Η Σουηδία
Ηταν πάντα μία παραδοσιακή δύναμη. Στην πορεία Δανία, Νορβηγία και Ισλανδία έκαναν τις δικές τους ανατροπές και έβαλαν τη σφραγίδα τους στον διεθνή ποδοσφαιρικό χάρτη. Για πολλά χρόνια, μέχρι και το 1984, όταν μιλούσαμε για σκανδιναβικό (τοποθετώντας εντός όλες τις χώρες απογόνους των Βίκινγκ ή, αν προτιμάτε, των Βορείων Λαών της Ιστορίας) ποδόσφαιρο, εννοούσαμε Σουηδία.

Μέχρι τότε η Δανία ήταν αδύναμη, η δε Νορβηγία, η Ισλανδία και η Φιλανδία (με εντελώς διαφορετική εθνική ταυτότητα) ήταν ανάμεσα στους φτωχούς συγγενείς. Κάποια στιγμή φυσικά, αυτοί οι εξαιρετικά μεθοδικοί, υπομονετικοί και προοδευτικοί λαοί βρήκαν τον τρόπο να κάνουν την ανατροπή (με εξαίρεση τη Φιλανδία που έφτασε κοντά, αλλά δεν τα κατάφερε).

Η Σουηδία, είπαμε, είναι παραδοσιακή δύναμη. Πολλές παρουσίες σε Μουντιάλ, 4η το 1954, φιναλίστ το 1958 (σαν διοργανώτρια), 3η το 1994, 3η στο Γιούρο 1992. Για το 1994, θα σταθούμε ιδιαίτερα, αφού η 3η θέση ήταν μία έκπληξη, αν αναλογιστούμε τις αγωνιστικές ισορροπίες της εποχής. Από το 1930 μέχρι σήμερα, έβγαλε δεκάδες μεγάλους παίκτες και αρκετούς σπουδαίους τεχνικούς, όπως ο Λίνχολμ και ο Έρικσον.

Η Σουηδία πέρασε μία σοβαρή κρίση την περίοδο 1978-1988. Απέτυχε παταγωδώς στο Μουντιάλ της Αργεντινής και μετά έμεινε έξω από πέντε συνεχόμενες μεγάλες διοργανώσεις (1980, 1982, 1984, 1986, 1988). Επανήλθε στο Μουντιάλ του 1990. Κληρώθηκε σε όμιλο με Αγγλία, Πολωνία και παρόλο που θεωρείτο ως 3ο φαβορί, τερμάτισε πρώτη και αήττητη, αφήνοντας πίσω της τους Άγγλους. Προσέξτε, υπάρχει λόγος που αναφέρουμε την Αγγλία, γιατί είναι ο συνδετικός κρίκος όλων των υπόλοιπων χωρών.

Η Δανία
Στατιστικά, η Δανία έχει να παρουσιάσει, μέχρι το 1984, την 4η θέση στο Γιούρο του 1960. Όμως πρέπει να έχουμε υπόψη ότι έφτασε μέχρι εκεί, αφού απέκλεισε στα νοκ-άουτ Αλβανία, Μάλτα και Λουξεμβούργο (χρειάστηκε μάλιστα 3 αγώνες). Σε όλα της την πορεία, ήταν μία ομάδα μέτριων δυνατοτήτων, που κέρδιζε τους αδύναμους και άρπαζε καμιά ισοπαλία με τους σχετικά ισχυρούς. Είχε να παρουσιάσει ένα και μοναδικό παίκτη παγκόσμιας εμβέλειας, τον Άλαν Σίμονσεν.

Όλα άλλαξαν το 1982, τότε ξεκίνησε η επανάσταση του ποδοσφαίρου της Δανίας. Ο Σίμονσεν είχε περάσει ήδη τα 30, αλλά είχε μαζί του τη χρυσή γενιά των Μόρτεν Όλσεν, Άρνεσεν, Λέρμπι, Έλγκιερ. Η Δανία, αν και αουτσάιντερ στον προκριματικό όμιλο με Αγγλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, βγήκε πρώτη. Κλειδί της πρόκρισης το μεγάλο διπλό με 3-2 στο Ουέμπλεϊ.

