη Μεσόγειο φέρουν πολλαπλά τραύματα, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο ζήτημα της φιλοξενίας τους, υποστηρίζει η μη κυβερνητική οργάνωση Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Medu), σε μια έκθεσή της που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.

Η ιταλική οργάνωση μελέτησε σε βάθος, επί πολλούς μήνες, τις περιπτώσεις περίπου 100 ανθρώπων που κατάγονται από χώρες της Δυτικής Αφρικής και διαμένουν προσωρινά στη Σικελία, αφού ζήτησαν άσυλο στην Ιταλία, καθώς και 400 μεταναστών από την Ερυθραία που ζουν σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς στη Ρώμη. Οι πρώτοι ταξίδευαν κατά μέσο όρο επί 22 μήνες και οι δεύτεροι 16 μέχρι να φτάσουν στην Ευρώπη και αφού πέρασαν υποχρεωτικά από την κόλαση της ερήμου. "Η έρημος είναι γεμάτη με τάφους. Είδα τόσα πτώματα, ανθρώπους που έπεσαν από οχήματα ή πέθαναν από τη δίψα", αφηγήθηκε ένας 19χρονος Νιγηριανός.

Τους βασάνιζαν
Σχεδόν όλοι είπαν ότι πέρασαν αρκετούς φρικτούς μήνες στη Λιβύη πριν να επιβιβαστούν στα σαπιοκάραβα, που θα τους μετέφεραν στην Ιταλία: τους κρατούσαν έγκλειστους, τους ξυλοκοπούσαν, τους βασάνιζαν, τους στερούσαν το νερό και την τροφή. Μόνο το 35% από αυτούς δεν έχει καμία ουλή. Ένας άνδρας 67 ετών από την Ερυθραία, που ταξίδευε με τις δύο εγγονές του, ηλικίας 11 και 17 ετών, υποχρεώθηκε να αφήσει πίσω του τη μεγαλύτερη, ως σκλάβα των διακινητών. Από τους 100 ανθρώπους που έχουν βρει καταφύγιο στη Σικελία, οι 20 είπαν ότι είδαν έναν από τους συντρόφους τους στο ταξίδι -μερικές φορές συγγενή τους- να πεθαίνει στην έρημο ή στη φυλακή, οι 15 είδαν έναν σύντροφο να δολοφονείται από αστυνομικούς, από διακινητές ή από δεσμοφύλακες και άλλοι τόσοι είδαν έναν σύντροφό τους να πανικοβάλλεται και να βουτάει στη θάλασσα...

Αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα
Αν προστεθούν σ' όλ' αυτά οι πόλεμοι, οι διώξεις και η βία που ανάγκασαν τους ανθρώπους αυτούς να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, γίνεται φανερό ότι πολλοί από αυτούς πάσχουν από "αλληλοσυνδεόμενα σωματικά και ψυχικά προβλήματα", εξηγεί η έκθεση. "Αφότου έφτασα στην Ιταλία αισθάνομαι θλίψη, αισθάνομαι ανημπόρια. Τρώω ελάχιστα και οι φίλοι μου λένε ότι δεν χαμογελάω πια. Τελείωσε... Ποτέ δεν θα γίνω όπως ήμουν πριν", αφηγήθηκε ένας νεαρός 22 ετών από τη Γκάμπια. "Το σύστημα υποδοχής στην Ιταλία και την Ευρώπη θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι οι άνθρωποι αυτοί αισθάνονταν ευάλωτοι καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους και αυτό δεν έσβησε με την άφιξή τους", τόνισε η οργάνωση, ζητώντας μεταξύ άλλων να περιοριστεί το μέγεθος των κέντρων φιλοξενίας στα 50-80 άτομα.

Ακατάπαυστη ροή
Πάντως, περισσότεροι από 1.000 μετανάστες περισυνελέγησαν κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου στα νερά της Μεσογείου, κυρίως στα ανοικτά των λιβυκών ακτών, κατά τη διάρκεια αρκετών επιχειρήσεων της ιταλικής ακτοφυλακής. Ενδεικτικά, μόνο την Κυριακή είχαν πραγματοποιηθεί πέντε επιχειρήσεις με τον συντονισμό της ιταλικής ακτοφυλακής στη Ρώμη, κατά τις οποίες διασώθηκαν 671 άνθρωποι, ανάμεσά τους 48 παιδιά και 108 γυναίκες. Στις πέντε από αυτές, οι πρόσφυγες βρίσκονταν σε υπερφορτωμένα σκάφη που απείχαν λίγα μίλια μεταξύ τους και κινδύνευαν να βυθιστούν. Η τελευταία επιχείρηση αφορούσε σκάφος έτοιμο να βυθιστεί σε απόσταση 137 μιλίων από το ακρωτήριο Πασέρο στη Σικελία.

Σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ο οποίος δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη, χωρίς να έχει λάβει υπόψη το ναυάγιο της Τετάρτης ανοικτά της Λιβύης, περί τους 224.000 πρόσφυγες και μετανάστες έφθασαν από τον Ιανουάριο στην Ευρώπη διασχίζοντας τη Μεσόγειο, 98.000 στην Ιταλία και 124.000 στην Ελλάδα. Περισσότεροι από 2.100 έχασαν τη ζωή τους επιχειρώντας το ταξίδι.