Στο ποδόσφαιρο, πέρα από τις προσωπικές τραγωδίες ζωής, ίσως δεν υπάρχει πιο οδυνηρή εμπειρία του τραγικού, από το να βλέπεις μια μεγάλη, ιστορική ομάδα να «σβήνει».

Η ιστορία βρίθει από τις περιπτώσεις μεγάλων ή σπουδαίων ομάδων που κάποια στιγμή «εκτροχιάστηκαν» ή κατέρρευσαν, βρήκαν, όμως, τη δύναμη και τον τρόπο να σταθούν στα πόδια τους και να επανέλθουν.
Υπάρχουν, ωστόσο, και αρκετές που θαρρείς παραδόθηκαν αμαχητί στη «νομοτέλεια» της πτώσης και της παρακμής, αδυνατώντας να ξαναμπούν στον δρόμο του παλιού τους μεγαλείου.

Η Άστον Βίλα είναι μία από τις ενδοξότερες ομάδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ο πρώτος μεγάλος μύθος που δημιούργησε το αγγλικό ποδόσφαιρο, η δύναμη και η αίγλη του οποίου κρατήθηκε άφθαρτη πολλές δεκαετίες μετά, ακόμα κι όταν τις επιτυχίες διαδέχθηκαν τα σκαμπανεβάσματα και η μετριότητα. Μάλιστα, χωρίς να παραγνωρίζει κανείς ότι η δημιουργία του πρώτου πρωταθλήματος στην ιστορία (αγγλική λίγκα) ήταν ένα μοναδικό συλλογικό εγχείρημα - και δεν θα μπορούσε να μην είναι κάτι τέτοιο -, θα παρέμενε ιστορικά ακριβής αν ισχυριζόταν πως η Βίλα είναι η πραγματική «μητέρα» του αρχαιότερου πρωταθλήματος στον κόσμο.

Για να αντιληφθεί κάποιος το μεγαλείο αυτής της ομάδας, αρκεί μόνο το γεγονός πως οι επιτυχίες της είχαν ήδη περάσει στη διάσταση του θρύλου, όταν τα σημερινά σημεία αναφοράς του αγγλικού ποδοσφαίρου MU, Liverpool, ακόμα και Arsenal, «μπουσουλούσαν» στις μικρές κατηγορίες.

Σήμερα, η ιστορική αυτή ομάδα, που έδωσε, μαζί με την Τότεναμ, τους περισσότερους παίκτες στην εθνική Αγγλίας (73), βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αφού μόνον ένα θαύμα μπορεί να τη σώσει από τον υποβιβασμό. Ακόμη και στην πτώση της, όμως, η Βίλα «γράφει» πάλι ιστορία, αφού είναι ήδη το μεγαλύτερο κλαμπ (όταν υποβιβάστηκε την περίοδο 1986-87 είχε 18 κατακτήσεις τίτλων, 7 περισσότερες από τη MU όταν υποβιβάστηκε το ’73-’74) που υποβιβάζεται στη β’ κατηγορία του πρωταθλήματος.

Μιχάλης Παπαδόπουλος