Σ' έναν κατήφορο που τους οδηγεί απευθείας στην «αγκαλιά» της σκληροτράχηλης Τσάμπιονσιπ βρίσκονται οι πρωταθλητές της Πρέμιερ Λιγκ. Η Λέστερ σημείωσε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε την τέταρτη συνεχόμενή της ήττα, δεν σκόραρε εντός του 2017, ενώ βρίσκεται μόλις δύο βαθμούς από τον πάτο της βαθμολογίας. Αν συνεχίσουν έτσι θα είναι οι πρώτοι πρωταθλητές της πρώτης κατηγορίας που υποβιβάστηκαν την επόμενη σεζόν, τα τελευταία 80 χρόνια!

Αν και αρκετοί θεωρούν ότι σε περίπτωση που αυτή η ομάδα, η οποία δεν άλλαξε σε μεγάλο βαθμό όσον αφορά τα πρόσωπα, υποβιβαστεί θα δώσει ακόμα περισσότερο μέγεθος στο θαύμα της περασμένης σεζόν και θα εμπνεύσει κι άλλα χολιγουντιανά σενάρια, εντούτοις η πικρή αλήθεια λέει ότι θα ήταν κρίμα γι' αυτήν τη Λέστερ να «χαθεί» στα άδυτα της δεύτερης κατηγορίας.

Αρκετοί είναι οι λόγοι οι οποίοι ώθησαν στην πτώση των «Αλεπούδων»: περισσότερα παιχνίδια, μεγαλύτερες προσδοκίες, εξωγηπεδικά ζητήματα και η απώλεια του κινητήριου μοχλού της περσινής ομάδας, του Ενγκολό Καντέ. Ούτε η κατοχή, καθώς φέτος η Λέστερ έχει 44,8% σε σχέση με το 43,4% που είχε πέρσι, αλλά ούτε οι πάσες στις οποίες η πρωταθλήτρια είναι δεύτερη στο πρωτάθλημα. Η μεγαλύτερη διαφορά αφορά τη λειτουργία της άμυνας. Η Λέστερ κάνει πολύ λιγότερα τάκλιν, ήτοι 16,1 φέτος ανά παιχνίδι σε σύγκριση με 22,9 πέρσι, ενώ και τα κλεψίματά της από 21,6 που ήταν πέρσι φέτος ανέρχονται στα 14,1. Ο Καντέ πέρσι είχε 4,7 τάκλιν και 4,2 κλεψίματα ανά παιχνίδι. Για μια ομάδα που βασίζεται στις αντεπιθέσεις η λειτουργία της άμυνας είναι πολύ κρίσιμο κομμάτι και σ' αυτό, βάσει εικόνας και αριθμών, υστερεί ξεκάθαρα σε σχέση με πέρσι και όλα καταλήγουν στον Καντέ.

Όπως και να έχει την απάντησή τους οι «Αλεπούδες» μπορούν να την πάρουν από τους… Ατλάντα Φάλκονς. Οι Φάλκονς είχαν τρομερό προβάδισμα την Κυριακή να κατακτήσουν το Σούπερ Μπόουλ, καθώς προηγήθηκαν με διαφορές που καμιά ομάδα δεν γύρισε σε τελικό. Όμως εκεί που ξεκίνησε η κάμψη της απόδοσής τους δεν έκαναν κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να κάνει η Λέστερ: να πάρουν μια ανάσα, να αντιληφθούν πού βρίσκονται, να αποδεχτούν την κατάστασή τους και να αντιμετωπίσουν τη νέα τάξη πραγμάτων με διαφορετικό φακό, ώστε να αποφύγουν την πτώση. Οι Φάλκονς δεν την απέφυγαν και οδηγήθηκαν σε μια οδυνηρή ήττα, αδικώντας την ίδια στιγμή τους εαυτούς τους. Η «λύση» της απομάκρυνσης του Ρανιέρι, του ανθρώπου που τους έφερε ώς εδώ, δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδανική καθώς μόνο αυτός μπορεί να αντιστρέψει τα δεδομένα.