Έτσι πέρασε στα τελικά του Γιούρο 1984, έπαιξε στον ημιτελικό, ενώ φρόντισε να είναι παρούσα και στο Μουντιάλ 1986 (έχοντας και τον Μίκαελ Λάουντρουπ στο ρόστερ), όπως και στο Γιούρο 1988. Πέτυχε όμως τον μέγιστο άθλο της, το 1992. Όπου από τις παραλίες ταξίδεψε άρον-άρον στη Σουηδία για ν' αντικαταστήσει την τιμωρημένη Γιουγκοσλαβία. Η συνέχεια γνωστή. Άφησε εκτός ομίλου τη Γαλλία και την Αγγλία (πάλι), απέκλεισε την Ολλανδία στον ημιτελικό και κέρδισε στον τελικό τη Γερμανία. Με μπροστάρηδες τον Μπρίαν Λάουντρουπ, τον Σμάιχελ, τον Βίλφορντ και τον Γιένσεν.

Η Νορβηγία
Η Νορβηγία αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1938, αλλά μη δίνετε και πολλή σημασία. Για να προκριθεί χρειάστηκε δύο αγώνες με το Ελεύθερο Κράτος της Ιρλανδίας (το ΕΪΡΕ, τη μετέπειτα Δημοκρατία). Για δεκαετίες είχε καημό, βλέποντας τη γείτονα Σουηδία να έχει επιτυχίες και παράδοση. Για χρόνια, καταλάμβανε πάντα την τελευταία θέση στους προκριματικούς ομίλους. Έκανε μία μίνι επανάσταση το 1982, στα προκριματικά του Μουντιάλ, με διπλό μέσα στην Ελβετία και τεράστια νίκη για την εποχή κόντρα στην Αγγλία στο Όσλο. Η στιγμή της ήρθε μία δεκαετία μετά. Προκριματικά Μουντιάλ 1994.

Η Νορβηγία αρχίζει με το επιβλητικό 10-0 επί του Σαν Μαρίνο, κερδίζει την Ολλανδία με 2-1, παίρνει ισοπαλία στην Αγγλία και στο παιχνίδι που θα έκρινε την πρόκριση νικά με 2-0 τα «τρία λιοντάρια». Παίρνει την 1η θέση στον όμιλο και πάει τελικά. Σε όμιλο φωτιά με Μεξικό, Ιταλία, Ιρλανδία μαζεύει 4 βαθμούς και μένει εκτός στα τέρματα, αφού όλες οι ομάδες είχαν την ίδια συγκομιδή.

Είχε κάνει όμως την αρχή της ανατροπής και συμπλήρωσε τη χρυσή της εποχή με παρουσία στο Μουντιάλ του 1998 και στο Γιούρο 2000. Μία περίοδος κατά την οποία έθελξαν ο Μπράτσετ, ο Μπόχινεν, ο Σόρλοτ, ο Ρέκνταλ, ο Φλο και αργότερα ο Κάριου, ο Σόλσκιερ και ο Ίβερσεν. Ο ρέκορντμαν της Εθνικής Ρίισε ήταν στην αποστολή το 2000, αλλά δεν αγωνίστηκε. Η Νορβηγία δεν πανηγύρισε άλλη πρόκριση, αλλά από τότε πλησίασε αρκετές φορές.

Οι άλλοι Βίκινγκ
Για την Ισλανδία όλα είναι φρέσκα. Η αναβάθμιση της Εθνικής, η πρόκριση στα τελικά του Γιούρο, ο άθλος επί της Αγγλίας (να την πάλι), η επική παρουσία των φίλων της στα γήπεδα της Γαλλίας. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα ενός πρωτοποριακού και εξαιρετικά οργανωμένου πλάνου ανάπτυξης και εξέλιξης ποδοσφαιριστών. Τα πρώτα αποτελέσματα φάνηκαν με την παρουσία στα πλέι-οφ του Μουντιάλ 2014.

