Τα αμερικανικά μαχητικά ανοίγουν τον δρόμο στις ιρακινές και κουρδικές χερσαίες δυνάμεις

Μήνυμα προς τη Βρετανία ο αποκεφαλισμός του Αμερικανού δημοσιογράφου από εκτελεστή που φέρεται να μεγάλωσε στη Βρετανία, εκτιμά αρθρογράφος του CNN

Ο ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΥΠΕΞ δήλωσε ότι το γεγονός ότι Δύση και Άσαντ πολεμούν τους τζιχαντιστές δεν καθιστά σύμμαχο τον Άσαντ

Ιρακινές κυβερνητικές δυνάμεις και Κούρδοι μαχητές πεσμεργκά επιχειρούσαν χθες να ανακαταλάβουν δυο πόλεις στο βόρειο Ιράκ από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, έγινε γνωστό από πηγές στις δυνάμεις ασφαλείας και Κούρδους αξιωματούχους.

Οι κουρδικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από αμερικανική αεροπορική δύναμη, κατέλαβαν μια περιοχή κοντά στην ανατολική είσοδο της Τζαλάουλα, 115 χλμ. βορειοανατολικά της Βαγδάτης, όπου εδώ και εβδομάδες σημειώνονται συγκρούσεις, δήλωσαν οι πηγές. Η μάχη για την ανακατάληψη της Τζαλάουλα, η οποία έπεσε στα χέρια των τζιχανστιστων στις 11 Αυγούστου, έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε αδιευκρίνιστο αριθμό μαχητών και από τις δύο πλευρές, δήλωσε ο Σίρκο Μιρβάις, ένας αξιωματούχος της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν, ενός από τα δύο κύρια κόμματα της αυτόνομης περιφέρειας του Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ.

«Οι πεσμεργκά προωθήθηκαν προς την Τζαλάουλα από διάφορους άξονες» πριν από την αυγή, διευκρίνισε ο Κούρδος αξιωματούχος, προσθέτοντας πως έχουν ήδη ανακαταλάβει πολλές θέσεις και έχουν απομονώσει τους αντάρτες. Στο μεταξύ, ιρακινά στρατεύματα υποστηριζόμενα από ιρακινά μαχητικά αεροπλάνα προωθούνται προς τη γειτονική πόλη Σααντίγια, δήλωσαν οι πηγές στις δυνάμεις ασφαλείας. Τόσο η Τζαλάουλα όσο και η Σααντίγια βρίσκονται κοντά στα ιρανικά σύνορα και στην ημιαυτόνομη κουρδική περιφέρεια.

Συνεργασία με Ιρακινούς

Εν μέσω φωνών στη Βρετανία για στρατιωτική εμπλοκή στο Ιράκ, αλλά ακόμη και συνομιλίες με το συριακό καθεστώς για την απόκρουση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (IS), ο επικεφαλής διπλωματίας Φίλιπ Χάμοντ δηλώνει ότι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της απειλής είναι η συνεργασία με την ιρακινή κυβέρνηση, τονίζοντας ότι το γεγονός ότι αμφότεροι Δύση και Άσαντ πολεμούν κατά των τζιχαντιστών δεν καθιστά σύμμαχο τον Σύρο δικτάτορα.

«Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να μαχόμαστε με τα ίδια άτομα με εκείνον, αυτό όμως δεν τον καθιστά σύμμαχό μας [...] και δεν θα ήταν ούτε πρακτικό, ούτε λογικό, ούτε και θα βοηθούσε ακόμη και να διανοηθούμε να ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο», δήλωσε ο Φίλιπ Χάμοντ, μιλώντας στο ραδιόφωνο του BBC. Ο πρώην αρχηγός του βρετανικού στρατού λόρδος Ρίτσαρντ Ντάνατ δήλωσε χθες το πρωί της Παρασκευής, ότι η Βρετανία πρέπει να ακολουθήσει τις ΗΠΑ και να αρχίσει αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά θέσεων των σουνιτών μαχητών του Ισλαμικού Κράτους. Ανάλογη εισήγηση έχουν κάνει και βουλευτές των Συντηρητικών.

Ανατριχιαστική πράξη

Ήταν μια ανατριχιαστική πράξη, μία αληθινή παράσταση θανάτου, που «παίχτηκε» στη σκηνή του παγκόσμιου μιντιακού θεάτρου: η αλλόκοτη εικόνα ενός καλυμμένου στα μαύρα άντρα να αποκεφαλίζει έναν Aμερικανό δημοσιογράφο, σε μια «παραγωγή» που αποσκοπούσε να σπείρει τον τρόμο στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων. «Σαδιστική πράξη, αρκετά φρικιαστική από μόνη της. Ωστόσο, κάποιος θα έβρισκε βαθύτατα ενοχλητικό το ότι ο τζιχαντιστής εκτελεστής κοινοποίησε τη δολοφονία και τις απειλές του με καθαρή λονδρέζικη προφορά.

