Το Ισραήλ επιθυμεί αντιπαράθεση με το Ιράν, υποστηρίζει το Ηνωμένο Βασίλειο
Η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν μετατρέπει αυτομάτως τη χώρα αυτή σε έναν αξιόπιστο συνομιλητή, επισημαίνει Γάλλος ειδικός, τονίζοντας πως εκκρεμούν, ακόμη, πολλά ζητήματα

«Η κυβέρνηση Ομπάμα διακρίνεται, φοβάμαι, από μια αφέλεια. Η συμφωνία που υπεγράφη με το Ιράν αφορά μόνο το πυρηνικό του πρόγραμμα. Τα άλλα ζητήματα -τα ανθρώπινα δικαιώματα, η στήριξη προς την τρομοκρατία ή προς καθεστώτα όπως εκείνο του Άσαντ- παραμένουν στο τραπέζι και θα συνεχίσουν να βαραίνουν στις σχέσεις ανάμεσα στην ισλαμική Δημοκρατία και τη Δύση. Δεν αποκλείεται μάλιστα το καθεστώς της Τεχεράνης και ο αγιατολάχ Χαμενέι να σκληρύνουν τη στάση τους, ώστε να μη δώσουν την εντύπωση ότι υπαναχώρησαν από τις επαναστατικές τους φιλοδοξίες. Η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα δεν σημαίνει λοιπόν ότι το Ιράν θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη ένας εύκολος και αξιόπιστος εταίρος».

Αυτά λέει σε συνέντευξή του στη «Λιμπερασιόν» ο Καμίγ Γκραντ, διευθυντής του γαλλικού Ιδρύματος για τη στρατηγική έρευνα (FRS) και ειδικός σε θέματα στρατηγικής. Όπως επισημαίνει, το Ιράν είναι ήδη ένας μεγάλος παίκτης στο περιφερειακό παιχνίδι. Ανακτώντας τα παγωμένα περιουσιακά του στοιχεία και τις δυνατότητες εξαγωγής υδρογονανθράκων, θα αποκτήσει φιλοδοξίες που δεν συνάδουν απαραιτήτως με εκείνες των Δυτικών και των συμμάχων τους στην περιοχή. Από την άλλη πλευρά, η απομόνωση της Τεχεράνης είναι εμφανής. Διατηρεί αναμφίβολα φιλικές σχέσεις με τα καθεστώτα της Δαμασκού ή της Βαγδάτης, χαίρει υποστήριξης από τις σιιτικές μειονότητες, αλλά δεν μπορεί να ασκήσει έναν πραγματικό περιφερειακό ηγετικό ρόλο, όπως κάνει για παράδειγμα η Σαουδική Αραβία.

Ο ανταγωνισμός με το Ριάντ αναμένεται ότι θα κλιμακωθεί, καθώς η Τεχεράνη αποκτά μεγαλύτερες δυνατότητες δράσης στη Μέση Ανατολή. Κι αυτό θα περιπλέξει τα δεδομένα σε μια περιοχή όπου ο φίλος του φίλου μου δεν είναι αναγκαστικά και δικός μου φίλος και ο εχθρός του εχθρού μου δεν είναι ούτε αυτός αναγκαστικά φίλος μου. Η ισχυροποίηση του Ιράν θα μετρήσει επίσης και στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Μπορούν και μόνοι τους
Από στρατηγική άποψη, συνεχίζει ο Γάλλος αναλυτής, είναι ενδιαφέρον ότι το «βαρύ πυροβολικό» της Μέσης Ανατολής δεν αποτελείται πια από αραβικές χώρες, αλλά από το Ιράν, την Τουρκία και το Ισραήλ. Οι τρεις αυτές χώρες είναι και σημαντικές οικονομικές δυνάμεις. Το Ιράν, μαζί με την Τουρκία, είναι η χώρα της Μέσης Ανατολής με τον μεγαλύτερο πληθυσμό, ο οποίος επιπλέον είναι και μορφωμένος. Η χώρα αυτή έχει έτσι όλα τα μέσα για να ενταχθεί στον όμιλο των αναδυόμενων κρατών.

