Οκτώ αγώνες που έγραψαν τη δική τους ιστορία στις διοργανώσεις της Γηραίας Ηπείρου

Αυτό που πέτυχε την περασμένη Τετάρτη η Μπαρσελόνα, με θύμα την Παρί ΣΖ, γράφτηκε ήδη με χρυσά γράμματα στη δική της ιστορία, αλλά και σ’ αυτήν των Κυπέλλων Ευρώπης. Η ομάδα του Λούις Ενρίκε, συντρίβοντας τους Παριζιάνους (6-1), έγινε η πρώτη ομάδα που κατάφερε να ανατρέψει σκορ με τέσσερα τέρματα παθητικό. Να ένα επίτευγμα που παρόμοιό του δεν είχαμε ξαναζήσει και να ένα αποτέλεσμα που θα κυνηγά για πολλά χρόνια (για πάντα, ίσως;) σαν φάντασμα τη γαλλική ομάδα.

Είπαμε: Παρόμοιο επίτευγμα δεν έχουμε ξαναδεί. Υπάρχουν, ωστόσο, στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, αρκετά άλλα μικρά «αδελφάκια» του επιτεύγματος των Καταλανών, που μας προσέφεραν μεγάλες συγκινήσεις. Ομάδες που μπόρεσαν να επιστρέψουν από την Κόλαση και να βρουν θέση στον Παράδεισο. Άλλες σε διάστημα 90 ή 120 λεπτών, άλλες σε διάστημα ενός μόνο ημιχρόνου ή ακόμη και… δύο λεπτών. Όπως είναι η Λίβερπουλ του 2005, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του 1999 ή η Μετς του 1984, με θύμα την… Μπαρσελόνα.

Σ’ αυτό το μίνι αφιέρωμα, έχουμε ξεχωρίσει τις οκτώ μεγαλύτερες ανατροπές των Κυπέλλων Ευρώπης. Ας τις ξαναθυμηθούμε και ας τις απολαύσουμε.

Το θαύμα της Κωνσταντινούπολης

Στις 25 Μαΐου 2005, Λίβερπουλ και Μίλαν είχαν δώσει ραντεβού στο Ολυμπιακό Στάδιο «Ατατούρκ», στην Κωνσταντινούπολη, για να διεκδικήσουν το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ. Ήταν η πρώτη εμφάνιση της Λίβερπουλ σε τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών / Τσάμπιονς Λιγκ μετά την τραγωδία του Χέιζελ (1985) και η έκτη της, συνολικά, στη διοργάνωση. Όσο για τη Μίλαν, παρουσιαζόταν σε τελικό για δεύτερη φορά σε διάστημα τριών χρόνων και φάνταζε ως το λογικό φαβορί για να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης για έβδομη φορά στην ιστορία της.

Όπως είπαμε, τα λογικά προγνωστικά έλεγαν Μίλαν και ήταν σε πορεία επαλήθευσης. Ο Μαλντίνι άνοιξε το σκορ από το πρώτο κιόλας λεπτό, ενώ ο Κρέσπο σε διάστημα πέντε λεπτών (39΄, 44΄) έδωσε, ήδη, διαστάσεις θριάμβου στην προδιαγραφόμενη νίκη της ομάδας του Κάρλο Αντσελότι. Η Λίβερπουλ ήταν «νεκρή και θαμμένη», όπως λένε οι Άγγλοι. Οι περισσότεροι φίλοι της έκλεισαν την τηλεόραση και πήγαν για ύπνο.

Έκαναν λάθος! Διότι, στο δεύτερο ημίχρονο, είδαμε άλλο παιχνίδι με «άλλες» ομάδες. Ο «στρατηγός» Τζέραρντ έδωσε το έναυσμα της αντεπίθεσης (54΄), ο Σμίτσερ μείωσε ακόμη περισσότερο (56΄) και, τέσσερα λεπτά αργότερα, ο Αλόνσο ισοφάρισε. Απίστευτο: Η Λίβερπουλ του Ράφα Μπενίτεθ γύρισε από τον Άδη σε διάστημα μόλις 15 λεπτών!

Όπως ήταν φυσικό, η ψυχολογία γύρισε με το μέρος των Άγγλων κι όταν ο τελικός οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, αυτή που είχε το πάνω χέρι ήταν η Λίβερπουλ. Από τα δέκα πέναλτι, χρειάστηκε να εκτελεστούν εννέα: Για τη Μίλαν, ευστόχησαν δύο (Τόμασον, Κακά) και αστόχησαν άλλοι τόσοι (Σερζίνιο, Πίρλο). Όσο για τη Λίβερπουλ, δεν σκόραρε μεν ο Ρίισε, αλλά ευστόχησαν οι Χάμαν, Σισέ και Σμίτσερ. Και τότε, η σειρά του Σεφτσένκο, στο 9ο πέναλτι. Ο Ουκρανός δεν βρήκε την μπάλα όπως ήθελε, ο Πολωνός τερματοφύλακας της Λίβερπουλ, Ντούντεκ, έπεσε στη δεξιά του γωνιά και απέκρουσε! Τέλος. Η Λίβερπουλ επικράτησε στα πέναλτι (3-2) και αναδείχθηκε σε πρωταθλήτρια Ευρώπης 2005, για πέμπτη φορά στην ιστορία της. Κάπως έτσι, λοιπόν, έγινε αυτό που έμεινε γνωστό στην ιστορία σαν «Το θαύμα της Κωνσταντινούπολης»…

