Στο πλειοψηφικό 43% τα κόμματα εξουσίας CDU/CSU
«Οι Γερμανοί εμπιστεύονται την Καγκελάριο, λόγω του ήρεμου τρόπου της, ενώ με την κρίση της Ελλάδας μπόρεσε να κερδίσει επιπλέον συμπάθεια»

Πολύ κοντά στην απόλυτη πλειοψηφία -και χάρη στους χειρισμούς στην ελληνική κρίση- βρίσκονται οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) με 43%, καθώς, σε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από την εταιρεία Emnid για λογαριασμό της «Bild am Sonntag», για πρώτη φορά από τον Ιούνιο του 2005 συγκεντρώνουν δύναμη ίση με όλα τα υπόλοιπα κόμματα, συνολικά.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) συγκεντρώνουν 24%, οι Πράσινοι 10% και η Αριστερά (Die Linke) 9%, ενώ οι Φιλελεύθεροι (FDP) με 4% και η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) με 3% θα έμεναν εκτός Κοινοβουλίου. Όπως αναφέρει η εφημερίδα, οι δημοσκόποι συμφωνούν ότι η δύναμη CDU/CSU οφείλεται αποκλειστικά στην Άγκελα Μέρκελ.

«Η Χριστιανική Ένωση οφείλει αυτές τις κορυφαίες επιδόσεις της στην Καγκελάριο. Οι Γερμανοί εμπιστεύονται την Άγκελα Μέρκελ, λόγω του ήρεμου τρόπου της, ενώ με την κρίση της Ελλάδας μπόρεσε, για άλλη μια φορά, να κερδίσει επιπλέον συμπάθεια», δηλώνει ο πολιτικός επιστήμων Γιούργκεν Φάλτερ, ενώ ο αναλυτής της Emnid Τόρστεν Σνάιντερ-Χάαζε εκτιμά ότι η Μέρκελ «παρουσιάστηκε κατά την κρίση της Ελλάδας στους Γερμανούς ως πολιτικός στον οποίο μπορείς να βασιστείς και σε δύσκολες καταστάσεις».

Στην άσκηση της εξουσίας της, η Άγκελα Μέρκελ προκαλεί περισσότερο σεβασμό παρά αγάπη. Ένα ιδιότυπο σεβασμό, που πηγάζει κυρίως από φόβο προς το πρόσωπό της. «Κανείς δεν την αγαπάει, κανείς δεν τη λατρεύει, αλλά όλοι τη σέβονται», αναφέρει ο βιογράφος της Γερμανίδας καγκελάριου, Βόλφγκανγκ Στοκ. Ο σεβασμός ή μάλλον ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που η ίδια και το οικογενειακό της περιβάλλον φρόντισαν να φιλοτεχνήσουν από μικρή ηλικία. Κόρη του λουθηρανού πάστορα Χορστ Κάσνερ και της δασκάλας Χέρλιντ Κάσνερ, η Άγκελα γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1954 στο Αμβούργο.

Στα 23 της, η νεαρή Άγκελα παντρεύεται τον συμφοιτητή της Ούλριχ Μέρκελ. Ο έγγαμος βίος θα αποδειχθεί όμως πολύ λίγος, για να χωρέσει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της. Περισσότερο, μοιάζει με ένα ισχυρό ράπισμα προς το συντηρητικό της παρελθόν. Και δη περισσότερο, προς τον συντηρητικό της πατέρα.

Η ανήσυχη Άγκελα, λίγο μετά την έκδοση του διαζυγίου της, γνώρισε τον χημικό Γιοακίμ Σάουερ, που έμελλε να γίνει ο δεύτερος σύζυγός της. Μαζί, θα μετακομίσουν στο Βερολίνο, θα συγκατοικήσουν, αλλά για πολλά χρόνια δεν προχωρούν σε γάμο. Το ζευγάρι, μετά από πολλές πιέσεις από το περιβάλλον του, θα ενωθεί με τα δεσμά του γάμου το 1998.

Τα πρώτα βήματα στην πολιτική
Το 1989, λίγο μετά την πτώση του Βερολίνου, η Άγκελα Μέρκελ προσχωρεί στη Δημοκρατική Επαγρύπνηση (DA), το αδελφό ανατολικό κόμμα του δυτικογερμανικού CDU. Η Μέρκελ γίνεται εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος και αναλαμβάνει δράση. Ωστόσο, λίγο μετά την επανένωση, το DA προχωρά στο CDU και η Μέρκελ χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της. Από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος βρίσκεται πλέον στο ναδίρ. Ένα χρόνο μετά, καταθέτει αίτηση για μια θέση στο γραφείο Τύπου της καγκελαρίας.

Η αίτηση απορρίπτεται, υπό το σκεπτικό ότι η Μέρκελ είχε υπέρταση και δεν θα μπορούσε ν’ αντέξει την πίεση. Λίγα χρόνια όμως μετά, θα πάρει την προσωπική της εκδίκηση, περνώντας το κατώφλι της καγκελαρίας ως πρώτη κυρία και όχι ως μια «απλή» εκπρόσωπος Τύπου.

Πολιτικός της μέντορας θεωρείται ο Χέλμουτ Κολ. Ο διορατικός καγκελάριος είδε από νωρίς τα προσόντα της νεαρής Άγκελα και το 1991, επί των ημερών της κυβέρνησής του, την τοποθετεί ως επικεφαλής στο υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων και Νεολαίας. Η αδυναμία του προς αυτήν είναι τεράστια. Ποτέ δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι μερικά χρόνια μετά το «κοριτσάκι του», όπως την αποκαλούσε, θα έβαζε ταφόπλακα στην πολιτική του σταδιοδρομία.

