Σαν αύριο, στα 1986, ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον έπιανε δουλειά στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Πρωτάθλημα είχε να δει από το 1967. Τα κύπελλα του 1977, του 1983 και του 1985 δεν ήταν αρκετά για να κρατήσου ψηλά το γόητρο του συλλόγου. Είχε πιάσει πάτο (έπεσε στη 2η κατηγορία το 1974), πολλές φορές τερμάτιζε στη μέση του πίνακα. Έβλεπε τη Λίβερπουλ να κυριαρχεί. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ προσπαθούσε φυσικά να επανέλθει στην κορυφή, αλλά κάτι της έλειπε. Τη χρονιά 1985-86 έκανε εκπληκτικό ξεκίνημα με 10 νίκες, αλλά κλάταρε στην πορεία. Την επομένη, ξεκίνησε κάκιστα τα πρωτάθλημα (τρεις ήττες), αποκλείστηκε από το Λιγκ Καπ και ήταν φανερό πως κάτι έπρεπε ν' αλλάξει.

Η Διοίκηση Μάρτιν Έντουαρντς διέκοψε τη συνεργασία με τον Ρον Άτκινσον. Ήταν ο 5ο προπονητής, μετά την αποχώρηση του μεγάλου Ματ Μάσμπι. Ο Big Ron ήταν πολύ καλός τεχνικός, αλλά δεν κατάφερε, όπως και οι τέσσερεις προηγούμενοι στη μετά Μάσμπι εποχή, να επαναφέρει έστω και για μία χρονιά τη Μάντσεστερ στη 1η θέση. Υπήρχαν προσδοκίες και ελπίδες όταν τα ηνία δόθηκαν στους Μακ Γκίνες, Ο΄Φάρελ, Ντόχερτι, Σέξτον και Άτκινσον, αλλά το αποτέλεσμα, πέρα από περιστασιακές, μεμονωμένες επιτυχίες, δεν ήταν καλό.

Στις αρχές Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος Έντουαρτς είχε πει πως η Γιουνάιτεντ πρέπει επιτέλους να βρει τον επόμενο Μάσμπι. Οι σύμβουλοί του, αλλά και ο ίδιος, κατέληγαν σε μία επιλογή: Άλεξ Φέργκιουσον. Ο Σκοτσέζος είχε κάνει θαύματα στη δεκαετία. Στον πάγκο της Αμπερτίν, όχι μόνο έσπασε την απόλυτη κυριαρχία των Σέλτικ-Ρέιντζερς (κοσμοϊστορικό γεγονός στη Σκοτία), αλλά στα 1983 οδήγησε τον σύλλογο στη κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Θύμα του στον τελικό η Ρεάλ! Οι μόνες αμφιβολίες προέρχονταν από την αποτυχία της Σκοτίας στο Μουντιάλ του 1986.

Ο Φέργκιουσον είχε καλό υλικό, πολύ καλό και άπαντες ανέμεναν πως θα έκανε κάτι διαφορετικό. Αλλά όπως το 1978 και το 1982, η Εθνική απέτυχε και μάλιστα πάτωσε στα γήπεδα του Μεξικού (ήταν πάντως στον πιο δύσκολο όμιλο με Δ. Γερμανία, Ουρουγουάη και Δανία). Τα αποτελέσματα δεν χάλασαν πάντως την εικόνα του Φέργκι.

Υπήρχε και άλλος ένας λόγος που ο Έντουαρτς ήθελε τον Σκοτσέζο. Ένα χρόνο πριν, ήταν βασικός υποψήφιος για ν' αναλάβει την ηγεσία της Λίβερπουλ, όταν αποχώρησε ο Τζο Φάγκαν. Τελικά οι «κόκκινοι» επέλεξαν άλλη κατεύθυνση και εμπιστεύτηκαν ένα δικό τους παιδί, τον Κένι Νταλγλκίς. Βραχυπρόθεσμα ήταν μία σωστή επιλογή. Σκεφτείτε όμως πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία, αν ο Φέργκιουσον κατέληγε το 1985 στο «Άνφιλντ».

Ο Σκοτσέζος δεν χρειάστηκε παρά μερικές ώρες για να πει το ναι στην πρόταση του Έντουαρτς. Το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου του 1986, δήλωνε στα ΜΜΕ της Σκοτίας ότι «είναι πολύ λυπηρό που αφήνω την Αμπερντίν μετά από οκτώ χρόνια, αλλά δεν μπορείς να απορρίψεις την πρόταση για δουλειά στο Ολντ Τράφορντ. Μία μέρα μετά, στις 7 Νοεμβρίου ο νεαρός τότε Σκοτσέζος παρουσιάστηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Φορούσε ένα σκουφάκι, χαμογελούσε και δεν είπε πολλά.

