Είπε ότι η οικογένεια Κλίντον έφυγε χρεοκοπημένη από τον Λευκό Οίκο
Στο νέο της βιβλίο η Χ. Κλίντον αναφέρεται στα κουσούρια των διαφόρων ηγετών, σημειώνοντας ότι ο Πούτιν έχει «εμμονή» με την αναβίωση της σοβιετικής αυτοκρατορίας και ο Αχμαντινεζάντ ήταν ένα «πολεμοχαρές κοκόρι»!

Η οικογένεια Κλίντον εγκατέλειψε το 2000 τον Λευκό Οίκο εντελώς χρεοκοπημένη, αποκάλυψε η Χίλαρι Κλίντον σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ABC News. Η ίδια εξήγησε ότι ο Μπιλ Κλίντον ολοκλήρωσε τις δύο προεδρικές θητείες για να ριχτεί μετά σε δικαστικούς αγώνες για τα σκάνδαλα που είχαν στιγματίσει την προεδρία του, ιδίως η υπόθεση της Μόνικα Λεβίνσκι. Παράλληλα, υπήρχαν δάνεια για τις σπουδές της κόρης τους Τσέλσι. Μπορεί η ίδια να εξελέγη γερουσιαστής μετά τη «θητεία» ως Πρώτη Κυρία, μπορεί ο Κλίντον να έγινε περιζήτητος για ομιλίες σε ξένα πανεπιστήμια και ινστιτούτα, όμως τα δικαστήρια που έτρεχαν δημιουργούσαν έξοδα της τάξης των 10,6 εκατομμυρίων δολαρίων.

Όπως συμβαίνει συνήθως, οι τοποθετήσεις της Χίλαρι εξαγρίωσαν τους Ρεπουμπλικανούς. «Νομίζω ότι έχει χάσει εδώ και πολύ καιρό την επαφή με τον μέσο άνθρωπο. Το θέμα δεν είναι αν ήταν χρεοκοπημένοι ή όχι. Είναι το πώς ακούγονται όλα αυτά στους απλούς ανθρώπους», δήλωσε το κομματικό στέλεχος των Ρεπουμπλικανών Ρέινς Πρίμπους. Όπως γράφει ο «Guardian», το 2009, όταν η Χίλαρι Κλίντον έγινε υπουργός Εξωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του Ομπάμα, η περιουσία της οικογένειας εκινείτο μεταξύ 10-50 εκατομμυρίων δολαρίων. Από τον κύκλο της οικογένειας, όμως, επισημαίνεται ότι μεγάλο μέρος των χρημάτων από τις ομιλίες του Μπιλ Κλίντον πήγαιναν σε φιλανθρωπίες.

Το νέο βιβλίο
Η Χίλαρι Κλίντον κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο με τίτλο «Hard Choices» («Δύσκολες Επιλογές»), το οποίο αναφέρεται κυρίως στην τετραετή θητεία της ως υπουργού Εξωτερικών και σε θέματα που αφορούν από την επίθεση στο αμερικανικό προξενείο στη Βεγγάζη της Λιβύης το 2012, μέχρι τη μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής στο Αφγανιστάν, το αποτέλεσμα της «Αραβικής Άνοιξης», τον πόλεμο στη Συρία και τις σχέσεις με τη Ρωσία. Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν έχει «εμμονή» με την αναβίωση της σοβιετικής αυτοκρατορίας, ο πρώην πρόεδρος της Κίνας Χου Τζιντάο ήταν «απόμακρος» και ο Ιρανός Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ ένα «πολεμοχαρές κοκόρι»... Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που επιφυλλάσσει σε ξένους ηγέτες η Χίλαρι Κλίντον στο νέο της βιβλίο.

Έχοντας επισκεφθεί 112 χώρες στη διάρκεια της τετραετούς θητείας της στο Υπουργείο Εξωτερικών, η Κλίντον ρίχνει φως στις επαφές της με ξένους ηγέτες σχετικά με μερικές από τις σημαντικότερες διεθνείς κρίσεις και περιγράφει με ποιον τρόπο οι σχέσεις της με αυτούς συχνά έδιναν τον τόνο των διαπραγματεύσεων.
«Καλώς ή κακώς, το προσωπικό στοιχείο μετράει περισσότερο στις διεθνείς σχέσεις απ΄ ό,τι θα φανταζόταν κάποιος», γράφει στο βιβλίο της.

Σούρες!
Η Χίλαρι Κλίντον φημίζεται πλέον για την προτίμησή της στις σούρες για τα μαλλιά. Μάλιστα, η ίδια έχει παραδεχτεί ότι τα αξεσουάρ που επιλέγει για τα μαλλιά της έχουν γίνει αντικείμενο διακωμώδησης και δίνει ένα παράδειγμα από την περίοδο που αναζητούσε τίτλο για το βιβλίο της. Σε απόσπασμα από το σημείωμα του συγγραφέα, που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από την κυκλοφορία του βιβλίου, η Κλίντον γράφει: «Όταν ξεκίνησα αυτό το βιβλίο, λίγο μετά που έφυγα από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σκέφτηκα μία σειρά από τίτλους. Για καλή μου τύχη, η ''Ουάσιγκτον Ποστ'' ζήτησε από τους αναγνώστες της να προτείνουν τίτλους... Ο αγαπημένος μου ήταν "Σούρες, Τα Χρονικά: 112 Χώρες κι Ακόμη Ασχολούνται Μόνο με τα Μαλλιά Μου"».