Το 1994 η Μέρκελ αναλαμβάνει το υπουργείο Περιβάλλοντος και παραμένει στη θέση αυτή για τέσσερα χρόνια, έως και τις εκλογές του 1998, όταν οι Χριστιανοδημοκράτες θα συντριβούν από τους Σοσιαλδημοκράτες του Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Το ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό του CDU βυθίζει το κόμμα σε βαθιά κρίση και σε μια δίνη εσωστρέφειας, και η άκρη του τούνελ μοιάζει πολύ μακριά. Η κρίση κλιμακώνεται με την αποκάλυψη του σκανδάλου των «μαύρων λογαριασμών» του κόμματος.

Το περίφημο άρθρο στη «FAZ»
Η Μέρκελ, που στο μεταξύ έχει αναλάβει τη θέση του γραμματέα του κόμματος, αποφασίζει να προχωρήσει σε δραστικές κινήσεις, κρυφά και από τον τότε πρόεδρο του κόμματος, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Το 1999 με ένα άρθρο της στην εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung» (FAZ), ζητά την απομάκρυνση του Κολ. Το άρθρο κάνει πάταγο στο εσωτερικό του CDU και στη γερμανική κοινή γνώμη, ενώ παράλληλα η θέση της ισχυροποιείται.

Από τη μια δίνει τη χαριστική βολή στον πολιτικό της μέντορα, και από την άλλη αναδεικνύει και την αδυναμία του τότε προέδρου του κόμματος να δράσει με αποφασιστικότητα. Ηθελημένα ή όχι βάζει το λιθαράκι για την προσωπική της ανέλιξη στην ηγεσία του CDU.

Τελικά στις 18 Ιανουαρίου του 2000, ο Χέλμουτ Κολ παραιτήθηκε από το αξίωμα του επίτιμου προέδρου, ενώ στις 16 Φεβρουαρίου του 2000 παραιτήθηκε και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από την ηγεσία του κόμματος. Ο τελευταίος παραδέχτηκε ότι και αυτός είχε λάβει παράνομη δωρεά για το κόμμα από έμπορο όπλων. Στις 10 Απριλίου του 2000 στο συνέδριο του Έσσεν, η Μέρκελ εκλέγεται πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και, πέντε χρόνια αργότερα, γίνεται η πρώτη γυναίκα Καγκελάριος στη Γερμανία.

Τι θα κάνει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε;
O Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει αφήσει πίσω τις μαραθώνιες συζητήσεις στις Βρυξέλλες και τα συνεχόμενα ταξίδια, για να βρεθεί μια λύση στο ελληνικό ζήτημα. Την περασμένη Πέμπτη αναχώρησε για τη Βόρεια Θάλασσα, μέρος που επιλέγει κάθε χρόνο για τις ετήσιες διακοπές του.

Τα ερωτηματικά, όμως, μένουν πίσω στο Βερολίνο και προβληματίζουν τη Μέρκελ, τους Χριστιανοδημοκράτες και τους πολιτικούς αναλυτές. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ο 72χρονος Σόιμπλε έχει προκαλέσει ανησυχία ακόμη και στους Γερμανούς αξιωματούχους, με τις δηλώσεις του περί... μη σοφίας του νέου πακέτου προς την Ελλάδα. Παράλληλα, οι ριπές πιθανής παραίτησής του δεν περνούν απαρατήρητες.
Ο ανταποκριτής της «Wall Street Journal» στο Βερολίνο Άντον Τριανόβσκι σημειώνει ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις του Σόιμπλε δείχνουν πως επιμένει να είναι υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ιδέας και της ακόμη μεγαλύτερης ενοποίησης.

Το άρθρο σημειώνει πως ο Σόιμπλε δεν είναι μια τυχαία φυσιογνωμία στη γερμανική πολιτική σκηνή. Έχει χτίσει τη δύναμή του τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα να είναι ένας από τους πολιτικούς με τη μεγαλύτερη επιρροή μέσα στη γερμανική Βουλή. Η δική του σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας έδωσε τον τόνο και στη συνολική στάση της Γερμανίας. Οι σχέσεις της Μέρκελ και του Σόιμπλε έχουν περάσει από διάφορα στάδια. Από την ψυχρότητα και τη συμβατική συμβίωση εντός του κόμματός τους, έως την αποδοχή και την άμεση συνεργασία. Από το 2000, οπότε και η Μέρκελ υποσκέλισε τον Σόιμπλε στην προεδρία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, έως και σήμερα, οι σχέσεις τους είναι οικείες, αλλά και ταυτόχρονα παράλληλες.

Ο βιογράφος του Σόιμπλε Χανς -Πέτερ Σουλτζ αναφέρει πως ο Σόιμπλε γνωρίζει πλέον πολύ καλά πως δεν θα μπορέσει να γίνει ποτέ καγκελάριος. Γι' αυτό και δεν θέλει να διαταράξει τις σχέσεις του με τη Μέρκελ. Από την άλλη, όμως, η δύναμή του μέσα στο κόμμα είναι τόσο σημαντική, άρα όχι αμελητέα. Το τι θα κάνει μόλις γυρίσει από τις διακοπές του ουδείς το γνωρίζει - ούτε καν μπορεί να το υποπτευθεί.