Οποιοσδήποτε ασχολείται ή όχι με το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να μη συγκινηθεί από το ανεπανάληπτο κατόρθωμα της Λέστερ, με την κατάκτηση του τίτλου της Πρέμιερ Λιγκ. Σαφώς για να συμβεί αυτό πολλοί παράγοντες συνέβαλαν, ώστε να δημιουργηθεί και να διατηρηθεί αυτή η τέλεια χημεία που διατήρησε τις «Αλεπούδες» όλη τη χρονιά στα ψηλά του καλύτερου και πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος στον κόσμο. Και φυσικά τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία, καθώς σε μια σεζόν με 38 αγωνιστικές όποιος τερματίζει πρώτος σίγουρα κάνει κάτι σωστά.

Ένα από τα βασικότερα, αν όχι το πιο βασικό γρανάζι της καλοκουρδισμένης μηχανής της Λέστερ είναι ο Κλαούντιο Ρανιέρι. Ο Ιταλός εκδιώχθηκε κακήν κακώς από τον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας μετά από ένα καταστροφικό πέρασμα και πλέον στα 63 του αναζητούσε μια τελευταία ευκαιρία, για να δείξει την αξία του σαν προπονητής. Αναλάμβανε μια ομάδα με μέτριους παίκτες, η οποία μόλις κατάφερε να σωθεί την προηγούμενη χρονιά και έτσι γνώριζε ότι μόνο αν τα κατάφερνε να επιβιώσει, ο στόχος του θα είχε επιτευχθεί. Με μιαν απόλυτα επιτυχημένη προετοιμασία -όπως έδειξαν τα αποτελέσματα- κράτησε την ομάδα του όλη τη σεζόν μακριά από τραυματισμούς και άρτια προετοιμασμένη.

Κοιτώντας το έμψυχο υλικό, τα ονόματα δεν προκαλούσαν κάποιο δέος, καθώς επρόκειτο για δευτεροκλασάτους ποδοσφαιριστές, χωρίς ιδιαίτερες παραστάσεις. Οι πλείστοι εξ αυτών έμπειροι, αλλά ποτέ πρώτα ονόματα και άλλοι που μετενεγράφησαν πρόσφατα, αλλά η αξία τους δεν ήταν κάτι παραπάνω από αμφίβολη. Όμως αυτό που δεν γνωρίζαμε τότε ήταν ότι όλους αυτούς τους ένωνε μια κοινή συνισταμένη: το πάθος και η δίψα για διάκριση. Αυτές οι αξίες μετρούν πολύ σε ένα μαραθώνιο όπως το αγγλικό πρωτάθλημα...

Κάτι άλλο που δεν φαίνεται ιδιαίτερα στα στατιστικά είναι η εξυπνάδα και η ποδοσφαιρική ευφυΐα. Τα γρήγορα πόδια αυτών των ποδοσφαιριστών, σε συνδυασμό με τις γρήγορες σοφές αποφάσεις εντός του αγωνιστικού χώρου, έκαναν αυτήν την ομάδα να κερδίζει τρίποντα κάθε αγωνιστική και τους λάτρεις του γρήγορου και απλού ποδοσφαίρου να απολαμβάνουν το θέαμα.

Η Λέστερ απέδειξε με το επίτευγμά της ότι δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια και οι φανέλες που κερδίζουν, αλλά και το πάθος, η ψυχή και η καρδιά. Και γι' αυτό ο άθλος της αγκαλιάστηκε από όλους τους αγνούς φίλους του ποδοσφαίρου.