Στο τέλος, κερδίζουν οι… Άγγλοι

Ένας από τους «κλασικούς» τελικούς στο Τσάμπιονς Λιγκ έγινε στο Καμπ Νόου (Βαρκελώνη) στις 26 Μαΐου 1999. Αξέχαστος τελικός, τόσο για τους Άγγλους και τους Γερμανούς όσο και για τους ουδέτερους. Τέσσερεις ημέρες νωρίτερα, η Γιουνάιτεντ είχε κερδίσει στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας τη Νιούκασλ (2-0) και στέφθηκε νταμπλούχος Αγγλίας. Στο στόχαστρό της, λοιπόν, είχε το treble.

Η ομάδα του Άλεξ Φέργκιουσον παρουσιάστηκε στον τελικό αρκετά κουρασμένη και η Μπάγερν του Ότμαρ Χίτσφελντ το εκμεταλλεύτηκε. Προηγήθηκε πολύ νωρίς με γκολ του Μπάσλερ (6΄) και, γενικά, πατούσε καλύτερα στο γήπεδο. Έχασε κλασικές ευκαιρίες (δύο με τον Έφενμπεργκ και δοκάρι με τον Σιολ στο 78΄). Στο 80΄, ο Φέργκιουσον έριξε στη μάχη τον Σόλσκγιαερ και, ένα λεπτό αργότερα, ο Νορβηγός λίγο έλειψε να ισοφαρίσει. Ήταν η μοναδική ευκαιρία που βρήκε σ’ ολόκληρο το 80λεπτο η αγγλική ομάδα!

Και μετά; Ενώ ο 4ος διαιτητής έδειξε ότι ο χρόνος καθυστερήσεων θα ήταν τρία λεπτά και όλοι ήταν έτοιμοι να χειροκροτήσουν την Μπάγερν, ως νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, έγινε το (διπλό) σοκ: Ο Σιέριγχαμ ισοφάρισε στο 90΄+1΄ και δύο λεπτά αργότερα, από κόρνερ του Μπέκαμ, ο Σιέριγχαμ κέρδισε κεφαλιά και ο Σόλσκγιαερ, αντιδρώντας πιο γρήγορα από όλους, έστειλε την μπάλα στα δίκτυα και την Μπάγερν στην… Κόλαση, χαρίζοντας στη Γιουνάιτεντ το ιστορικό treble. Ο Γκάρι Λίνεκερ είχε πει κάποτε ότι, «το ποδόσφαιρο είναι άθλημα που παίζεται με έντεκα παίκτες από κάθε ομάδα και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί». Εκείνο το βράδυ του Μάη του 1999 αποδείχθηκε ότι ο «κανόνας» αυτός δεν είναι απαράβατος.

ΜΕΤΣ - ΜΠΑΡΣΕΛΟΝΑ (1984)

Είναι δύσκολο να περιγράψει κάποιος αυτό που έγινε στον 1ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1984-85 μεταξύ Μπαρσελόνα - Μετς. Οι Καταλανοί κέρδισαν εκτός έδρας (4-2) και ο επαναληπτικός φάνταζε τυπικός. Η «Μπάρσα» προηγήθηκε στο Καμπ Νόου με γκολ του Καράσκο (33΄) κι όλα έδειχναν να ήταν απλά. Ξαφνικά, οι Γάλλοι αφυπνίστηκαν και μείωσαν με τον Κουρμπός (38΄) και ένα λεπτό αργότερα πήραν προβάδισμα με αυτογκόλ του Σάντσεθ. Άλλα δύο γκολ του Κουρμπός (65΄, 85΄) χάρισαν τη νίκη στη Μετς (4-1) και την πρόκριση στον 2ο γύρο. Και να φανταστεί κάποιος ότι, πριν από τον επαναληπτικό, η Μετς είχε χάσει διαδοχικά στο πρωτάθλημα από την Μπορντό (0-6) και τη Μονακό (0-7)!

ΠΟΡΤΟ - ΡΕΞΑΜ (1984)

Η Ρέξαμ πήρε μέρος στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1984-85 ως φιναλίστ του Κυπέλλου Ουαλίας. Αγωνιζόμενη στην 4η κατηγορία του αγγλικού πρωταθλήματος, δεν είχε, βέβαια, καμία πιθανότητα πρόκρισης σε βάρος της Πόρτο. Έκανε αίσθηση, ωστόσο, η νίκη της στο πρώτο παιχνίδι στη Βρετανία (1-0). Στον επαναληπτικό, οι «δράκοι» έθεσαν βάσεις πρόκρισης (3-0 στο 38΄). Με ένα εκπληκτικό comeback, οι Ουαλοί μείωσαν σε 2-3 προτού λήξει το ημίχρονο, στο 61΄ ο Πάουλο Φούτρε ξανάφερε την Πόρτο σε τροχιά πρόκρισης (4-2), αλλά τον τελευταίο λόγο είχε ο Μπάρι Χορν, που σκόραρε στο 89΄ και χάρισε στη Ρέξαμ το εισιτήριο για τον 2ο γύρο, με τον κανόνα του εκτός έδρας τέρματος.

