Την ώρα που η Κένυα θρηνεί θύματα από την επίθεση της Πέμπτης

Σε σχέση με την επίθεση, η Οργάνωση δήλωσε πως αυτή αποτελεί αντίποινα για την παρουσία της Κένυας στη Σομαλία και την κακομεταχείριση μουσουλμάνων στα εδάφη της

ΣΥΓΚΟΛΟΝΙΣΤΙΚΑ τα όσα περιγράφουν εκείνοι που κατάφεραν να σωθούν από το αιματοκύλισμα της Πέμπτης


Με νέο αιματοκύλισμα απείλησαν χθες οι ισλαμιστές της Αλ Σαμπάμπ την Κένυα, την ώρα που η χώρα θρηνεί για την εκτέλεση σχεδόν 150 ανθρώπων από μαχητές της οργάνωσης, στη διάρκεια επίθεσης σε κενυατικό πανεπιστήμιο. Σε σχέση με την επίθεση της περασμένης Πέμπτης, η Οργάνωση δήλωσε πως αυτή αποτελεί αντίποινα για την παρουσία της Κένυας στη Σομαλία και την κακομεταχείριση μουσουλμάνων στα εδάφη της.

«Καμιά προφύλαξη, κανένα μέτρο ασφαλείας δεν θα μπορέσει να εγγυηθεί την ασφάλειά σας, να αποτρέψει μια άλλη επίθεση ή να προλάβει ένα άλλο λουτρό αίματος στις πόλεις σας», αναφέρει η οργάνωση σε μήνυμά της που εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Στο μήνυμα, το οποίο απευθύνεται στην κενυατική κοινή γνώμη, η οργάνωση υπόσχεται έναν μακρό και φρικτό πόλεμο, λέγοντας πως οι πόλεις της Κένυας «θα κοκκινίσουν από το αίμα. Δεν σας είναι αρκετό να αφήνετε την κυβέρνησή σας να ασκεί τις καταπιεστικές πολιτικές της χωρίς να διαμαρτύρεστε, αλλά διευκολύνετε τις πολιτικές τους, εκλέγοντάς τους», σημειώνουν οι ισλαμιστές.

Πολλά τα ερωτήματα

Την ώρα που η χώρα θρηνεί τους 148 νεκρούς, αυξάνονται τα ερωτήματα για τα περιορισμένα μέτρα ασφαλείας που είχε λάβει η κυβέρνηση. Κενυατικές εφημερίδες ανέφεραν ότι οι Αρχές είχαν πληροφορίες για ένα άμεσο πλήγμα σε κάποιο σχολείο ή πανεπιστήμιο. Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται γιατί δεν είχαν ληφθεί περισσότερα μέτρα ασφαλείας και γιατί στο Πανεπιστήμιο της Γκαρίσα υπήρχαν μόνο δύο φρουροί την ώρα της επίθεσης. Μάλιστα, οι φοιτητές είχαν εγείρει θέμα ασφαλείας του Πανεπιστημίου στα τέλη του 2014. Σημειώνεται πως η επίθεση της Πέμπτης ήταν η μεγαλύτερη στην Κένυα από το 1998, όταν η αλ-Κάιντα είχε πραγματοποιήσει βομβιστική επίθεση εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας στην πρωτεύουσα Ναϊρόμπι, σκοτώνοντας περισσότερους από 200 ανθρώπους.

Οι εφιαλτικές στιγμές…

Σε μια άλλη εξέλιξη, τις δραματικές ώρες της ομηρίας και της ένοπλης επίθεσης στο Πανεπιστήμιο στην Γκαρίσα της Κένυας, περιγράφουν διασωθέντες. Μία φοιτήτρια αναγκάστηκε να καλύψει το πρόσωπό της με το αίμα των συμφοιτητών της και να κάνει την πεθαμένη, προκειμένου να ζήσει, ενώ άλλοι δεν ήταν τόσο τυχεροί: οι ένοπλοι της Αλ Σαμπάμπ τους οδήγησαν στον θάνατο (συνολικά 148 από αυτούς), υποσχόμενοι ζωή...

Μιλώντας στο «Associated Press» από το νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται με τραύμα από σφαίρα στον καρπό, η 21 ετών Έλεν Τίτους λέει ότι αναγκάστηκε να καλύψει το πρόσωπο και τα μαλλιά της με το αίμα των συμφοιτητών της και να παραμείνει ακίνητη, ελπίζοντας ότι οι ένοπλοι θα πιστέψουν ότι είναι νεκρή. Γνωρίζει ότι διαφορετικά δεν θα μπορούσε να επιβιώσει. Ήταν χριστιανή και οι ένοπλοι στόχευσαν τους χριστιανούς από την αρχή της επίθεσης. Μπαίνοντας μέσα στο Πανεπιστήμιο, κατευθύνθηκαν αμέσως σε αίθουσα όπου χριστιανοί φοιτητές προσεύχονταν.

Έμεινε κρυμμένη 28 ώρες

Εξάλλου, η Ελόσι Καρίμι είχε ζαρώσει σε μία κρυψώνα, τρέμοντας από τον φόβο. Γύρω της πυροβολισμοί και ανθρώπινες κραυγές. «Εάν θέλετε να ζήσετε, βγείτε έξω!» φώναξαν οι ένοπλοι. «Εάν θέλετε να πεθάνετε, μείνετε μέσα!» Η 23χρονη Καρίμι αποφάσισε να παραμείνει κρυμμένη για τις επόμενες 28 ώρες στη «σκεπή» της κουκέτας της. «Ήξερα ότι έλεγαν ψέματα», δήλωσε στο «Associated Press» από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται. Πολλοί από τους φοιτητές βγήκαν από την πόρτα και υπάκουσαν στις εντολές να ξαπλώσουν στο έδαφος μπρούμυτα, μόνο και μόνο για να χάσουν τη ζωή τους από μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Βάρβαροι και σκληροί οι δράστες

Παρ' όλο που οι ένοπλοι είπαν στους φοιτητές ότι θα σκότωναν μόνο άνδρες, τα περισσότερα θύματα -σύμφωνα με πηγές ασφαλείας που επικαλείται η βρετανική εφημερίδα «Guardian»- ήταν γυναίκες περίπου 20 ετών. Πληροφορίες ανέφεραν ότι ένας από τους ενόπλους ήταν εκπαιδευμένος ελεύθερος σκοπευτής που σκότωσε αρκετούς Κενυάτες στρατιώτες, δίνοντας στους υπόλοιπους δράστες τη δυνατότητα να σταματήσουν να σκοτώνουν. Οι διασωθέντες περιγράφουν τους δράστες ως ιδιαίτερα βάρβαρους και σκληρούς. Ανάγκασαν πολλά από τα θύματά τους να πάρουν τους γονείς τους τηλέφωνο και να τους πουν ότι η επίθεση γινόταν ως αντίποινα στη στρατιωτική επέμβαση της Κένυας στη Σομαλία. Αυτοί που κατάφεραν να κρυφτούν άκουγαν τα κλάματα των συμφοιτητών τους. Έπειτα τον ήχο μιας σφαίρας. Και μετά σιωπή.

«Μόνο η αρχή»

Ο Φρεντ Μουσινάι, του οποίου η κόρη σκοτώθηκε στην επίθεση, λέει ότι γύρω στις 7 το πρωί το τηλέφωνο στο σπίτι χτύπησε και η κόρη του ζήτησε από τη μητέρα της να προσευχηθεί, καθώς οι δολοφόνοι ήταν κοντά. Όπως αναφέρει η εφημερίδα της Κένυας, «The Star», το επόμενο τηλεφώνημα που έλαβε ήταν λίγο αργότερα. Από έναν άνδρα που του είπε ότι είχε μόλις δολοφονήσει την κόρη του. Σε πολλούς, οι ένοπλοι είπαν ότι η επίθεση στο Πανεπιστήμιο «είναι μόνο η αρχή». Η Τζούλια Γκιτσούκι κοιμόταν όταν άκουσε τον ήχο των πυροβολισμών. «Πετάχτηκα από το κρεβάτι και άρχισα να τρέχω» είπε στην «Guardian». «Δεν γνωρίζαμε προς τα πού να κινηθούμε, καθώς οι σφαίρες έρχονταν από παντού. Ήμασταν τυχεροί, γιατί οι δράστες φαινόταν να έχουν θέσει στόχο τον κοιτώνα των ανδρών και καταφέραμε να φύγουμε», προσθέτει.

Άλλες μαρτυρίες

Ο Τζον Ονγκάμο περιγράφει τις δραματικές σκηνές. «Όταν άκουσα τους πυροβολισμούς, βγήκα από το κρεβάτι και κρύφτηκα στην ντουλάπα. Οι επιτιθέμενοι όρμησαν στον κοιτώνα και είπαν ότι θέλουν να μάθουν πού βρίσκονται οι καφίρ (οι άπιστοι)» δηλώνει στην «Guardian». Μέσα στον πανικό που ακολούθησε, ο ίδιος κατάφερε να διαφύγει και να βρει καταφύγιο σε ένα γειτονικό σπίτι. Για πολλές ώρες μετά την επίθεση, οι σοροί παρέμεναν ακουμπισμένες στο χώμα έξω από το Πανεπιστήμιο. Δεκάδες άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το νεκροτομείο του Ναϊρόμπι για να μάθουν εάν οι δικοί τους άνθρωποι ήταν ανάμεσα στους ζωντανούς ή τους νεκρούς. Θρήνος και οργή είναι τα δύο βασικά συναισθήματα, καθώς οι περισσότεροι επιρρίπτουν ευθύνες στην κυβέρνηση, που δεν κατάφερε να προστατέψει τους φοιτητές.