Ποιος είναι ο σταρ αυτού του Γιούρο; Πρόωρο να το πει κανείς, αφού τώρα εισέρχεται η διοργάνωση στην τελική της φάση, μέσα από την οποία θα αναδειχθούν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές.

Αν και σε συλλογικό επίπεδο φαίνεται να λάμπουν ομάδες σαν την Κροατία, την Ισλανδία και την Ουαλία (η πρώτη για την υψηλή ποιότητα που διαθέτει αλλά και για το γεγονός ότι, για ακόμη μια φορά, δείχνει συνεπέστατη, προς αυτήν, σε μια μεγάλη διοργάνωση, η δεύτερη, γιατί, παρουσιάζοντας ένα σκληροτράχηλο και καλοδουλεμένο σύνολο, τείνει να σπάσει όλα τα στάνταρ των εκπλήξεων, και η τρίτη, γιατί εμφανίζεται, ανέλπιστα ενδεχομένως, ώριμη και ποιοτική, δημιουργώντας την εντύπωση ότι… δεν είναι μόνον ο Μπέιλ).

Ο σουπερστάρ της Ρεάλ, παρά το ότι δεν είναι ακριβώς μια ομάδα μόνος του, είναι ο μεγάλος ηγέτης των Ουαλών, και ο ποδοσφαιριστής που ξεχώρισε, μέχρι στιγμής, σε ατομικό επίπεδο, για την αγωνιστική του παρουσία. Η απόδοσή του αποτελεί βαρόμετρο για τους «δράκους», και τα τρία γκολ που σημείωσε ώς τώρα, αλλά και τα υπόλοιπα που σέρβιρε στους συμπαίκτες του, συνθέτουν το ρεπερτόριο μιας από τις πιο μεστές παρουσίες στη μέχρι τώρα ποδοσφαιρική καριέρα του.

Αν έχει καταφέρει, μάλιστα, να οδηγήσει την Ουαλία στους «Οκτώ» στον χθεσινοβραδινό αγώνα με τη Βόρειο Ιρλανδία) - οκτάδα έχουν να δουν οι «δράκοι» από το παγκόσμιο κύπελλο του 1958, καθοδηγούμενοι από τον θρυλικό assistant του Μπάσμπι στη μεγάλη Γιουνάιτεντ των 50s, Τζίμι Μέρφι - τότε θα μιλάμε για μιαν από τις μεγαλύτερες «προσωπικές» νίκες στην ιστορία του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Πλάι στον Ουαλό αστράφτει, για την ώρα, και το άστρο του Ντιμιτρί Παγιέ, ο οποίος ξεχώρισε αμέσως μέσα σε μια «φτωχή» από μεγάλες προσωπικότητες (παρά το υπερχειλίζον ταλέντο της) εθνική ομάδα της Γαλλίας… Είναι βέβαιο, ωστόσο, πως η συνέχεια θα αναδείξει και αρκετούς άλλους ήρωες. Αυτούς, ίσως, που θα σηκώσουν και το τρόπαιο…

Μιχάλης Παπαδόπουλος