Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες αναβιώνει η πολυσυζητημένη νίκη-μαμούθ της Ισπανίας επί της Μάλτας, με 12-1, στα 1983

Για τους Ισπανούς είναι μία από τις πιο ιστορικές βραδιές στην ποδοσφαιρική τους ιστορία. Για τους Μαλτέζους η πιο ντροπιαστική νύχτα. Για τους Ολλανδούς σκάνδαλο. Για κάποιους ουδέτερους μία τεράστια ποδοσφαιρική υπέρβαση, για άλλους ένα από τα τρία πιο ύποπτα παιχνίδια στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου (μαζί με το Αργεντινή Περού το 1978 και το Δ. Γερμανία-Αυστρία το 1982). Πάνε 32 χρόνια από τον αγώνα Ισπανίας-Μάλτας, αλλά κάθε χρόνο στις 21 Δεκεμβρίου, όταν στη χώρα των Ταύρων θυμούνται τη βραδιά εκείνη, το πολυσυζητημένο αυτό παιχνίδι έρχεται στην επιφάνεια. Γιατί η Ισπανία κέρδισε με 12-1, με 11 γκολ δηλαδή διαφορά, ακριβώς όση χρειαζόταν για να περάσει στην τελική φάση του Euro.

Η ανάγκη του +11

H Iσπανία είχε στ' αλήθεια πολύ καλή ομάδα εκείνη την εποχή. Γκορντίγιο, Γκαλιέγκο, Αρκονάδα, Καμάτσο, Σαντιγιάνα, μερικοί από τους κορυφαίους παίκτες της. Έναν χρόνο μετά ήταν άλλωστε φιναλίστ του Εuro. Αλλά στον όμιλο είχε αντίπαλο την Ολλανδία, που προχώρησε σε ανανέωση, παρουσιάζοντας, δίπλα σε μερικούς έμπειρους παίκτες, τους Κούμαν, Γκούλιτ, Φαν Μπάστεν και Ράικαρντ. Ο Γκούλιτ χάρισε στις 16 Νοεμβρίου τη νίκη στην Ολλανδία κόντρα στην Ισπανία. Οι δύο ομάδες ισοβάθμησαν στην κορυφή και αμφότερες θα υποδέχονταν τη Μάλτα. Στις 16 Δεκεμβρίου, η Ολλανδία κέρδισε με 5-0 τους νησιώτες. Πέρασε μπροστά με δύο βαθμούς και 11 γκολ καλύτερη διαφορά τερμάτων από τους Ισπανούς. Οπότε, μόνο με 11-0, 12-1 και 13-2 και πάει λέγοντας θα περνούσαν οι Ίβηρες, έχοντας καλύτερη συνολικά επίθεση στην απόλυτη ισοβαθμία.

Το τριήμερο των... θαυμάτων

Οι Μαλτέζοι έφτασαν στη Σεβίλη, δυο μέρες πριν τον αγώνα, αποφασισμένοι να «δυσκολέψουν τη ζωή των Ισπανών, έτσι ώστε να ολοκληρώσουν με αξιοπρέπεια τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις στον όμιλο», σύμφωνα με τα λόγια του προπονητή τους Βίκτορ Σκέρι. Από τη μεριά του, ο τερματοφύλακας Τζον Μπονέλο δήλωσε στους Ισπανούς δημοσιογράφους πως «δεν θα επέστρεφε στην πατρίδα του αν δεχόταν έντεκα γκολ»!

Πάντως έτυχαν καταπληκτικής φιλοξενίας από τους Ισπανούς. Την πρώτη μέρα το μενού περιλάμβανε πολύωρη ξενάγηση της ομάδας στη Σεβίλη και δεξίωση. Την προηγουμένη του αγώνα, το μεσημέρι, γεύμα σε εστιατόριο, με παράσταση φλαμέγκο. Έκαναν και προπόνηση. Για μισή ώρα, αφού, όπως λέγεται, η προπόνηση καθυστέρησε γιατί ο επιστάτης είχε χάσει τα κλειδιά των αποδυτηρίων.

Στην Ισπανία θεωρούσαν δεδομένο τον αποκλεισμό. Η κοινή γνώμη ήταν απογοητευμένη γενικά με την Εθνική, που έναν χρόνο πριν, σαν οικοδέσποινα του Μουντιάλ, πάτωσε. Σε προηγούμενους αγώνες του ομίλου είχε κερδίσει με γκολ στο 84΄ 3-2 μέσα στη Μάλτα και με το... φτωχό 1-0 στα δύο παιχνίδια με την Ισλανδία. Η προηγούμενη μεγάλη σε έκταση νίκη της σε προκριματική φάση ήταν για το Euro 2012 - 5-0 επί της Κύπρου. Ο προπονητής Μιγκέλ Μουνιόθ είπε πως τέτοια θαύματα, νίκη με 11 γκολ διαφορά, δεν γίνονται στο ποδόσφαιρο.

Το «Μπενίτο Βιγιαμαρίν» στη Σεβίλλη (η έδρα της Μπέτις) γέμισε κατά το ήμισυ. Στραβή η αρχή για τους Ισπανούς, που έχασαν πέναλτι στο 9’. Σκόραραν στο 16΄, αλλά οκτώ λεπτά αργότερα η Μάλτα ισοφάρισε. Όλα φαίνονταν χαμένα, παρόλο που η Ισπανία κατάφερε να προηγηθεί στο ημίχρονο με 3-1. Ήθελε άλλα 9 γκολ σε 45 λεπτά. Τα πέτυχε στο δεύτερο ημίχρονο και έγινε το εξωπραγματικό. To σκορ έγινε 5-1 στο 57’ και σε ένα τρίλεπτο (62’-64’) έγινε 8-1. Άλλα τέσσερα γκολ ήρθαν στο διάστημα 76’-83’.

