Ο Μουρίνιο είναι ήδη στη μέγκενη, όμως και οι Γκουαρντιόλα, Βενγκέρ, Κλοπ και Κόντε μπήκαν ή θα μπουν κάτω από μεγάλη πίεση για την πορεία της ομάδας τους
Ήταν δεδομένο πως η φετινή Πρέμιερ Λιγκ θα ήταν άκρως ενδιαφέρουσα. Και ένα σημείο αναφοράς ήταν οι τεχνικοί, οι προπονητές. Επιστροφή του Μουρίνιο, κάθοδος Γκουαρντιόλα και Κόντε, σε συνδυασμό με την παρουσία των Κλοπ, Βενγκέρ. Μοιραία οι προπονητές τράβηξαν τα βλέμματα. Και οι πέντε είχαν συγκεκριμένη αποστολή σε πέντε συλλόγους που αμφισβητήθηκαν -ειδικά πέρσι- με την απίστευτη πορεία της Λέστερ και συνάμα την κακή δική τους παρουσία. Για όλους οι προσδοκίες είναι υψηλές, για όλους η πίεση μεγάλη. Ανάλογη της κατάστασης, του βιογραφικού τους, της πορείας της ομάδας, τα προηγούμενα χρόνια και φέτος. Ο Μουρίνιο είναι, πάντως, στη δυσκολότερη θέση, σήμερα. Ο δρόμος, όμως, είναι μακρύς.
ΑΡΣΕΝ ΒΕΝΓΚΕΡ: Στην 20ή του σεζόν στην Άρσεναλ, ο Γάλλος δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάρει το πρωτάθλημα. Πάει δεκαετία και βάλε από τότε που τερμάτισε πρώτη. Κάνει φέτος βέβαια ένα εξαιρετικό ξεκίνημα, παίζει μπάλα υψηλής ποιότητας, δείχνει πως είναι ικανή (κόντρα στα προγνωστικά) να επιστρέψει. Οι φίλοι της Άρσεναλ χαμογελάνε, αλλά μέχρις εκεί. Ο ενθουσιασμός απαγορεύεται, όχι επειδή είναι νωρίς, αλλά κυρίως γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια τους. Δεν είναι η 1η φορά που η Άρσεναλ αρχίζει δυνατά, ούτε και η 1η φορά που διανύει μία περίοδο όπου βγάζει μάτια. Πάντα υπάρχει και το ετήσιο κλατάρισμα. Γι' αυτό ανησυχούν. Για τον Βενγκέρ ο τίτλος είναι μονόδρομος. Αν δεν το πάρει και φέτος, θα αποχωρήσει το Καλοκαίρι με μία ρετσινιά. Γιατί, κακά τα ψέματα, όσα μεγάλα και αν έκανε στην 1η δεκαετία, άλλα τόσα δεν πέτυχε στη 2η. Δεν είναι τυχαίο που πέρσι οι οπαδοί τον αποδοκίμασαν.
ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΚΛΟΠ: Όταν είσαι προπονητής της Λίβερπουλ, όποτε και ν' αναλάβεις, έχεις ένα τεράστιο βάρος στους ώμους. Τις δυόμιση δεκαετίες χωρίς πρωτάθλημα γι' αυτόν τον μεγάλο σύλλογο. Πόσω μάλλον όταν είσαι Κλοπ. Είδε, μέτρησε, έκανε αλλαγές στην περσινή χρονιά, όταν ανέλαβε μεσούσης της περιόδου. Φέτος έφτιαξε τη δική του ομάδα. Χωρίς να ξοδέψει όσα οι υπόλοιποι, αλλά με συγκεκριμένα κομμάτια σε συγκεκριμένο παζλ. Οι απαιτήσεις ήταν πολλές, από την αρχή, αλλά μεγαλώνουν κάθε μέρα και μεγαλώνουν επειδή η ομάδα αποδίδει και κερδίζει. Με ταχύτητα, με πιέσεις, με δύναμη, με πλουραλισμό στην ανάπτυξη και την επίθεση. Αυτή είναι η Λίβερπουλ του Κλοπ και δείχνει ικανή να πάρει πρωτάθλημα. Υπάρχουν, ίσως, οι ιδανικές συνθήκες. Οι τρεις από τις τέσσερεις μεγάλες ψάχνονται, μόνο η Άρσεναλ βρήκε τη συνταγή της, αλλά τα είπαμε. Είναι μία συγκυρία που ο Κλοπ πρέπει να εκμεταλλευτεί. Μ' αυτά και μ' αυτά, η μέγκενη σφίγγει και για τον Γερμανό. Πρωτάθλημα τώρα.
ΖΟΣΕ ΜΟΥΡΙΝΙΟ: Η μεγάλη επιστροφή στην Αγγλία και η συμφωνία με τη Γιουνάιτεντ προκάλεσε ντόρο. Ο Μουρίνιο πήγε «Ολντ Τράφορντ» για να «ξυπνήσει» τον κοιμώμενο γίγαντα. Τζίφος μέχρι τώρα. Ο Ζοσέ μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του και, από την ώρα που τον έχασε, πώς να καθοδηγήσει σωστά την εδώ και τρία χρόνια αποπροσανατολισμένη Γιουνάιτεντ; Πολλοί τον θεωρούν ως έναν πρώην σούπερ-τεχνικό που σταδιακά το άστρο του σβήνει. Η ομάδα πάσχει σε πολλούς τομείς. Ξεκάθαρα πράγματα, θλιβερή, αλλά πραγματική εικόνα. Όλα τα ΜΜΕ κατακεραυνώνουν τον Πορτογάλο τεχνικό και από την ώρα που τα Μέσα έδρασαν (σε μεγάλο βαθμό με το δίκιο τους), ο Μουρίνιο νιώθει τη μέγκενη να τον συνθλίβει. Σε σχέση με τους υπόλοιπους, αυτός θα κρίνεται πλέον κάθε μέρα. Μέχρι να βρει, αν βρει, τη χρυσή τομή στην ομάδα του. Δεδομένο πως για να σώσει τη χρονιά πρέπει τουλάχιστον να διεκδικήσει τα τίτλο και να πάρει το Γιουρόπα Λιγκ.
ΠΕΠ ΓΚΟΥΑΡΝΤΙΟΛΑ : Ναι, η Σίτι άλλαξε στάτους από την ημέρα που την ανέλαβαν οι Άραβες μεγιστάνες και έριξαν πακτωλό χρημάτων για μετεγγραφές. Πήρε δύο πρωταθλήματα (με τα χίλια ζόρια όμως), πήρε κύπελλο, έγινε μεγάλη δύναμη στην Αγγλία. Αλλά η αίσθηση που επικρατούσε και ήταν απόρροια της αποτυχίας της στην Ευρώπη, είναι πως ποτέ δεν έφτιαξε, με βάση τις επενδύσεις της, την ομάδα που θα ήθελε. Αυτό αναμένουν από τον Γκουαρντιόλα. Να μεταμορφώσει τη Σίτι σε ομάδα που να κοιτάζει στα μάτια και να κερδίζει «Μπάρτσα», Ρεάλ, Μπάγερν. Να γίνει σούπερ δύναμη. Ξεκίνησε εντυπωσιακά ο Πεπ, έβαλε στοιχεία της φιλοσοφίας του στην ομάδα. Στο πολυδιαφημισμένο ντέρμπι με τη Γιουνάιτεντ πέτυχε ένα πανάξιο «διπλό». Αλλά μία επίσκεψη στο Καμπ Νου και μαζεμένες απώλειες στην Πρέμιερ Λιγκ έδειξαν πως άλλο «Μπάρτσα», άλλο Αγγλία. Έχει πολύ δρόμο να διανύσει. Αν δεν πάρει πρωτάθλημα, θα είναι πάντως τεράστια αποτυχία. Για την Ευρώπη θα φανεί.
ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΟΝΤΕ: Από τους πέντε, έχει τη λιγότερη πίεση. Μπορεί στην Ιταλία να ήταν 1ο όνομα, αλλά, σε σχέση με τους υπόλοιπους τεχνικούς, έχει το λιγότερο εκτόπισμα να κουβαλήσει. Καλό αυτό γι' αρχή. Η Τσέλσι προέρχεται από τη χειρότερή της χρονιά . Με το υλικό της να αμφισβητείται, με πολλά κενά, κυρίως στα μετόπισθεν, τέλος πάντως σε μία φάση που είχε πάρει τον κατήφορο. Χρειαζόταν αναδόμηση, αλλαγή μοντέλου (αγωνιστικού) και αυτά τα πράγματα δεν έρχονται από τη μία μέρα στην άλλη. Φαίνεται πως σταδιακά βάζει τη σφραγίδα του ο Ιταλός. Αν δεν πάρει πρωτάθλημα δεν θα είναι αποτυχία στην 1η χρονιά, έχει την πίστωση χρόνου. Το θέμα είναι πως με έξι ομάδες (είναι και η Τότεναμ παρούσα) να θέλουν να πάνε Τσάμπιονς Λιγκ, οι ισορροπίες, μάλλον, θα είναι λεπτές και δύο θα μείνουν έξω και το σενάριο είναι πιθανό, με βάση την όλη εικόνα. Αν είναι μέχρι τέλους διεκδικητής και πάει... αστέρια θα είναι ΟΚ.