Η συνειδητοποίηση πως άνθρωποι που μεγάλωσαν στη Βρετανία είναι πρόθυμοι να εμπλακούν σε τέτοιες βάρβαρες πράξεις δίνει στον θάνατο του Τζέιμς Φόλεϊ ένα νόημα πιο βαθύ απ' ό,τι θα είχε αν ο δράστης ήταν ένας ξένος, προερχόμενος από μια διαφορετική κοινωνία», σημειώνει στο CNN ο Φρανκ Φουρέντι, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, στη Βρετανία. Τα προπαγανδιστικά βίντεο της ISIS συχνά παρουσιάζουν Βρετανούς τζιχαντιστές, ώστε να επηρεάσουν νεαρούς μουσουλμάνους που ζουν στην Ευρώπη.

Πριν από λίγες μέρες, ένα άλλο βίντεο έδειξε ομάδα τζιχαντιστών που μιλούσαν με βρετανική προφορά, καθώς ανέκριναν έναν Ιάπωνα όμηρο. Κάποιοι από αυτούς ούτε που έκρυβαν τα πρόσωπά τους. Ο αποκεφαλισμός του Φόλεϊ παρουσιάστηκε ως «μήνυμα στην Αμερική», ωστόσο υπενθύμισε κάτι ειδικά στη Βρετανία. Έδειξε ότι η δολοφονία του νεαρού Άγγλου στρατιώτη Λι Ρίγμπι στους δρόμους του νότιου Λονδίνου από δύο ντόπιους τζιχαντιστές πέρυσι δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός.

Υποψήφιοι τρομοκράτες

Κατά τον αρθρογράφο, «υπάρχει μια δραματική αλλαγή κατεύθυνσης μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, στο πώς το ενδεχόμενο της τρομοκρατίας εκλαμβάνεται στη Βρετανία και στις κοινωνίες της Δύσης. Οι δυτικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν μια σκληρή πραγματικότητα: ότι μερικές φορές άνθρωποι που ζουν σε αυτές τις κοινωνίες γίνονται υποψήφιοι τρομοκράτες. Το θεμελιώδες ερώτημα είναι: γιατί αυτοί οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές αποβάλλουν τις αρχές και τον τρόπο ζωής των κοινωνιών στις οποίες μεγάλωσαν και κατοικούν;».

Ευτυχώς μόνο ένα μικρό ποσοστό της μειονότητας των φανατικών νέων ισλαμιστών γίνονται εκτελεστές αθώων θυμάτων. Ωστόσο, ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός απορρίπτουν, ακόμη και απεχθάνονται, τις πολιτιστικές αξίες της βρετανικής κοινωνίας. Πολλοί φανατικοί δεν είναι θερμοί υποστηρικτές του ISIS. Ωστόσο, κάποιοι αναγνωρίζουν ως αναγκαιότητα για «καλό σκοπό» τον πόλεμο για να εγκατασταθεί ένα «παγκόσμιο χαλιφάτο». Η βρετανική κοινωνία δείχνει να αγνοεί αυτόν τον κίνδυνο.

Χάνοντας τη μάχη των αξιών

Μετά τις αιματηρές βομβιστικές επιθέσεις με βόμβες στο Λονδίνο, τον Ιούλιο του 2005, ο τότε πρωθυπουργός Τόνι Μπλέρ είχε δηλώσει: «Είναι σημαντικό ότι οι τρομοκράτες συνειδητοποιούν πως η αποφασιστικότητά μας να προστατέψουμε τις αξίες μας και τον τρόπο ζωής μας είναι μεγαλύτερη από τη δική τους αποφασιστικότητα να σκορπίσουν τον θάνατο και την καταστροφή σε αθώους ανθρώπους, ώστε να επιβληθεί ο εξτρεμισμός στον κόσμο».

Δυστυχώς, κατά τον καθηγητή Φουρέντι, «πολύ μικρή εξέλιξη έχει σημειωθεί στην αποδοχή των αξιών και του τρόπου ζωής που απειλούνται. Και η ρηχότητα της δήλωσης Μπλερ εκτέθηκε λίγα χρόνια αργότερα, όταν εγκαταλείφθηκαν σιωπηλά τα σχέδια της κυβέρνησης να καθιερωθεί μια «Ημέρα της Βρετανίας». Η προσπάθεια να εορτασθεί η «βρετανικότητα» αποκάλυψε την ασάφεια τού τι ακριβώς έπρεπε να εκτιμηθεί και να εορτασθεί». Η απάντηση στο ερώτημα «τι σημαίνει να είσαι Βρετανός» συνεχίζει να ξεγλιστρά από τη χάραξη κυβερνητικής πολιτικής.

Ο νυν Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον έχει προτείνει να διδάσκεται η «βρετανικότητα» στο σχολείο, ως απάντηση στην ισλαμική επιρροή στους νέους. Όμως, αν οι ίδιοι οι πολιτικοί ηγέτες δυσκολεύονται να ορίσουν το περιεχόμενο της βρετανικότητας, πώς οι δάσκαλοι θα τη διδάξουν στους μαθητές τους; Εκτός και αν οι «βρετανικές αξίες» σημαίνουν κάτι υψηλό για την ποιότητα της δημόσιας ζωής, το οποίο δεν μπορεί να διδαχθεί. Είναι μια πρόκληση που πολλοί απέφυγαν εδώ και δέκα χρόνια. Μετά την τραγική δολοφονία του Τζέιμς Φόλεϊ, η βρετανική κοινωνία οφείλει, επιτέλους, να διαχειριστεί αυτήν ακριβώς την πρόκληση.

ΠΗΓΕΣ: ΑΠΕ, in.gr, CNN