Η «ηχητική νοστιμιά» των φαγητών σχετίζεται με την τοπική μουσική του κάθε πιάτου
Ο καθηγητής Spence προτείνει μια δόση από όπερα ή μια σταλιά φλαμένκο στο φαγητό σας ή ακόμα και γερμανική τέκνο, για να εξισορροπηθεί η έντονη γεύση του γερμανικού σας λουκάνικου, ώστε να βελτιωθεί η γευστική σας αντίληψη

Είναι δυνατόν ένα πιάτο λαζάνια να είναι πιο νόστιμο υπό τους ήχους του περίφημου «Α casa d' Irene»; Μπορεί η έντονη γεύση ενός γερμανικού wurstchen να εξισορροπηθεί μέσω ενός γερμανικού techno μουσικού κομματιού; Σύμφωνα με τον καθηγητή Πειραματικής Ψυχολογίας του Oxford Uninersty, Charles Spence, μπορεί. Διαβάστε το πώς στην ενδιαφέρουσα έρευνα που δημοσιεύθηκε με τη συνεργασία της Sony.

Άλλες διαστάσεις
Όλοι, από τους βραβευμένους με αστέρια Michelin σεφ μέχρι τα μικρά παιδιά, γνωρίζουν ότι το αλάτι και το πιπέρι είναι τα πλέον βασικά συστατικά σε κάθε κουζίνα. Η βελτίωση της γεύσης, όμως, δεν σταματά στα καρυκεύματα, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες διαστάσεις, όπως αυτήν της μουσικής. Ο καθηγητής Charles Spence, πρωτοπόρος στην πειραματική ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, διεξήγαγε μια έρευνα με την οποία υποστηρίζει ότι τα γεύματα μπορούν να «νοστιμέψουν ηχητικά».

Ο καθηγητής Spence προτείνει μια δόση από όπερα ή μια σταλιά φλαμένκο στο φαγητό σας, ή ακόμα και γερμανική τέκνο για να εξισορροπηθεί η έντονη γεύση του γερμανικού σας λουκάνικου, ώστε να βελτιωθεί η γευστική σας αντίληψη. Ο καθηγητής πειραματίστηκε με την ιδέα της «ηχητικής νοστιμιάς» των φαγητών χρησιμοποιώντας την τοπική μουσική του κάθε πιάτου. Περιγράφει ότι η γαλλική κουζίνα έχει καλύτερη γεύση όταν την απολαμβάνει κανείς συνοδεία γαλλικής μουσικής με ακορντεόν, ενώ οι συνθέσεις του Πουτσίνι βελτιώνουν τη γεύση των ζυμαρικών. Τα ίδια αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν σε δοκιμές με τη γερμανική, την ισπανική και την ελληνική κουζίνα.

Επηρεάζει το περιβάλλον
«Γευόμαστε με τις αισθήσεις, όχι με το στόμα μας. Η γλώσσα μας δεν γεύεται το φαγητό, στην πραγματικότητα ο εγκέφαλος προετοιμάζει το στόμα μας για γευστικές εμπειρίες. Το περιβάλλον γύρω μας επηρεάζει ουσιαστικά τη γευστική μας εμπειρία - η μουσική μπορεί να καθαρίσει τον ουρανίσκο, να επηρεάσει και να αλλάξει τη γεύση μας και να εξυψώσει την εμπειρία μας. Επομένως, οι μικρές αλλαγές στο περιβάλλον μπορούν πραγματικά να ανεβάσουν στα ύψη τη γευστική εμπειρία ενός γεύματος».

Ηχητικά… tips
Μερικά ακόμα ευρήματα αυτής της έρευνας είναι και τα παρακάτω:
· Η κλασσική μουσική μπορεί να κάνει το κρασί και άλλα ποτά να φαίνονται πιο ακριβά, γευστικά.
· Η αργή μουσική κάνει τις γεύσεις να παραμένουν περισσότερο στο στόμα. Αντίθετα, η μουσική με πιο γρήγορο τέμπο κάνει τις γεύσεις να χάνονται πιο γρήγορα.
· Όσο περισσότερο μας αρέσει η μουσική που ακούμε, τόσο περισσότερο θα μας αρέσει και το φαγητό που γευόμαστε - αυτό είναι ένα παράδειγμα μιας κατάστασης γνωστής και ως μεταφορά αισθήσεων (sensation transference). Με άλλα λόγια, μεταφέρουμε αυτό που αισθανόμαστε για τη μουσική σε αυτό που πιστεύουμε για το φαγητό και το ποτό.
· Ο συνδυασμός του κατάλληλου μουσικού οργάνου με το σωστό φαγητό βελτιώνει τη γεύση. Υπάρχουν ενδείξεις, σύμφωνα με τις οποίες ο ήχος του πιάνου ταιριάζει με φρούτα όπως τα μούρα, τα βερίκοκα και τα σμέουρα - ίσως επειδή είναι γλυκά.
· Ο ήχος απλά και μόνο «εξωτερικών παραγόντων» μπορεί να επηρεάσει τη γευστική μας εμπειρία - σε ένα απλούστατο επίπεδο, σκεφθείτε μόνο τον ήχο που κάνουν πολλά φαγητά όταν τα δαγκώνουμε και τα μασάμε. Για παράδειγμα, όταν τρώμε ένα τραγανό φαγητό, αν ακούγεται κάποιος δυνατός ήχος από τραγάνισμα κατά τη διάρκεια του μασήματος, η αντίληψή μας για τη φρεσκάδα της τροφής θα βελτιωθεί ριζικά. Όπως σχολιάζει ο καθηγητής Charles: «Στην πραγματικότητα, πολλές από τις αγαπημένες μας αισθητηριακές εμπειρίες γύρω από το φαγητό και το ποτό έχουν αυτό το αποτέλεσμα. Αναλογιστείτε κάποιες τραγανές ή κρεμώδεις τροφές ή την αίσθηση που μας προσφέρουν τα ανθρακούχα ποτά, που όλοι αγαπάμε. Η ικανοποίηση που μας προσφέρουν εξαρτάται, κατά έναν μεγάλο βαθμό, από συνδεδεμένους με αυτές, και συχνά ευδιάκριτους, ήχους».
Πηγή: pathfinder.gr