Μάλιστα στο 90΄ η Ισπανία σκόραρε και 13ο τέρμα που κακώς ακυρώθηκε. Στα μέσα της επανάληψης άρχισε να εισέρχεται και άλλος κόσμος στο γήπεδο. Στο τέλος επικράτησε ντελίριο. Χιλιάδες κόσμου μπήκαν στο γήπεδο για να αποθεώσουν τους παίκτες. Δεν χρειάζεται καν να πούμε τι έγραψαν οι ισπανικές εφημερίδες την επομένη. Ο προπονητής Μουνιόθ δήλωσε πως αυτή ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του και πρόσθετε ότι «ο άνθρωπος πρέπει να επιχειρεί τα πάντα. Ακόμη και όταν πρέπει να κάνει θαύμα». Η νίκη της 21ης Δεκεμβρίου του 1983 συνέχισε και συνεχίζει να συναρπάζει την ισπανική κοινωνία.

Στην Ολλανδία

Το πρώτο θύμα του αποκλεισμού στην Ολλανδία ήταν ο σέντερ φορ της ομάδας Πέτερ Χούτμαν. Στο 12ο γκολ των Ισπανών γρονθοκόπησε την τηλεόραση και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο για ραφές. Ο Τύπος της χώρας μίλησε για σκάνδαλο, ο προπονητής της Εθνικής χαρακτήρισε ειρωνικά «μικρό το σκορ» και η Ομοσπονδία έκανε έντονα διαβήματα στην ΟΥΕΦΑ ζητώντας έρευνα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Οι αναλυτές έλεγαν πως αυτός ο αποκλεισμός θα στοιχίσει μακροπρόθεσμα στο ποδόσφαιρο της χώρας. Αρχικά είχαν δίκιο, η Ολλανδία αποκλείστηκε και από το επόμενο Μουντιάλ, όμως το 1988 στέφτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Αφού βέβαια είχε και αυτή έναν επεισοδιακό και πολυσυζητημένο προκριματικό αγώνα στην πορεία. Αυτόν με την Κύπρο, που διακόπηκε λόγω του τραυματισμού του Χαρίτου και αντί να κατακυρωθεί υπέρ μας επαναλήφθηκε.

Στη Μάλτα

Στο νησάκι προκλήθηκε σάλος. Γινόταν λόγος για αίσχος, ντροπή. Οι Μαλτέζοι ήταν μαθημένοι σε μεγάλες σε έκταση ήττες, αλλά τέτοια συντριβή και με τέτοιες προεκτάσεις ήταν πολύ βαριά. Εκείνη την εποχή οι φήμες για διαφθορά και συμφωνημένους αγώνες στο εγχώριο πρωτάθλημα έδιναν και έπαιρναν. Τώρα υπήρχε υποψία και σε διεθνή αγώνα. Συστάθηκε ειδική επιτροπή για να ερευνήσει τα αίτια της... συντριβής. Συμμετείχαν ιθύνοντες της Ομοσπονδίας, νομικοί, ανακριτές της αστυνομίας και δημοσιογράφοι. Το πόρισμα: «Η ήττα ήταν αποτέλεσμα κούρασης των παικτών. Σημειώθηκε ότι, πέντε μέρες πριν τον αγώνα με την Ισπανία, οι παίκτες είχαν περάσει μία μεγάλη δοκιμασία 90 λεπτών στο παιχνίδι με την Ολλανδία.

Ο Mr 12

O τερματοφύλακας της Μάλτας Τζον Μπονέλο επέστρεψε φυσικά στη χώρα, όπου γνώρισε την απόλυτη απαξίωση. Το τι άκουσε και διάβασε ο Μπονέλο δεν περιγράφεται. Του κόλλησαν το παρατσούκλι Mr 12. Τον χαρακτήρισαν προδότη, ανίκανο, τον αποδοκίμαζαν σε κάθε παιχνίδι. Δεν έλειψαν τα λογοπαίγνια. Το χειρότερο; Η γυναίκα του τον χαρακτήρισε αποτυχημένο, ντροπή της οικογένειας και ζήτησε διαζύγιο. Τουλάχιστον δεν τον έβγαλαν πουλημένο. Χρειάστηκε χρόνια για να ξεπεράσει την κατάσταση.

Πάντως συνέχισε να αγωνίζεται, ενώ ξανακλήθηκε στην Εθνική. Έκανε καλή σταδιοδρομία στον τομέα των επιχειρήσεων και αργότερα προσελήφθη στην Εθνική ως προπονητής τερματοφυλάκων. Πάντως έδωσε και αφορμές για να ξαναβγεί το θέμα του 12-1 στην επιφάνεια. Το 2006 ο Τζον Μπονέλο γύρισε στην Ισπανία ένα διαφημιστικό για την Amstel, στο οποίο παρουσιαζόταν ως ο «amigo perfecto», ο τέλειος φίλος δηλαδή, «αυτός που ένωσε όλους τους Ισπανούς, όσο κανείς άλλος στο παρελθόν»! Δήλωσε περήφανος για το ότι πρωταγωνίστησε στη διαφήμιση.

Η ταυτότητα του αγώνα

ΙΣΠΑΝΙΑ 12
Σαντιγιάνα 16΄, 26΄, 29΄, 76΄, Ρινκόν 47΄, 57΄, 64, 78΄, Μακέδα 62΄, 63΄, Σαράμπια 80΄, Σενόρ 83΄

ΜΑΛΤΑ 1
24΄ Ντι Τζόρτζιο

Η ΤΕΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
Ισπανία     24-8 13
Ολλανδία  22-6 13
Ιρλανδία   20-10 9
Ισλανδία     3-13 3
Μάλτα        5-37 2