Οι εφημερίδες πάντως έγραψαν μπόλικα. Ο Σκοτσέζος δημοσιογράφος Σκοτ Γκλεν, που παρακολουθούσε την πορεία του Φέργκιουσον από τα πρώτα στάδια της σταδιοδρομίας του, έγραψε στις 8 Νοεμβρίου στην «Οbserver»:

«Είναι ελκυστικά ανταγωνιστικός σε σημείο που αγγίζει την παραφροσύνη. Έχει ατέλειωτη ενέργεια και το να έλεγε όχι στη Γιουνάιτεντ θα ήταν σαν προδοσία του εαυτού του. Από σήμερα θα δώσει στους παίκτες, στους δημοσιογράφους, στους επιστάτες, στις καντινιέρισσες, στις γραμματείς, ένα μείγμα από αυστηρή συμπεριφορά, ατελείωτο πείραγμα, χιούμορ, αλλά κυρίως θα δίνει την εικόνα ενός ανθρώπου που ξέρει τον πιο σύντομο δρόμο της επιτυχίας, τον πιο σύντομο δρόμο για να συναντήσει τη μοίρα του».

Το ξεκίνημά του ήταν κάκιστο. Ήττα από την Όξφορντ με 2-0, ισοπαλία 0-0 με τη Νόριτς. Η Γιουνάιτεντ είχε δρόμο να διανύσει. Μπόλικο. Ο Φέργκιουσον πέτυχε την 1η του νίκη στις 22 Νοεμβρίου. Τυχαία, μάλλον και σημαδιακά, είχε κάνει εκείνη τη μέρα και την 1η του τοποθέτηση στο επίσημο περιοδικό του αγώνα:

«Το ν' αναλάβεις έναν σύλλογο του μεγέθους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, είναι μία θαυμάσια προοπτική. Αλλά στο τέλος της ημέρας είναι πρακτικά μία ομάδα και απλώς θα προσπαθήσω να εξελίξω την κατάσταση στο Ολντ Τράφορντ με τον τρόπο που νομίζω πως είναι σωστός. Δεν με απασχολεί ιδιαίτερα το παρελθόν. Φυσικά δεν θέλω να φανώ ασεβής έναντι των τεράστιων ιστορικών επιτευγμάτων της Γιουνάιτεντ. Όμως από 'δω και πέρα πρέπει απλώς να ακολουθήσουμε έναν δρόμο και αυτός είναι μπροστά. Να δούμε το μέλλον. Ο στόχος του συλλόγου πρέπει ξεκάθαρα να είναι το πρωτάθλημα».

Κρατάμε τέσσερεις λέξεις. Το απλά (που σημαίνει βέβαια ξεκάθαρη κατεύθυνση), που μόνο απλό δεν ήταν να αλλάξει την κατάσταση. Ήταν όμως μονόδρομος. Το παρελθόν είναι η 2η λέξη. Αναφερόταν στο πρόσφατο, στην κατάσταση των τελευταίων ετών. Έπρεπε ν' αλλάξει σταδιακά ρόστερ, οργάνωση, νοοτροπία. Τρίτη λέξη, το μέλλον. Ο «Φέργκι» έκανε ουσιαστικό λόγο για βάθος χρόνου. Ήθελε χρόνια, για να πετύχει. Δεν ξεκίνησε καλά. Έκανε αλλαγές, ρυθμίσεις, τομές. Πήρε ένα κύπελλο, ένα κυπελλούχων, βελτίωσε σταδιακά το ρόστερ. Έκανε εφτά χρόνια να πάρει πρωτάθλημα (λέξη νο4). Πολλά, άλλα άξιζε τον κόπο.

Όμως, η συνέχεια είναι γνωστή. Η τροπαιοθήκη του μοναδική. Το μόνο αρνητικό της ιστορίας και της επετείου; Η Γιουνάιτεντ 40 χρόνια μετά τη μέρα που άλλαξε την πορεία της και 3 από την αποχώρηση Φέργκιουσον, είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Οι Μόγιες, Φαν Χάαλ απέτυχαν και ο Ζοσέ Μουρίνιο, πάνω στον οποίο πόνταραν όλοι για πλήρη ανάκαμψη, αδυνατεί να την επαναφέρει.

ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΤΟΥ ΣΕΡ ΑΛΕΞ ΣΤΟ ΟΛΝΤ ΤΡΑΦΟΡΝΤ

10 ΑΣΠΙΔΕΣ
4 ΛΙΓΚ ΚΑΠ
5 ΚΥΠΕΛΛΑ
13 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ

2 ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ
1 ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΩΝ
1 ΔΙΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΚΥΠΕΛΛΟ
1 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΛΛΟΓΩΝ
1 ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΠ ΕΥΡΩΠΗΣ