Ένα αγόρι σήμανε τον συναγερμό λίγο μετά τη βύθιση του νοτικορεατικού πλοίου
Μέλη του πληρώματος ζητούσαν επανειλημμένα από τους αξιωματικούς να τους απαντήσουν σχετικά με το αν θα έπρεπε να δώσουν εντολή για την εγκατάλειψη του πλοίου, ωστόσο δεν πήραν καμία απάντηση

Ο πρώτος συναγερμός στο βυθιζόμενο νοτιοκορεατικό οχηματαγωγό δόθηκε ύστερα από το τηλεφώνημα ενός αγοριού, που επέβαινε σε αυτό και το οποίο κάλεσε την πυροσβεστική στις 8.52 π.μ. της ημέρας που βυθίστηκε το πλοίο, τρία λεπτά μετά την τελευταία στροφή που πραγματοποίησε. Το αγόρι αυτό, το επίθετο του οποίου είναι Τσόι, βρίσκεται μεταξύ των αγνοουμένων. «Σώστε μας! Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που νομίζω ότι βυθίζεται», είπε το αγόρι σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Yonhap. Το αγόρι κάλεσε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης 119 κι από εκεί τον πέρασαν στην πυροσβεστική. Η κλήση διαβιβάστηκε στην ακτοφυλακή δύο λεπτά αργότερα και ακολούθησαν περίπου 20 άλλες στην πυροσβεστική υπηρεσία, σύμφωνα με δήλωση αξιωματικού της πυροσβεστικής στο Ρόιτερς.

Χρειάστηκε ώρα
Η πρώτη κλήση την ώρα που ξεκίνησε να βυθίζεται το πλοίο την περασμένη Τετάρτη έγινε από ένα αγόρι, η φωνή του οποίου έτρεμε και ακουγόταν ότι επρόκειτο για κάτι επείγον, δήλωσε ο αξιωματικός της πυροσβεστικής στο τηλεοπτικό δίκτυο MBC.
Σύμφωνα με το Ρόιτερς, χρειάστηκε να περάσει λίγος χρόνος ώστε να διακριβωθεί για ποιο πλοίο επρόκειτο, καθώς το αγόρι βρισκόταν σε σύγχυση. Ο αξιωματικός της πυροσβεστικής τού ζήτησε να δώσει το τηλέφωνο στον καπετάνιο και το αγόρι απάντησε: «Εννοείτε τον καθηγητή;». Η προφορά των λέξεων «καπετάνιος» και «καθηγητής» είναι παρεμφερής στα κορεατικά.

«Μην μετακινηθείτε»
Ταυτόχρονα μέλη του πληρώματος του πλοίου της Νότιας Κορέας, το οποίο ναυάγησε μεταφέροντας εκατοντάδες επιβάτες, ζητούσαν επανειλημμένα από τους αξιωματικούς της γέφυρας να τους απαντήσουν σχετικά με το αν θα έπρεπε να δώσουν εντολή για την εγκατάλειψη του πλοίου, ωστόσο δεν πήραν καμία απάντηση, μεταδίδει το πρακτορείο Ρόιτερς επικαλούμενο δηλώσεις. «Μείνετε εκεί που είστε. Μην μετακινείστε. Θα είναι πιο επικίνδυνο εάν μετακινηθείτε», ήταν η οδηγία που είχε δοθεί στους επιβάτες. Επί μισή ώρα το πλήρωμα του τρίτου καταστρώματος ρωτούσε τη γέφυρα μέσω ασύρματων συσκευών εάν θα πρέπει να δώσουν την εντολή για εγκατάλειψη του πλοίου, μετέδωσε το KBS. Καμία απάντηση δεν εδόθη.

«Εκείνη τη φάση δεν μπορούσαμε να γνωρίζουμε ποια ήταν η κατάσταση στη γέφυρα», μετέδωσε το KBS επικαλούμενο δηλώσεις του πληρώματος. «Συνεχίζαμε τις προσπάθειές μας, αλλά… εφόσον η γέφυρα δεν έδινε καμία εντολή, το πλήρωμα του τρίτου ορόφου ακολούθησε τις οδηγίες του καταστατικού και κάναμε ανακοινώσεις στους επιβάτες να παραμείνουν στις θέσεις τους. Το κάναμε τουλάχιστον 3 φορές». Σύμφωνα με τις αναφορές, ο Λι δεν βρισκόταν στη γέφυρα όταν άρχισε να παίρνει κλίση το πλοίο. Τη διακυβέρνηση εκείνη τη στιγμή είχε αναλάβει ένας 26χρονος αξιωματικός, ο οποίος δεν είχε τη σχετική εμπειρία για το συγκεκριμένο κομμάτι της διαδρομής, δήλωσαν μέλη του πληρώματος. Ο Λι δήλωσε στους δημοσιογράφους πως φοβόταν ότι οι επιβάτες θα παρασύρονταν από τα ορμητικά ρεύματα εάν εγκατέλειπαν το πλοίο. Ο ίδιος δεν έχει εξηγήσει μέχρι στιγμής τους λόγους για τους οποίους είχε εγκαταλείψει το πόστο του.