Η δύσκολη σχέση με τον Πούτιν
Η Χίλαρι Κλίντον γράφει ότι η πιο δύσκολη σχέση που κλήθηκε να καλλιεργήσει ως υπουργός Εξωτερικών ήταν με τον Πούτιν, μία σχέση που χαρακτηρίστηκε από ένταση, ύστερα από την αποτυχία της αμερικανο-ρωσικής «αναθέρμανσης» στις αρχές της προεδρίας Ομπάμα. «Συνεχώς σε τεστάρει, συνεχώς δοκιμάζει τα όριά σου», γράφει για τον Ρώσο Πρόεδρο, τον οποίο περιγράφει ως αυταρχικό ηγέτη με «όρεξη για περισσότερη εξουσία, εδάφη και επιρροή». Ασκώντας κριτική κατά της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία και τις κινήσεις της Μόσχας στην ανατολική Ουκρανία, η Κλίντον προειδοποιεί ότι μία τέτοια πολιτική μπορεί να αποβεί μπούμερανγκ εις βάρος μίας χώρας με ήδη επιβαρυμένη οικονομία.

«Ευγενής ο Τζιντάο»
Στο 635 σελίδων βιβλίο της η Κλίντον περιγράφει τον πρώην πρόεδρο της Κίνας Χου Τζιντάο λιγότερο μαχητικό και περισσότερο «ευγενή». Η Κλίντον αναφέρει ότι ο Χου δεν διέθετε «τη χαρισματική εξουσία» προκατόχων του, όπως ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ.

«Ο Χου μου φαινόταν περισσότερο ως απόμακρος πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου παρά ως δραστήριος διευθύνων σύμβουλος», εξηγεί επικαλούμενη τις επισκέψεις της στο Πεκίνο, όπου συχνά είχε πιο εποικοδομητικές επαφές με κατώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους. «Σε ποιον βαθμό είχε τον έλεγχο ολόκληρου του μηχανισμού του Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν υπό συζήτηση».

«Φιλοπόλεμο κοκόρι»
Δριμεία κριτική ασκεί στον πρώην πρόεδρο του Ιράν Αχμαντινεζάντ, τον οποίο περιγράφει ως «αρνητή του Ολοκαυτώματος και προβοκάτορα, που... προσέβαλλε τη Δύση κάθε λίγο και λιγάκι». Ο Ιρανός ηγέτης ήταν ένα «φιλοπόλεμο κορδωμένο κοκόρι, που επιδεικνυόταν στη διεθνή σκηνή», απρόθυμος να αναθερμάνει τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον τόσο, ώστε να προχωρήσει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις σχετικά με το αμφιλεγόμενο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης - μία επίμονη στάση που συνετέλεσε στην επιβολή από την Ουάσιγκτον κυρώσεων εις βάρος του Ιράν. «Η δεύτερη θητεία του προέδρου Αχμαντινεζάντ ήταν καταστροφική και το πολιτικό του κύρος στην πατρίδα του είχε καταρρεύσει», σχολιάζει σχετικά.

Οι σχέσεις με τον Μπίμπι
Η Χίλαρι Κλίντον γράφει ότι η γνωριμία της με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου βοήθησε στην αποκλιμάκωση των συχνά έντονων διαφωνιών τους σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που -όπως γράφει- ο Νετανιάχου θεωρούσε «μεγαλύτερη και πιο επείγουσα απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ παρά τη σύγκρουση με τους Παλαιστινίους. Διαπίστωσα ότι ο Μπίμπι (σ.σ. το υποκοριστικό του Νετανιάχου) θα το παλέψει αν νιώσει ότι τον έχουν στριμώξει στη γωνία, αλλά αν τον αντιμετωπίσεις ως φίλο, υπάρχει περίπτωση να έχεις αποτέλεσμα».

«Ηγέτιδα η Μέρκελ»
Μεταξύ των υπόλοιπων συμμάχων των ΗΠΑ, ελάχιστοι έχουν κατά την κρίση της τόσο μεγάλη επιρροή όσο η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, την οποία περιγράφει ως «την πιο ισχυρή ηγέτιδα στην Ευρώπη». «Σηκώνει το βάρος της Ευρώπης στους ώμους της», γράφει για τη Μέρκελ, την οποία συνάντησε για πρώτη φορά το 1994, όταν μαζί με τον σύζυγό της Μπιλ Κλίντον, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, επισκέφθηκαν το Βερολίνο.

Ο κουτσομπόλης Σαρκοζί
Με ηγέτες σαν τη Μέρκελ, πράους και συνεσταλμένους ως προσωπικότητες, ο Γάλλος Νικολά Σαρκοζί φαντάζει το αντίθετο, με το να καταφεύγει συχνά σε «κατά ριπάς μονολόγους με τη μορφή ροής της συνείδησης» για την εξωτερική πολιτική, «αφαιρώντας έτσι το οξυγόνο» από την αίθουσα. «Κουτσομπόλευε, περιέγραφε άλλους ξένους ηγέτες ως τρελούς ή ασταθείς. Τον έναν τον χαρακτήριζε "μανιακό σε σύγχυση", για άλλον έλεγε ότι διέθετε έναν στρατό "που δεν ήξερε να πολεμάει" και για άλλον ότι καταγόταν από γενιά βαρβάρων"». Ωστόσο, η Κλίντον στο βιβλίο της επιμένει ότι «παρά την πληθωρικότητά του (ο Σαρκοζί), ήταν πάντα κύριος».