Το αποκορύφωμα το βιώνουμε τώρα. Μία χώρα 330 χιλιάδων κατοίκων, σε εξαιρετικά δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες, πέτυχε ένα πραγματικό ποδοσφαιρικό θαύμα, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους. Αρκεί να σας αναφέρουμε ότι πριν από την προκριματική φάση του Γιούρο 2016, η Ισλανδία σε 86 αγώνες είχε 18 νίκες, 15 ισοπαλίες και 53 ήττες. Ο αντίστοιχος απολογισμός σε προκριματικά Μουντιάλ είναι 21-18- 57. Υπολογίστε όμως ότι οι περισσότερες νίκες της ήρθαν μετά το 1992, όταν προστέθηκαν στην ευρωπαϊκή λίστα πολλές πιο αδύναμες χώρες.

Η φινλανδική περίπτωση
Η Φινλανδία είναι ειδική περίπτωση. Σκανδιναβική γεωγραφικά χώρα, με σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αλλά ένας εντελώς διαφορετικός εθνολογικά λαός. Οι Φίννες δεν είναι Νορμανδοί, αλλά έχουν μογγολική καταγωγή και είναι «συγγενείς» με τους Ούγγρους. Είναι παντοδύναμη χώρα, όπως οι γείτονές της στα χειμερινά σπορ, έχει τεράστια παράδοση στον μηχανοκίνητο αθλητισμό (Χάκινεν, Ράϊκονεν, πατέρας και γιος Ρόσμπεργκ).

Προσπάθησε επίσης πολύ σκληρά να κάνει και τη δική της επανάσταση στο ποδόσφαιρο. Να ξεφύγει από τον ρόλο του κομπάρσου και να φτάσει κάποια στιγμή στη μεγάλη ανατροπή. Παραλίγο να το πετύχει το 1980 (προκρίθηκε από τον όμιλο η Ελλάδα), έκανε σημαντική πορεία το 1986 στα προκριματικά, άγγιξαν την είσοδο στα πλέι-οφ του Μουντιάλ του 1998. Στα '90ς έκαναν πάντως τη μεγαλύτερη πρόοδο από άποψης σταθερότητας και έβγαλαν παίκτες όπως ο Λίτμανεν (σπουδαίος), ο Χίπια και ο Φορσέλ. Όμως παραμένουν χωρίς διάκριση.

Τα… Φαρόε
Και αυτοί, σκανδιναβικός λαός είναι. Μερικές χιλιάδες ψυχές σε ένα άκρως εντυπωσιακό τοπίο στην άκρη της Ευρώπης, κατάφεραν, για τα δικά τους δεδομένα, να κάνουν δύο φορές αισθητή την παρουσία τους. Στο Α και στο μέχρι τώρα Ω τους. Στον πρώτο τους αγώνα σε διοργάνωση (προκριματικά Γιούρο 1992) κέρδισαν την Αυστρία, ενώ στην τελευταία τους καμπάνια (Γιούρο 2016) πέτυχαν δύο μεγάλες νίκες επί της Ελλάδας.

ΛΕΖΑΝΤΕΣ:
ΙΣΛΑΝΔΙΑ: Οι Ισλανδοί έκαναν τον κόσμο να παραμιλά με την παρουσία τους στη Γαλλία.
ΔΑΝΙΑ: Η Δανία πήρε το Γιούρο 1992, αλλά ήταν η φουρνιά της περιόδου '84-88 που άλλαξε τον ρουν της ιστορίας.
ΝΟΡΒΗΓΙΑ: Η Νορβηγία άλλαξε ταχύτητα τη δεκαετία του '90, με τρεις παρουσίες σε μεγάλες διοργανώσεις
ΣΟΥΗΔΙΑ: Μετά την κάμψη της περιόδου '78-88, η πάντα ισχυρή Σουηδία επανήλθε και βγήκε 3η στο Μουντιάλ 1994.