Το χρονικό του δυστυχήματος
Η νοτιοκορεατική κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα το χρονικό με τα τελευταία λεπτά του δυστυχήματος, όσο δηλαδή το πλοίο ήταν ακόμη σταθερό και έπλεε. Το οχηματαγωγό Sewol πραγματοποίησε κλειστή και απότομη στροφή προς το νησί-θέρετρο Τζέζου στα ανοιχτά των νοτίων ακτών της κορεατικής χερσονήσου στις 8.49 π.μ. και μέσα σε ένα λεπτό άρχισε να παίρνει κλίση. Μέχρι τις 8.55 π.μ., ήταν ακυβέρνητο και έγερνε προς τα αριστερά. Το οχηματαγωγό Sewol πραγματοποιούσε δρομολόγιο ρουτίνας νοτίως του λιμανιού Ίντσεον προς το τουριστικό νησί Τζέζου.

Από τους 476 επιβαίνοντες οι 339 ήταν παιδιά και οι καθηγητές τους που πήγαιναν εκδρομή. Μόνο 174 άνθρωποι διασώθηκαν και οι αγνοούμενοι θεωρούνται νεκροί.
Ο καπετάνιος του πλοίου, Λι Τζουν-Σέοκ, 69 ετών και άλλα μέλη του πληρώματος έχουν συλληφθεί αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για αμέλεια. Αρκετά μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου του καπετάνιου, εγκατέλειψαν το πλοίο καθώς αυτό βυθιζόταν, ενώ είχε δοθεί εντολή στους επιβάτες να παραμείνουν στις καμπίνες τους, δήλωσαν αυτόπτες μάρτυρες. Η πρόεδρος Παρκ Γκεούν-Χίε δήλωσε τη Δευτέρα ότι η εντολή αυτή ισοδυναμεί με «πράξη δολοφονίας». Ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός σταθμός KBS, επικαλούμενος τα πρακτικά της συνομιλίας μεταξύ του πληρώματος και του ελέγχου της θαλάσσιας κυκλοφορίας, αναφέρει ότι είχε δοθεί επανειλημμένως στους επιβάτες η οδηγία να παραμείνουν στις θέσεις τους.

«Τραγωδία αλλά το πλήρωμα δεν είναι δολοφόνοι», σύμφωνα με τον Guardian
«Η KATAΣΤΡΟΦΗ του πλοίου στη Νότια Κορέα είναι πραγματικά μια φοβερή τραγωδία, αλλά το πλήρωμα του φέρι δεν είναι δολοφόνοι, όπως τους χαρακτήρισε η πρόεδρος της χώρας», γράφει η Μαίρη Ντετζέφσκι στον Guardian. «Ο ισχυρός συνδυασμός του πένθους και της οργής είναι κοινός σε καταστροφές παντού, ιδιαίτερα σε εκείνες όπου χάνονται πολλά παιδιά. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, αρκεί να σκεφθούμε την τραγωδία στο Άμπερφαν, ένα χωριό μεταλλωρύχων στην Ουαλία, όπου περισσότερα από 100 παιδιά έχασαν τη ζωή τους από κατολίσθηση που έπνιξε το σχολείο τους. Αυτό συνέβη το 1966, αλλά οι συναισθηματικές πληγές είναι ανοιχτές μέχρι σήμερα», τονίζει.

«Το ίδιο πένθος εξακολουθεί να πνίγει το Μπεσλάν, την πόλη στη νότια Ρωσία, όπου σχεδόν 200 παιδιά έχασαν τη ζωή τους πριν από 10 χρόνια, είτε στα χέρια των Τσετσένων απαγωγέων τους είτε στην αποτυχημένη απόπειρα διάσωσης. Σκεφθείτε, επίσης, την οργή -σε πείσμα όλων των πολιτικών περιορισμών- που κατέλαβε τους γονείς των παιδιών που πέθαναν στον σεισμό του Σετσουάν το 2008 στην Κίνα, όταν αποκαλύφθηκε ότι τα σχολικά κτίρια ήταν ετοιμόρροπα λόγω της τοπικής διαφθοράς», προσθέτει η Ντετζέφσκι. «Αλλά, για να επιστρέψουμε στην κατηγορία της προέδρου Παρκ περί "δολοφονίας". Πόσα από αυτά τα παιδιά δολοφονήθηκαν; Εκείνα που έχασαν τη ζωή τους στο Μπεσλάν σκοτώθηκαν, άμεσα ή έμμεσα, εξαιτίας μιας τρομοκρατικής πράξης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, κανείς δεν διώχθηκε για την αμέλεια που προκάλεσε την κατολίσθηση στο Άμπερφαν.

Φαίνεται, όμως, ότι τα γεγονότα στη Νότια Κορέα θα πάρουν άλλη τροπή, παρ' όλο που οι επικοινωνίες οι οποίες έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής δείχνουν τον πανικό, την ανικανότητα και τον φόβο που υπαγόρευσαν τις αντιδράσεις του κυβερνήτη και του πληρώματος του φέρι. Θα είναι δύσκολο να αντισταθεί η κυβέρνηση στην επιθυμία των γονέων και της κοινής γνώμης για τιμωρία. Αλλά είναι δίκαιο να κατηγορηθεί κάποιος για δολοφονία, αν ο θάνατος επήλθε ως αποτέλεσμα ελλιπούς εποπτείας, ή φόβου; Η πολιτισμική διαφορά μπορεί να καθορίσει, εν μέρει, την απάντηση. Αλλά δεν είναι πουθενά τόσο σαφής -ούτε στην Ανατολή, και ακόμη λιγότερο στη Δύση- όσο φάνηκε να την παρουσίασε η πρόεδρος Παρκ όταν μίλησε για "δολοφονία"», καταλήγει η Ντετζέφσκι.