Το πράγμα γίνεται ολοένα και πιο ενδιαφέρον! Αν και η στήλη ασχολήθηκε ήδη δύο φορές με τις δυσκολίες των Avant Guardians της παγκόσμιας προπονητικής στον αφιλόξενο πλανήτη της Πρέμιερ Λιγκ, οι αγωνιστικές εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος προκαλούν, διεγερτικά, τη συνέχιση της εντρύφησης στο φαινόμενο.

Αν ερωτάτο κάποιος να απαριθμήσει την προπονητική ελίτ στο σύγχρονο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, στην πρώτη πεντάδα απαρεγκλίτως θα μεσουρανούσαν τα ονόματα του Ζοζέ Μουρίνιο, του Γιούργκεν Κλοπ και του Πεπ Γουαρδιόλα. Ουδεμία αντίρρηση επί τούτου.

Η αμηχανία, ωστόσο, που θα ένιωθε κοιτάζοντας τα μέχρι στιγμής αγωνιστικά και βαθμολογικά πεπραγμένα τους, θα ήταν απείρως δυσανάλογη με την ευκολία διά της οποίας θα τους κατέτασσε στους κορυφαίους.

Τι κι αν οι δύο πρώτοι κρατούν στα χέρια τους, τους πιο ιστορικούς και πετυχημένους συλλόγους του Μεγάλου Νησιού, και ο τρίτος το πιο ισχυρό, αγωνιστικά, οικονομικά και οργανωτικά, κλαμπ των τελευταίων χρόνων;

Μια γρήγορη ματιά στον βαθμολογικό πίνακα ξενίζει: Η Λίβερπουλ βρίσκεται 10 βαθμούς μακριά από την κορυφή και έξω από τον τελικό του Λιγκ Καπ, η Μάντσεστερ Σίτι 12, έχοντας, και αυτή, από καιρό αποχαιρετήσει την τρίτη τη τάξει διοργάνωση της χώρας, και η Γιουνάιτεντ 14, προσπαθώντας ακόμη να βρει τα «πατήματα» και τις ισορροπίες της.

Το πιο εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι ο μεν Κλοπ άρχισε να βαδίζει στην πεπατημένη των υπεκφυγών - τη μια φταίει η διαιτησία, υποστήριξε, για τα άσχημα αποτελέσματα της ομάδας (μία μόλις νίκη στα τελευταία επτά παιχνίδια), την άλλη ο… άνεμος (ναι, το ΄πε κι αυτό), και, την παράλλη, οι… καμινάδες των αντίπαλων ομάδων! Ο δε Πεπ, φαίνεται ότι εισέρχεται σε μια βαθιά «κρίση ταυτότητας», «εξομολογούμενος», δημοσία, ότι ίσως να μην είναι και τόσο καλός, τελικά!

Ο μόνος που δείχνει να κρατάει ακόμα την ψυχραιμία του, είναι ο… νυχτοπερπατημένος στα σκοτεινά δρομάκια της Πρέμιερ, Special One. Που ξέρει, ήδη, πως βρίσκεται σ’ έναν ιδανικό παράδεισο, με όλες τις οδυνηρές «εκπλήξεις» της κόλασης.

Μιχάλης Παπαδόπουλος