Ο χρόνος είναι ακαταδάμαστος, ακόμα κι αν έχεις καρδιά λιονταριού και δύναμη ταύρου. Ακόμα κι αν λέγεσαι Νεμάια Βίντιτς…

Ο Σέρβος αμυντικός ανακοίνωσε χθες την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, μόλις στα 34 του χρόνια, κρεμάζοντας τη φανέλα της Ίντερ, την οποία φόρεσε την τελευταία διετία.

Όμως η φανέλα που δόξασε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη και θα κοσμεί, στην πιο περίοπτη θέση, το «μαυσωλείο» των αναμνήσεών του, είναι αυτή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία αναδείχθηκε σ’ έναν από τους κορυφαίους κεντρικούς αμυντικούς στον κόσμο.

Ο «Βίντα» συνέδεσε την αγωνιστική παρουσία του στο Ολντ Τράφορντ με μιαν από τις πιο επιτυχημένες και συναρπαστικές περιόδους της ιστορίας των reds, συνθέτοντας μαζί με τον Ρίο Φέρντιναντ το κορυφαίο κεντρικό αμυντικό δίδυμο στην ιστορία της ομάδας και της Πρέμιερ Λιγκ, αλλά και ένα από τα κορυφαία στον κόσμο.

Η πορεία του Βίντιτς προς τη δόξα ξεκίνησε από τον Ερυθρό Αστέρα, απ’ όπου, με διασταθμό τη Σπαρτάκ Μόσχας, βρέθηκε στα… δίχτυα του Φέργκιουσον, ο οποίος, παίρνοντάς τον, τον Ιανουάριο του 2006 στο Μάντσεστερ, πραγματοποίησε μιαν από τις πιο ιδιοφυείς επιλογές του.

Έως το 2014, και παρά τους τραυματισμούς που άρχισαν να τον ταλανίζουν λίγα χρόνια πριν, αποτέλεσε, μαζί με τον Φέρντιναντ, τον αμυντικό ογκόλιθο πάνω στον οποίο ο Φέργκι έκτισε τη συνέχιση της παντοκρατορίας του, τόσο σε Αγγλία όσο και Ευρώπη.

Στα οκτώ του χρόνια στο Μάντσεστερ ο Σέρβος κατέκτησε τα πάντα, πέντε Πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών, ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, τρία Λιγκ Καπ και πέντε Κύπελλα Φιλανθρωπίας.

«Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και για μένα… Θέλω να ευχαριστήσω τους συμπαίκτες μου όλα αυτά τα χρόνια, τους προπονητές και όσους άλλους με βοήθησαν. Εννοείται φυσικά και τους απανταχού οπαδούς», τόνισε στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του ο Βίντιτς. Καλός… πολίτης Βίντα. Κανένας «κόκκινος» ποτέ δεν θα σε ξεχάσει.

Μιχάλης Παπαδόπουλος