Tην Τετάρτη άφησε τα εγκόσμια ένας τεράστιος μπασκετάνθρωπος. Ο Τζέρι Κράουζε έμεινε στην ιστορία ως ίσως ο πιο πετυχημένος Γενικός Διευθυντής ομάδας του ΝΒΑ, καθώς επί των ημερών του οι Σικάγο Μπουλς έγιναν η δυναστεία που τα κατορθώματά της κυματίζουν περήφανα στον «ουρανό» του Γιουνάιτεντ Σέντερ και στις συνειδήσεις των απανταχού φίλων και εχθρών τους.

Όχι, δεν ήταν ο άνθρωπος που έφερε τον Μάικλ Τζόρνταν στο Ιλλινόις, αλλά ήταν αυτός που κλήθηκε να πλαισιώσει με μια ταλαντούχα κουστωδία τον «Αέρινο», ώστε να κατακτήσει έξι πρωταθλήματα σε οκτώ χρόνια και να πετύχει όλα αυτά τα κατορθώματα σε ατομικό επίπεδο. Και αυτό το έκανε όχι σε μια περίπτωση αλλά σε δύο. Αναμφίβολα ο Τζόρνταν δεν θα ήταν ο για πολλούς καλύτερος παίκτης που πέρασε ποτέ από τα παρκέ της ανθρωπότητας χωρίς την υποστήριξη και τη θυσία των συμπαικτών του, τους οποίους έφερε ο Κράουζε.

Ο «Ντεντέκτιβ», όπως ήταν το χαϊδευτικό του, προσέλκυσε στην «πόλη των ανέμων» μέσω του ντραφτ παίκτες όπως ο Σκότι Πίπεν, ο Χόρας Γκραντ, ο Τσαρλς Όκλι, ο Τζαμάλ Κρόφορντ και ο Τόνι Κούκοτς. Μάλιστα, η επιλογή του τελευταίου χλευάστηκε όχι μόνο από το κοινό αλλά και από τους Τζόρνταν και Πίπεν, οι οποίοι κορόιδευαν τον ψιλόλιγνο Κροάτη, καθώς δεν πίστευαν τότε ότι ο Ευρωπαίος ανήκε στο ΝΒΑ. Όμως, διαψεύστηκαν παταγωδώς. Επιλογές του ήταν και ο Στιβ Κερ, ο Ρον Χάρπερ, ο Ντένις Ρόντμαν και τόσοι άλλοι που συνέθεσαν αυτό το φοβερό σύνολο τη δεκαετία του 1990. Ασφαλώς την κίνηση ματ την έκανε όταν προσέλαβε τον Φιλ Τζάκσον το 1989 και μαζί με τον μετρ της τακτικής Τεξ Γουίντερ συνέθεσαν το πιο επιτυχημένο σύστημα στα χρονικά του μπάσκετ, την τριγωνική επίθεση.

Σε μια καριέρα που διήρκεσε για πάνω από 50 χρόνια, ο Κράουζε δεν περιορίστηκε μόνο στο μπάσκετ καθώς, πότε αποκλειστικά πότε παράλληλα, ήταν ανιχνευτής ταλέντων και για το μπέιζμπολ. Οι γύρω του λένε ότι ο αγαπημένος του χώρος δεν ήταν τα μεγάλα γήπεδα και τα πολυτελή γραφεία αλλά τα πάρκα και τα προπονητήρια κολεγιακών είτε μικρότερων κατηγοριών ομάδων, στα οποία αναζητούσε το επόμενο μεγάλο αστέρι.

Πριν από πέντε χρόνια είχε πει ότι, όταν πεθάνει, στην επιτύμβια στήλη του θέλει να αναγράφεται το εξής: «Εδώ αναπαύεται η καρδιά και η ψυχή ενός ανιχνευτή ταλέντων». Ο Κράουζε ήταν μια τεράστια μορφή που αγάπησε και αφιερώθηκε στον αγνό χαρακτήρα του αθλητισμού και γι’ αυτό πρέπει να μνημονεύεται.