Όλες οι έρευνες κατατάσσουν το ντέρμπι του Καΐρου ανάμεσα στα πιο σπουδαία και άγρια στον κόσμο. Όμως λόγω της κατάστασης οι δύο ομάδες τα λένε πλέον κεκλεισμένων των θυρών και σε ουδέτερα στάδια

Στο Κάιρο, στην πόλη αυτή καθεαυτή κατοικούν περίπου 8 εκατομμύρια ψυχές. Αν πάρουμε ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή της πρωτεύουσας της Αιγύπτου, οι υπολογισμοί κάνουν λόγο για περίπου 18 εκατομμύρια κατοίκους. Ποτέ δεν έχει ξεκαθαρίσει πόσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, πόσοι παρακολουθούν, πόσοι είναι οπαδοί. Αλλά, ακόμη και με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς, η αριθμητική μάζα των οπαδών της Άλ Άχλι και της Ζάμαλεκ είναι τεράστια, αριθμεί μερικά εκατομμύρια.

Πρόκειται για τις δύο σπουδαιότερες ομάδες της χώρας (σπανίως ο τίτλος του πρωταθλητή πάει σε άλλη ομάδα), αλλά και οι πιο επιτυχημένες με βάση στοιχεία στην Αφρική. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι πόλεμος γίνεται για ένα από τις 100 χιλιάδες εισιτήρια δύο φορές τον χρόνο για τον αγώνα πρωταθλήματος και σχεδόν κάθε χρόνο για το κύπελλο. Το ντέρμπι Αλ Άχλι-Ζάμελεκ συγκαταλέγεται ανάμεσα στα σπουδαιότερα στον κόσμο. To Four Four Two το κατέταξε 10ο, to World Soccer 8ο, η Telegraph στην 6η θέση. Σε αφιέρωμά της η Guardian το αποκάλεσε το πιο βίαιο στην υφήλιο, μπροστά και από το Μπόκα-Ρίβερ Πλέιτ.

Μέχρι το 2011, έκαστη αναμέτρηση Αλ Άχλι-Ζάμαλεκ ήταν τεράστιο γεγονός. Το Κάιρο είναι η πόλη των πυραμίδων, των Φαραώ, της ιστορίας και της φτώχιας. Αλλά για δύο εφταήμερα, είναι η πόλη του ντέρμπι. Πέρα από τη σημασία του ματς, από καθαρά αγωνιστική άποψη, αυτό έβαζε όλο το Κάιρο στο πόδι. Από τη Δευτέρα μέχρι το Σάββατο είναι το κύριο θέμα συζήτησης ανάμεσα στον κόσμο και φυσικά στα ΜΜΕ.

Την ημέρα του ντέρμπι; Άδειοι δρόμοι κοντά στο γήπεδο και απαγορευμένη κυκλοφορία οχημάτων, δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, διαχωρισμός των οπαδών, παρελάσεις από τους οργανωμένους, φοβερή ατμόσφαιρα στο γήπεδο και αμέτρητος κόσμος σε καφενεία για να δει τη μεγάλη αναμέτρηση από την τηλεόραση. Και σχεδόν πάντα επεισόδια, συνήθως σοβαρά και σε κάποιες περιπτώσεις πολύ σοβαρά.

Στα 1966, σε σύγκρουση οπαδών τραυματίστηκαν κοντά στα 200 άτομα και πέθαναν τουλάχιστον πέντε. Το 1970, οι συγκρούσεις ήταν τέτοιες που η Ομοσπονδία αποφάσισε να διακόψει το πρωτάθλημα. Πριν από 10 χρόνια, οι οπαδοί συγκρούστηκαν σε αγώνα μπάσκετ κι ένας εξ αυτών παραλίγο να καεί ζωντανός. Με δύο λόγια, για να μην πάμε σε πλήρη καταγραφή των αμέτρητων βιαιοτήτων, μιλάμε για πραγματική μάχη.

Η αντιπαλότητα κρατά έναν αιώνα. Η Αλ Άχλι ιδρύθηκε το 1907. Το όνομά της σημαίνει «Εθνική» και ιδρύθηκε ως σύλλογος που ήθελε να αντιταχθεί στον ολοκληρωτικό έλεγχο της χώρας από τους Άγγλους και τους Γάλλους. Την στήριξαν, κυρίως, φοιτητές, ο μουσουλμανικός πληθυσμός και η φτωχολογιά. Οι παίκτες της ήταν μόνο ντόπιοι. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ιδρύθηκε η Ζάμαλεκ, με Βέλγο Πρόεδρο. Στηρίχτηκε από τη μεσαία και αστική τάξη, αλλά και τη διανόηση. Επέτρεπε και τη συμμετοχή ξένων παικτών (Ευρωπαίων εργαζομένων στη χώρα) και είχε, επίσης, την υποστήριξη του Βασιλιά της Αιγύπτου.

