Γυναίκες ανεξάρτητες επιλέγουν συνειδητά να δημιουργήσουν μονογονεϊκή οικογένεια
Ο κόσμος μας έχει αλλάξει, ρόλοι έχουν αντιστραφεί και η γυναίκα φαίνεται τόσο δυνατή και αυτόνομη από τη μια, αλλά και τόσο ευάλωτη από την άλλη
Το βιολογικό ρολόι της κάθε γυναίκας κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ξυπνήσει… Το μόνο σίγουρο είναι πως όταν είναι ερωτευμένη και μάλιστα πολύ, αυτό θα του δώσει μια μικρή ή μια μεγάλη ώθηση για να αφυπνιστεί… Υπάρχουν γυναίκες που δεν θέλανε ποτέ να κάνουνε παιδί και άλλες το τηρήσανε, ενώ σε άλλες ήρθε απροσδόκητα και αποφασίσανε να το κρατήσουνε και υπήρχαν και κάποιες που θέλανε εξαρχής παιδιά και κάνανε τα πάντα για να το καταφέρουν! Στο συγκεκριμένο άρθρο όμως επέλεξα να θίξω ένα θέμα ταμπού για την κοινωνία: το θέμα της άγαμης μητέρας είτε από επιλογή είτε επειδή δεν είχε άλλη λύση.
Ο κόσμος μας έχει αλλάξει, ρόλοι έχουν αντιστραφεί και η γυναίκα φαίνεται τόσο δυνατή και αυτόνομη από τη μια, αλλά και τόσο ευάλωτη από την άλλη. Βέβαια, όταν μια γυναίκα γίνεται μάνα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αν της βγει το μητρικό ένστικτο (δεδομένου ότι επειδή κάνεις ένα παιδί δεν σημαίνει ότι γίνεσαι και μάνα με όλη τη σημασία του όρου), τότε θα βάλει μπρος όλες τις δυνάμεις της και θα της βγουν τα πιο δυνατά της ένστικτα, προκειμένου να επιβιώσει εκείνη και το παιδί της!
Παράδειγμα επιλογής
Το σίγουρο είναι ότι ένα παιδί χρειάζεται ένα υγιές περιβάλλον για να μεγαλώσει, που αποτελείται και από τους δύο βιολογικούς γονείς. Κάποιες φορές οι συνθήκες και οι επιλογές μας δεν το επιτρέπουν αυτό! Γυναίκες ανεξάρτητες και αυτόνομες επιλέγουν συνειδητά να δημιουργήσουν μονογονεϊκή οικογένεια, είτε συλλαμβάνοντας το παιδί μέσω εξωσωματικής, είτε έχοντας ήδη μια σχέση και απλώς δεν θέλουν να παντρευτούν και να συζήσουν.
Σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί μπορεί και να έχει την τύχη να αναγνωριστεί από τον βιολογικό του πατέρα και πόσω μάλλον να έχει και επαφές και σχέσεις! Πολλές φορές έχουν την υποστήριξη της οικογένειάς τους και του κοινωνικού τους περίγυρου αυτές οι γυναίκες. Όλο αυτό αποτελεί το παράδειγμα της συνειδητής επιλογής τού να γίνει κάποια άγαμη μητέρα, είναι προετοιμασμένη για όλο αυτό και επομένως έτοιμη να αντεπεξέλθει.
Η δύσκολη πλευρά
Τώρα όμως ας δούμε τη δύσκολη πλευρά του να είσαι μόνη μητέρα. Υπάρχουν γυναίκες που ούτε τόσο ανεξάρτητες οικονομικά είναι και συνήθως μείνανε έγκυοι μέσα σε σχέση είτε λόγω ατυχήματος είτε λόγω απροσεξίας. Αυτό βέβαια συμβαίνει περισσότερο στις πιο μικρές ηλικίες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γυναίκα ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος με την παντελή άρνηση αποδοχής ευθυνών από τον σύντροφό της και παράλληλα την έλλειψη υποστήριξης της οικογενείας της, σε περίπτωση που αποφασίσει να το κρατήσει. Αυτές είναι και οι πιο δύσκολες και δακρύβρεχτες ιστορίες! Η γυναίκα επιλέγει για δικούς της λόγους να κρατήσει το παιδί, που για κάποιες αποτελεί τον καρπό του έρωτα που νόμιζαν ότι είχαν και για κάποιες άλλες έχει κτυπήσει το βιολογικό ρολόι και απλώς έτυχε να γίνει.
Η μέλλουσα μητέρα αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου αποκλειστικά όλη την ευθύνη, φέρνει στον κόσμο το παιδί της με καμία βοήθεια από πουθενά και πολλές φορές με την κοινωνική κατακραυγή. Το παιδί πολλές φορές μένει αγνώστου πατρός, μεγαλώνει σε μονογονεϊκή οικογένεια, με τη μάνα να καλείται να καλύψει όλους τους ρόλους και να δίνει αγώνα και ψυχικό και σωματικό. Οι δυσκολίες πολλές, αλλά και ανείπωτες χαρές συνάμα.
Πληθαίνουν οι μονογονεϊκές
Στη χώρα μας τα παιδιά αγνώστου πατρός αντιμετωπίζονται ακόμα σαν «μπάσταρδα», ιδίως στις επαρχιακές πόλεις. Όπως καταλαβαίνετε, δεν θα φοβηθώ να μιλήσω ωμά στο ίδιο μου άρθρο. Αυτό συνέβαινε και πολλά χρόνια πριν με τα παιδιά των χωρισμένων γονιών. Αλλά, μιας και οι μονογονεϊκές οικογένειες πληθαίνουν με τον καιρό, ο ρατσισμός βρήκε άλλη τρύπα να χωθεί και να ανθίσει. Πολλοί θεωρούν ότι αυτά τα παιδιά δεν έχουν μέλλον και ότι θα έχουν την ίδια μοίρα με τη μάνα τους, είναι λίγοι οι ανοικτόμυαλοι και κυρίως άνθρωποι στην ελληνική κοινωνία, δυστυχώς, που θα αντιμετωπίσουν με ευαισθησία το θέμα. Λίγοι θα αναγνωρίσουν τις θυσίες της άγαμης μητέρας και το τι ανάγκες έχει…
Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι να ζεις και να μεγαλώνεις παιδιά ενώ υπάρχουν και οι δύο γονείς. Τα ξενύκτια, τα έξοδα, τις δουλειές, τις χαρές και τις λύπες του παιδιού, το μεγάλωμά του, να έχεις κάποιον να σ' το προσέχει, τα σχολεία του, τους γιατρούς του, τα παιχνίδια και τα ρούχα του, το σπίτι και εσένα τον ίδιο σαν άνθρωπο! Φανταστείτε το αυτό τώρα μόνο με τον έναν γονιό…
Ώριμο φέρσιμο
Το τι θα κάνει η κάθε γυναίκα με το σώμα της είναι δικαίωμά της και ειδικά όταν αποφασίζει να φέρει μόνη ένα παιδί στον κόσμο. Εκεί αξίζει του δέοντα σεβασμού απ’ όλους, γιατί το έργο που θα ασκήσει είναι δύσκολο. Όσο για το θέμα του πατέρα, δεν έχω αναφερθεί διότι κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να γίνεις γονιός, όμως οφείλεις τουλάχιστον να φερθείς ώριμα, με ευαισθησία και σεβασμό στην επιλογή της γυναίκας με την οποία είχες σχέση και επέλεξε να φέρει στον κόσμο το παιδί σας, αναλαμβάνοντας εκείνη όλες τις ευθύνες…
Σκέψεις για δύο
Όταν είσαι μητέρα, ποτέ δεν είσαι μόνη στις σκέψεις σου. Πάντα σκέφτεσαι δυο φορές: τη μια για τον εαυτό σου και την άλλη για το παιδί σου… Κι ειδικά όταν είσαι μόνη! Όταν μαθαίνεις ότι θα γίνεις μάνα, ανάμεικτα συναισθήματα σε κατακλύζουν, όμως εκείνη τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, γεννιέται μαζί και η μητέρα. Δεν υπήρχε πριν. Η γυναίκα υπήρχε, αλλά η μητέρα, όχι. Η μητέρα είναι κάτι εντελώς νέο.
Τα πάνω-κάτω
Οι καιροί άλλαξαν, το θέμα άμβλωσης είναι προσωπική υπόθεση της καθεμιάς, αλλά ένα παιδί, κακά τα ψέματα, μόνο αγάπη σε γεμίζει. Όλες αυτές οι γυναίκες επέλεξαν να αντιταχθούν στα κλισέ της κοινωνίας και να δώσουν τον προσωπικό τους αγώνα γι' αυτές και τα παιδιά τους με μια νέα μορφή οικογένειας, που έρχεται να φέρει τα πάνω-κάτω στην ιδεολογία του δυτικού πολιτισμού.
Πηγή: infokids.gr
