Τυχόν σύγκρουσή τους με τη Γη θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα
Οι περιπλανώμενες πέτρες που ταξιδεύουν με 40.000 χιλιόμετρα την ώρα, μπορεί να ξεφύγουν από την αρχική τους τροχιά και να κτυπήσουν έναν πλανήτη του ηλιακού συστήματος

Κατά καιρούς γίνονται αναφορές σχετικά με τους περιπλανώμενους βράχους του ηλιακού συστήματος, τους αστεροειδείς. Ασφαλώς και πρόκειται για μια ουράνια απειλή, αφού τυχόν σύγκρουσή τους με τη Γη θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Οι αστρονόμοι αξιολογούν τους αστεροειδείς με αριθμούς και γρήγορα. Στους μεγαλύτερους δίνουν ονόματα, ενώ παρακολουθούν συχνά την τροχιά τους. Η Δήμητρα είναι ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1801. Αυτές οι περιπλανώμενες πέτρες που ταξιδεύουν με 40.000 χιλιόμετρα την ώρα, μπορεί να ξεφύγουν από την αρχική τους τροχιά και να κτυπήσουν έναν πλανήτη του ηλιακού συστήματος.

Απειλητικός ο Απόφις
Ο Απόφις θα περάσει απειλητικά από τη Γη το 2029. Έχει διάμετρο 250 χιλιόμετρα και ταξιδεύει με ταχύτητα 50.000 χιλιόμετρα την ώρα. Πρόκειται για έναν τεράστιο βράχο που πλησιάζει με απειλητικές διαθέσεις. Αν αυτός ο αστεροειδής κτυπήσει τη Γη, ίσως να σημάνει και το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού. Σε περίπτωση που πέσει στον Ατλαντικό ωκεανό, θα σηκώσει παλιρροϊκό κύμα, τσουνάμι, με κύματα ύψους 100 μέτρων. Όλες οι παραλιακές πόλεις της Αμερικής και Αφρικής θα σβήσουν από τον χάρτη. Βέβαια, η NASA και η ESA μελετούν κάθε ενδεχόμενο. Η όποια αντιμετώπιση δεν είναι καθόλου εύκολη. Η Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος καθώς και η Ευρωπαϊκή, σε αμοιβαία συνεργασία, σχεδιάζουν να εκτοξεύσουν δύο διαστημόπλοια στον Απόφι, δοκιμάζοντας ν’ αλλάξουν την πορεία του και να τον απομακρύνουν από τη Γη. Μια εναλλακτική λύση είναι το κτύπημα του αστεροειδούς με πυρηνικά όπλα, θρυμματίζοντάς τον, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα.

Ιχνηλατώντας το παρελθόν
Πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, μια πρόσκρουση αστεροειδούς στον πλανήτη μας, εξαφάνισε τους δεινοσαύρους. Πιθανόν το νέφος σκόνης από την πτώση να κάλυψε ολόκληρη τη Γη, εμποδίζοντας έτσι ηλιακές ακτίνες να φθάσουν στην ατμόσφαιρα, με συνέπεια την καταστροφική ισορροπία της φύσης. Μετεωρίτες, διάττοντες αστέρες και αστεροειδείς, η Γη δέχθηκε και δέχεται ακόμα. Όσον αφορά τους αστεροειδείς, τουλάχιστον αυτοί με μεγάλο μέγεθος, σπάνια πέφτουν στη Γη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κρατήρας της Αριζόνας, που έχει διάμετρο 1.200 μέτρα. Προκλήθηκε από πτώση αστεροειδούς πριν από 50.000 χρόνια. Άλλος μεγάλος κρατήρας που ανακαλύφθηκε στην εποχή μας είναι αυτός στον Κόλπο του Μεξικού. Το ίδιο θα λέγαμε και για το ουράνιο σήμα που έπεσε στην Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908, με αποτέλεσμα να καταστραφούν δασικές εκτάσεις πολλών τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Τι είναι οι αστεροειδείς;
Είναι πέτρινοι βράχοι που ταξιδεύουν σε τροχιά γύρω από τον ήλιο. Υπάρχει μια ζώνη μεταξύ του Άρη και του Δία που λέγεται «ζώνη του Κούπερ» και αποτελείται από χιλιάδες κομματιασμένους βράχους με ακανόνιστο σχήμα. Έχουν μέγεθος από λίγα εκατοστά μέχρι 350 χιλιόμετρα. Όσον αφορά την προέλευσή τους, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι είναι κατάλοιπα από τη δημιουργία του ηλιακού συστήματος πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