Κοινωνιολόγος εξηγεί γιατί όλοι είναι εναντίον της τέως Πρώτης Κυρίας
Μετά την έκδοση του βιβλίου «Ευχαριστώ για τη στιγμή», η κοινωνιολόγος αποκρυπτογραφεί τα στερεότυπα που «έστησαν στον τοίχο» την Τριερβελέρ
«Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση που η γυναίκα αποκαλείται "εκδιδομένη" και "υστερική". Η "εκδιδομένη" κοιμάται μόνο για το συμφέρον και η δημόσια παρουσία της ενοχλεί. Η "υστερική" αρκεί να ανοίξει το στόμα της και αμέσως της πετάνε τον οχετό της παράλογης και ανεύθυνης», γράφει σε ένα καθηλωτικό άρθρο η Γαλλίδα κοινωνιολόγος Marie-Helene Bourcier, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Liberation.
Γι' αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που η Βαλερί Τριερβελέρ βρέθηκε στο τρελάδικο της Σαλπετριέρ, συμβολικό χώρο της υστερικής γυναίκας, όπως το έφτιαξαν από τον 19ον αιώνα. Εκεί βρέθηκε όταν ο Ολάντ αναγκάστηκε να της ομολογήσει τις περιπετειούλες του με την Ζιλί Γκαγιέ. Ο ψυχίατρος του προεδρικού μεγάρου αρκέστηκε να την κοιμίσει με ενέσεις και να της κλέψει τον φορητό υπολογιστή. Την κλείνουν μέσα στο σπίτι για να κλείσει το στόμα της.
Η αρρενωπότητα του Ολάντ
Αυτή η πολιτική της σιωπής έχει να κάνει πρωτίστως με την περιβόητη γραμμή μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού αλλά κυρίως με την αρρενωπότητα του Ολάντ. Και τα δύο ήταν τόσο βίαια, που εξηγούν γιατί δημοσιεύτηκε το βιβλίο «Ευχαριστώ για τη στιγμή» και γιατί είχε τόσο μεγάλη επιτυχία. Από την ώρα που εκδόθηκε, οι σχολιαστές χρησιμοποίησαν όσες σκληρές λέξεις γνώριζαν για να καταδικάσουν τη συναισθηματική και πολιτική ανωριμότητα της Βαλερί Τριερβελέρ.
Αντί όμως να λυσσάνε με τη γυναικεία φύση της Τριερβελέρ επέλεξαν να ασχολούνται με την ηγεμονική αρρενωπότητα του Ολάντ. Αυτή δηλαδή ενός μάτσο πτυχιούχου ανώτατης σχολής. Όπως έγραψε η ιστορικός της αρρενωπότητας, Raewyn Connel, οι μεταμορφώσεις της αρρενωπότητας συνδέονται με την άνοδο του καπιταλισμού, ο οποίος γέννησε ένα νέο είδος αρρενωπότητας, συμφεροντολόγας και ορθολογικής. Το είδος των εξπέρ και τεχνοκρατών, των γραφειοκρατών και των αποφοίτων των μεγάλων πανεπιστημίων. Αυτή η μορφή αρρενωπότητας εφαρμόζεται στα κρατικά επαγγέλματα και είναι αυτή που γέννησε το μοντέρνο και μισογυνικό είδος.
Για να σπάσει τη σιωπή
Όλοι στα κανάλια και στα ραδιόφωνα λυπούνται γιατί το όριο μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού καταπατήθηκε. Αυτό είναι αλήθεια αλλά είναι πολύ καλό γιατί πρέπει να δούμε από πού προέρχεται και ποιόν συμφέρει αυτό το όριο.
Εφευρέθηκε τον 18ο αιώνα και βασίζεται πάνω στον ανταγωνισμό των φύλων. Οι γυναίκες περιορίζονται στον ιδιωτικό χώρο και την οικογένεια, οι άνδρες κρατούν το πλεονέκτημα του κυνηγού στον δημόσιο χώρο όπου εκφράζονται και εργάζονται. Οι γυναίκες είναι πολύ συναισθηματικές για να τους δοθεί ακόμη και το δικαίωμα ψήφου. Μπορεί να μην το δείχνει, αλλά αυτήν την πολιτικο-σεξουαλική διάκριση βάζει στο στόχαστρο το βιβλίο της Βαλερί Τριερβελέρ. Βρέθηκε σε πλήρη αδυναμία να διατηρήσει το στάτους και τη θέση που κατείχε, αυτήν της Πρώτης Κυρίας.
«Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η σιωπή μου», γράφει η Βαλερί Τριερβελέρ. Στην ίδια σιωπή είχε καταδικαστεί η Ντανιέλ Μιτεράν, αυτή τη σιωπή προσπάθησε να σπάσει η Σεσίλια, η πρώην σύζυγος του Νικολά Σαρκοζί. Είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτή η συζυγική κρίση Τριερβελέρ-Ολάντ λέει πολλά για την πολιτική εκπροσώπηση που υπάρχει σήμερα σε μια ελιτίστικη Γαλλία, την οποία κυβερνούν κάποιοι Mad Men με κοστούμι και γραβάτα και η οποία είναι ανίκανη να ανασυνθέσει το πολιτικό της προσωπικό.
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr
