Στις μικρές κατηγορίες στην Ευρώπη βρίσκουμε ομάδες που κάποτε μεγαλουργούσαν, σηκώνοντας πρωταθλήματα και ευρωπαϊκά τρόπαια

Το θέμα δεν είναι να πέσεις, το σημαντικό είναι να σηκωθείς. Και το πόσο γρήγορα θα σηκωθείς. Ισχύει σε κάθε δραστηριότητα της καθημερινότητας, ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι εύκολο και δεν είναι πάντα εφικτό. Ειδικά όταν πριν από την πτώση, είχες φτάσει στην κορυφή. Πολλές φορές είναι και αδύνατο ή παίρνει πολλά χρόνια.

Πολλές φορές η επιστροφή γίνεται, αλλά είναι σχετική. Σε άλλες περιπτώσεις η επάνοδος είναι εκπληκτική (πολλά παραδείγματα σε πολλές χώρες). Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Πάρα πολλές ομάδες στην Ευρώπη, που κάποτε μεσουρανούσαν στη χώρα τους, αλλά και στις διοργανώσεις της «Γηραιάς Ηπείρου», βολοδέρνουν σήμερα στις μικρές κατηγορίες. Υπάρχουν πολύ τρανά παραδείγματα με πτώσεις το περασμένο καλοκαίρι. Άστον Βίλα, Στουτγκάρδη, Ζυρίχη, Ντιναμό Μόσχας.

Υπάρχουν και πάλαι ποτέ πανίσχυροι σύλλογοι, που έχουν χρόνια να δουν τα σαλόνια. Ίσως γιατί ποτέ δεν κατάφεραν να χειριστούν τα προβλήματά τους (οικονομικά ή αγωνιστικά), είτε γιατί δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στις εκάστοτε νέες τάξεις πραγμάτων. Είτε γιατί πάλι είχαν μία εποχιακή έκλαμψη και υπέρβαση που δεν είχε συνέχεια. Ας τις δούμε λοιπόν και ας τις παρακολουθήσουμε στην πορεία τους.

Στο Big Five

Στα μεγάλα πρωταθλήματα υπάρχουν τρανά παραδείγματα με πρώτη την Αγγλία. Στη 2η κατηγορία θα βρείτε τέσσερις ομάδες με τίτλους στη χώρα, αλλά και στην Ευρώπη. Η Άστον Βίλα και η Νότιγχαμ Φόρεστ κατέκτησαν το κύπελλο πρωταθλητριών, η Λιντς και η Ίπσουιτς το κύπελλο ΟΥΕΦΑ (για να είμαστε ακριβείς, η Λιντς κατέκτησε το κύπελλο Εκθέσεων, τον πρόγονο της διοργάνωσης). Και ακόμη η Μπλάκμπερν, η Ντέρμπι, η Γουλβς, η Νιουκάστλ και πάει λέγοντας.

Στη Γερμανία, το παράδειγμα της Στουτγάρδης είναι το πιο χαρακτηριστικό. Έπεσε το καλοκαίρι. Μία ομάδα με πρωταθλήματα, κύπελλα, διακρίσεις στην Ευρώπη. Δυστυχώς, εδώ και χρόνια, δεν καταφέρνει να επιστρέψει στην Μπουντεσλίγκα η συμπαθέστατη Καϊζερσλάουερν. Η Μπράουσβαϊνγκ και η Μόναχο 1860 κέρδισαν πρωταθλήματα στα πρώτα χρόνια της Μπουντεσλίγκα. Η Νυρεμβέργη έχει οκτώ πρωταθλήματα Γερμανίας, έστω και αν τα έξι ήταν προπολεμικά και το τελευταίο το 1968. Είναι σύλλογος με μεγάλη ιστορία.

Μπορούμε ν' αναφέρουμε και τη Φορτούνα Ντύσεντορφ. Είχε πάρει κύπελλα και ήταν φιναλίστ στο κύπελλο Κυπελλούχων. Είναι όμως ενδιαφέρουσα και μία άλλη παράμετρος στη Γερμανία. Οι σύλλογοι της πρώην Ανατολικής. Η Ντιναμό Δρέσδης είναι στη 2η κατηγορία (ανέβηκε φέτος). Η πάλαι ποτέ πανίσχυρη Ντιναμό Βερολίνου, η Χάνσα Ρόστοκ και το Μαδεμβούργο στην 3η. Το Μαδεμβούργο είχε κερδίσει το κύπελλο κυπελλούχων το 1974.

Στη Γαλλία, η θρυλική Ρεμς ξανάπεσε φέτος στη 2η κατηγορία και εκεί βρήκε πολλές πρώην πρωταθλήτριες. Είναι η Οσέρ, ο σύλλογος υπόδειγμα για δύο δεκαετίες, η Λανς, η Σοσό και η Στρασμπούργκ (που έκανε το 1979 μία από τις μέγιστες εκπλήξεις, κατακτώντας το πρωτάθλημα). Στην Ιταλία, μόνο η Βερόνα (ασανσέρ εδώ και χρόνια), είναι στη 2η κατηγορία και έχει πάρει πρωτάθλημα. Το έκανε το 1985, όταν με τους Έλγκιερ και Μπρίγκελ είχε ρίξει τα τσιμέντα.

Κεντρική Ευρώπη

Στη Κεντρική Ευρώπη, ειδικά στην Ελβετία, είναι η περίπτωση της Ζυρίχης. Πριν από δύο χρόνια αντιμετώπισε τον Απόλλωνα στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Μεγάλη ομάδα, με πολλούς τίτλους (12 πρωταθλήματα, τρία εκ των οποίων το 2006, 2007 και 2009). Και όμως, τον Μάιο υποβιβάστηκε και θα παίξει στη 2η κατηγορία, με άλλες δύο πρώην τεράστιες ομάδες της χώρας. Τη Σερβέτ και την Ξαμάξ. Μαζί τους και μία άλλη πρώην πρωταθλήτρια, η Ααράου.

Στο Βέλγιο είναι η Άντβερπ και στην Αυστρία έχουμε δύο. Έχουν να πάρουν πρωτάθλημα από τη δεκατία του '50, αλλά είναι ομάδες με ιδιαίτερη ιστορία. Κάποτε ήταν ίσου επιπέδου με τη Ραπίντ και την Αούστρια. Ο λόγος για τη Βίνερ και τη Φερστ Βιένα, ομάδες σήμερα 3ης κατηγορίας. Στη Σκανδιναβία, ειδικά στη Σουηδία, θα βρείτε τη Χάλμσαντ, την Εργκρίτε, την Γκάις και την εξαιρετική στη δεκαετία του 1970 Αντβιτάμπεργκ. Λίγο πιο κάτω στη Δανία η πανίσχυρη για 10 χρόνια (71-81) Βέιλε.

Ανατολική Ευρώπη

Οι περιπτώσεις στην Ανατολική Ευρώπη είναι μπόλικες. Στην Πολωνία μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες, η Γκόρνικ Ζάμπρζε (14 πρωταθλήματα, τα περισσότερα στη χώρα), υποβιβάστηκε φέτος. Στη 2η κατηγορία (εδώ και χρόνια βολοδέρνει), η Σταλ Μίελετς, η ομάδα που στήριξε τη μεγάλη Εθνική Πολωνίας της δεκαετίας του '70 με Λάτο, Σάρμαχ). Δεκαέξι χρόνια μετά την έκπληξη και τον τίτλο του 2000, η Πολόνια Βαρσοβίας είναι στην 3η κατηγορία. Στη 2η κατηγορία της Ρουμανίας (ανέβηκε μάλιστα) είναι η έξι φορές πρωταθλήτρια Αράντ. Η Άρζες Πιτέστι (τη δεκαετία του '70 βρήκε απέναντί της ΑΠΟΕΛ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό) διαλύθηκε, επανιδρύθηκε και είναι στην 3η κατηγορία.

Στη Βουλγαρία, η Λοκομοτίβ Σόφιας, με ειδική άδεια, αγωνίζεται στη 2η κατηγορία, ενώ έφτασε μία ανάσα από τη διάλυση, όταν υποβιβάστηκε πρόπερσι, λόγω οικονομικών ατασθαλιών, στην 4η κατηγορία. Πρώην πρωταθλήτρια και νυν κάτοικος 2ης κατηγορίας και η Έταρ. Στην Τσεχία, βρίσκουμε την Μπάνικ Οστράβα. Στη δεκαετία του '80, ανέβηκε στην κορυφή του πρωταθλήματος Τσεχοσλοβακίας, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, αλλά τώρα περασμένα μεγαλεία.

Η Κόσιτσε πήρε πρωταθλήματα Σλοβακίας, έπαιξε σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά την έφαγε η μαρμάγκα. Στην 3η κατηγορία στη Ρωσία είναι η ιστορική Τορπέντο Μόσχας. Αυτή όμως η περίπτωση ωχριά μπροστά στο κάζο της συμπολίτιδας Ντιναμό. Η ομάδα του Γιασίν, που πριν από τρία χρόνια ξόδευε πακτωλό χρημάτων για να γίνει κορυφαία, υποβιβάστηκε στη 2η κατηγορία, αφού χρήματα γιοκ.

Θα βρείτε και σε μικρότερα πρωταθλήματα μεγάλες ομάδες σε μικρές κατηγορίες. Πιο τρανή περίπτωση η 18 φορές πρωταθλήτρια Αλβανίας Ντιναμό Τιράνων. Στην Ιρλανδία η Γουότερφορντ, στη Νορβηγία η Μπρίνε. Η Κύπρος και η Ελλάδα δεν αποτελούν εξαίρεση. Εδώ σε μας είναι ο Ολυμπιακός με τρία πρωταθλήματα και ένα κύπελλο την περίοδο '67-'77 και στην Ελλάδα ο Άρης, που μπορεί να ήταν πρώτος για τελευταία φορά το 1946, αλλά έχει μεγάλο εκτόπισμα.