Η συμφωνία αυτή μπορεί να αμφισβητηθεί από το αμερικανικό Κογκρέσο; «Το Κογκρέσο έχει το δικαίωμα να εξετάσει λεπτομερώς αυτή τη συμφωνία και θα το κάνει. Καθώς όμως δεν συνιστά συνθήκη, η συμφωνία αυτή δεν χρειάζεται επικύρωση από τη Βουλή και τη Γερουσία. Η άρση των αμερικανικών κυρώσεων εξαρτάται ουσιαστικά από τον πρόεδρο Ομπάμα. Ακόμη όμως κι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες κωλυσιεργήσουν, οι Ευρωπαίοι μπορούν μονομερώς να άρουν τις δικές τους κυρώσεις. Μια τέτοια απόφαση, βέβαια, προϋποθέτει ομοφωνία, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ μια χώρα να αρνηθεί να επικυρώσει μια συμφωνία που υπέγραψε η ομάδα 5+1. Υπάρχει, τέλος, ο άγνωστος παράγων των σκληρών, τόσο στην Τεχεράνη όσο και στην Ουάσιγκτον. Εφόσον όμως επιτεύχθηκε η συμφωνία, αυτό σημαίνει ότι τόσο οι μεν όσο και οι δε αποφάσισαν να παραμερίσουν».

«Δεν θα χαρακτηρίζεται πλέον παγκόσμια απειλή»
Η ιστορική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αποτελεί πολιτική νίκη για την Ισλαμική Δημοκρατία, δήλωσε ο πρόεδρος της Χασάν Ροχανί, προσθέτοντας ότι η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως παγκόσμια απειλή. «Κανείς δεν μπορεί να πει ότι το Ιράν παραδόθηκε. Η συμφωνία αποτελεί νομική, τεχνική και πολιτική νίκη του Ιράν. Είναι επίτευγμα το γεγονός ότι το Ιράν δεν θα χαρακτηρίζεται πλέον παγκόσμια απειλή», δήλωσε ο Ιρανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου.

«Καμία συμφωνία δεν είναι τέλεια. Πάντα πρέπει να υπάρχει συμβιβασμός. Ήταν πραγματικά δύσκολη η υπεράσπιση ορισμένων από τις κόκκινες γραμμές μας. Κάποια στιγμή αμφιβάλαμε ότι θα υπάρξει συμφωνία. Πρόκειται για μία ιστορική συμφωνία και οι Ιρανοί θα είναι υπερήφανοι για πολλές γενιές». Μεταξύ των κύριων όρων ή των κόκκινων γραμμών του Ιράν στις διαπραγματεύσεις ήταν η άρνηση να αποδεχθεί μακροχρόνιο πάγωμα στην πυρηνική έρευνα και ανάπτυξη και το αίτημα για ταχεία άρση των διεθνών κυρώσεων.

Δεν ικανοποιείται με τίποτα
Στο μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Φίλιπ Χάμοντ, ο οποίος επρόκειτο να μεταβεί χθες στο Ισραήλ, μιλώντας ενώπιον του βρετανικού κοινοβουλίου, απέρριψε τις επικρίσεις που εκφράζονται για τη συμφωνία αυτή, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ δεν θα έμενε ικανοποιημένο με κανενός είδους συμφωνία με το Ιράν. «Το ερώτημα που πρέπει να θέσετε είναι τι είδους συμφωνία θα καλωσόριζε το Τελ Αβίβ. Η απάντηση φυσικά είναι ότι το Ισραήλ δεν θέλει καμία συμφωνία με το Ιράν. Το Ισραήλ θέλει μια μόνιμη κατάσταση αντιπαράθεσης και δεν πιστεύω ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της περιοχής. Δεν πιστεύω ότι είναι προς το δικό μας συμφέρον», δήλωσε ο υπουργός, απαντώντας σε ερώτηση ενός βουλευτή της αντιπολίτευσης, ο οποίος εξέφρασε τη διαφωνία του για τη συμφωνία και αναφέρθηκε στους φόβους του Ισραήλ.

Ο υπουργός ανακοίνωσε επίσης ότι η Βρετανία είναι αποφασισμένη να ξανανοίξει την πρεσβεία της στο Ιράν πριν από το τέλος του έτους. Όπως διευκρίνισε, η επαναλειτουργία θα εξαρτηθεί από την επίλυση ορισμένων τεχνικών ζητημάτων. Πέρσι τον Ιούνιο η Βρετανία είχε ανακοινώσει ότι σκόπευε να ξανανοίξει την πρεσβεία της στην Τεχεράνη «μέσα σε μερικούς μήνες». Οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών διακόπηκαν και η βρετανική πρεσβεία έκλεισε, αφού εκατοντάδες Ιρανοί διαδηλωτές εισέβαλαν στο κτίριο της διπλωματικής αποστολής, τον Νοέμβριο του 2011. Σύμφωνα με τον Χάμοντ, η συμφωνία της Τρίτης θα πρέπει να καθησυχάσει τον υπόλοιπο κόσμο, καθώς κλείνουν όλοι οι δρόμοι για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας από το Ιράν, αλλά θα έχει και ευρύτερες θετικές συνέπειες.
Πηγές: Liberation, ΑΠΕ