ΙΡΤΙΝΓΚΕΝ - ΔΡΕΣΔΗ (1986)

«Εμφύλιος» στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1986. Η ανατολικογερμανική Ντινάμο Δρέσδης με ασπίδα το 2-0 στο πρώτο παιχνίδι, κόντρα στη δυτικογερμανική Μπάγερ Ίρτινγκεν, προηγήθηκε με 3-1 στο ημίχρονο του επαναληπτικού. Σκορ το οποίο κράτησε μέχρι το 57΄. Σίγουρη πρόκριση, αφού το συνολικό σκορ είχε μετατραπεί σε 5-1; Ναι, είπαν όλοι. Στο λεπτό αυτό, όμως, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Σε διάστημα έξι λεπτών η Ίρτινγκεν ισοφάρισε, ενώ μέχρι το 78΄ πέτυχε άλλα δύο τέρματα. Χρειαζόταν άλλο ένα για να προκριθεί, το οποίο πέτυχε στο 80΄, δηλαδή 23 λεπτά μετά το 1-3! Και, στις καθυστερήσεις, το κερασάκι της τούρτας, με την Ίρτινγκεν να κερδίζει 7-3.

ΛΕΒΕΡΚΟΥΖΕΝ - ΕΣΠΑΝΙΟΛ (1988)

Σε μία εποχή όπου ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ήταν διπλός, Εσπανιόλ και Λεβερκούζεν διεκδίκησαν το τρόπαιο της τρίτης (τότε) τη τάξει ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Η Εσπανιόλ πήρε σαφές προβάδισμα στο πρώτο παιχνίδι, συντρίβοντας στη Βαρκελώνη τους Δυτικογερμανούς με 3-0 (Λοσάδα 45΄, 56΄, Σολέρ 49΄). Η Λεβερκούζεν, όμως, δεν είχε πει την τελευταία της λέξη και με γκολ των Τίτα (57΄) και Γκετς (63΄) έφτασε πολύ κοντά στην ανατροπή. Την οποία και έκανε, με γκολ του Νοτιοκορεάτη Τσα Μπομ (81΄). Στη διαδικασία των πέναλτι, οι Ισπανοί αστόχησαν τρεις διαδοχικές φορές, η Λεβερκούζεν κέρδισε (3-2) και πανηγύρισε ανέλπιστα τον μοναδικό μέχρι σήμερα ευρωπαϊκό της τίτλο.

ΒΡΕΜΗ - ΑΝΤΕΡΛΕΧΤ (1993)

Στις 7 Δεκεμβρίου 1993, η Βρέμη υποδέχτηκε την Άντερλεχτ, σε αγώνα της φάσης των ομίλων στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στη λήξη του ημιχρόνου, ο αγώνας εξελισσόταν σε θρίαμβο των Βέλγων, που προηγήθηκαν με 3-0 (Αλμπέρ 16΄, Μποφέν 18΄, 33΄). Ρουτινιάρικη η συνέχεια; Μάλλον, καθώς 24 λεπτά πριν από τη λήξη το 0-3 παρέμενε. Η Βρέμη, όμως, με προπονητή τον Ότο Ρέχαγκελ, κατάφερε να πετύχει πέντε τέρματα σε λιγότερο διάστημα της μισής ώρας (Ρούφερ 66΄, 89΄, Μπράτσετ 72΄, Χομπς 81΄, Μπόντε 83΄) και πήρε τους τρεις βαθμούς. Για την ιστορία, ούτε η Βρέμη αλλά ούτε και η Άντερλεχτ κατάφεραν να προκριθούν στην επόμενη φάση, αφού το εισιτήριο πήραν οι Πόρτο και Μίλαν.

ΚΟΡΟΥΝΙΑ - ΜΙΛΑΝ (2004)

Στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ 2003-04, η τότε κάτοχος του τρόπαιου Μίλαν κληρώθηκε με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Στο πρώτο παιχνίδι στο Σαν Σίρο, κανένα πρόβλημα για την ομάδα του Κάρλο Αντσελότι, που κέρδισε άνετα 4-1. Καμία ομάδα, μέχρι τότε, είχε καταφέρει να ανατρέψει παρόμοιο σκορ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Η Κορούνια, όμως, έγραψε ιστορία, καθώς συνέτριψε τους Ιταλούς στο Ριαθόρ (4-0). Το εκπληκτικό είναι ότι η «Ντεπόρ» χρειάστηκε μόλις 44 λεπτά για να βρεθεί σε τροχιά πρόκρισης, αφού προηγήθηκε στο ημίχρονο με 3-0 (Παντιάνι 5΄, Βαλερόν 35, Λούκε 44΄). Είχε, μάλιστα, την πολυτέλεια να πετύχει και τέταρτο τέρμα στο δεύτερο ημίχρονο με τον Φραν (76΄).