Έτσι, στο Κάιρο δημιουργήθηκε μία ποδοσφαιρική αντιπαλότητα βασισμένη σε κοινωνικοπολιτικές, ας μας επιτραπεί ο όρος, διαφορές. Για δεκαετίες ολόκληρες η αντιπαλότητα διατηρούσε αυτά τα χαρακτηριστικά και μεγάλωνε. Μετά το 1970, πέρασε περισσότερο σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.

Σε διάφορα ρεπορτάζ διαβάσαμε πολλές απόψεις για την αντιπαλότητα αυτή και από τις δύο πλευρές. Η εκεχειρία στα συναισθήματα μίσους και η ανοχή έρχονται μόνο, όταν παίζει η Εθνική ομάδα. Αν κερδίσει η Αίγυπτος, για μερικές ώρες είναι όλα καλά. Αν χάσει φυσικά, ο ένας ρίχνει ευθύνες στον άλλο για την ήττα.

Τα γεμάτα στάδια, τα ντέρμπι με την καυτή ατμόσφαιρα αποτελούν δυστυχώς παρελθόν. Επανερχόμαστε στα 2011, γιατί εκείνη η χρονιά ήταν σημαδιακή. Οι ultras των δύο ομάδων, οι κόκκινοι της Άλ Άχλι και οι λευκοί της Ζάμαλεκ, ενώθηκαν και πρωτοστάτησαν στους δρόμους κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Μπήκαν όμως και στο μάτι του καθεστώτος.

Ένα χρόνο μετά 72 (τουλάχιστον) άνθρωποι, σχεδόν όλοι οπαδοί της Αλ Άχλι, βρήκαν τραγικό θάνατο σε επεισόδια στο Πορτ Σάιντ. Οπαδοί της γηπεδούχου Αλ Μάσρι, μπήκαν στο γήπεδο και ακολούθως επιτέθηκαν στους οπαδούς της Αλ Άχλι. Η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας δεν αντέδρασαν σωστά. Υπήρχαν μάλιστα κατηγορίες ότι η αδράνεια ήταν επιτηδευμένη. Το πρωτάθλημα ανεστάλη και με την επανέναρξη των αγώνων, η Κυβέρνηση εφάρμοσε τη διεξαγωγή αγώνων κεκλεισμένων των θυρών.

Σταδιακά ήρε το μέτρο αυτό, αλλά και πάλι η βία έκανε την εμφάνισή της. Το 2015, 19 οπαδοί της Ζάμαλεκ σκοτώθηκαν μετά από συμπλοκή με την αστυνομία σε αγώνα με την ENPPI. Η Κυβέρνηση αποφάσισε όπως ο αγώνας για το σούπερ Καπ, τον Δεκέμβριο ανάμεσα στη Ζάμαλεκ και την Αλ Άχλι διεξαχθεί στο Αμπουντάμπι. Η απαγόρευση φιλάθλων επανήλθε ως μέτρο και το τελευταίο ντέρμπι του Καΐρου έγινε στις 29 Δεκεμβρίου κεκλεισμένων των θυρών στην Αλεξάνδρεια.

Το μέγεθος και τα σκορ

Αν και συνυπάρχουν πάνω από 100 χρόνια, ουσιαστικά η αντιπαλότητα των δύο ομάδων άρχισε στα 1948, με τη δημιουργία του πρωταθλήματος Αιγύπτου.

Προηγουμένως οι δυο ομάδες έδιναν αγώνες σε τοπικές ανεπίσημες διοργανώσεις. Έτσι επισήμως έχουν αναμετρηθεί 157 φορές και η Αλ Άχλι έχει μεγάλο προβάδισμα με 65 νίκες, έναντι 36 της Ζάμαλεκ, η οποία έχει να λέει πως έχει την πιο μεγάλη νίκη σε ντέρμπι (2 φορές με 6-0).

Από πλευράς τίτλων και πάλι η Αλ Άχλι έχει μεγάλη υπεροχή. Κέρδισε 38 πρωταθλήματα έναντι 12 της Ζάμαλεκ. Στα κύπελλα η αναλογία είναι 35-25 για την Αλ Άχλι, η οποία κατέκτησε 8 φορές το Αφρικανικό Τσάμπιονς Λιγκ, τέσσερεις το κύπελλο Κυπελλούχων και έξι το Σούπερ Καπ της Ηπείρου. Οι επιδόσεις της Ζάμαλεκ είναι 5, 1 και 3 τρόπαια αντίστοιχα.

Λίγοι παίκτες αγωνίστηκαν και στις δύο ομάδες. Στεκόμαστε στα αδέλφια Χασάν (που αγωνίστηκαν στον ΠΑΟΚ) και τον Μαγκντί Τολμπά που αγωνίστηκε σε ΠΑΟΚ και Ανόρθωση.

ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ
ΑΓΩΝΕΣ 157
ΑΛ ΑΧΛΙ 65
ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ 56
ΖΑΜΑΛΕΚ 36

ΣΥΝΟΛΟ ΤΙΤΛΩΝ (ΑΙΓΥΠΤΟ/ΑΦΡΙΚΗ)
ΖΑΜΑΛΕΚ 50
ΑΛ ΑΧΛΙ 102