Όλοι το έβλεπαν να έρχεται… Ο 37χρονος σήμερα Κόμπι Μπράιαντ «κτυπήθηκε» εδώ και λίγα χρόνια από το πλήρωμα του χρόνου, όπως συμβαίνει με όλους τους μεγάλους αθλητές της ιστορίας. Έτσι με ένα δακρύβρεκτο μήνυμα, προς την αγαπημένη του πορτοκαλί μπάλα, ανακοίνωσε την απόφασή του.

Τα τελευταία χρόνια οι συνεχόμενοι τραυματισμοί, η φθορά, η κούραση έκαναν ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία τους. Μέσα σε όλα αυτά προστέθηκαν και οι κόντρες στα παρασκήνια με διάφορους επίδοξους νέους «βασιλιάδες» του Λος Άντζελες, οι οποίοι εποφθαλμιούσαν τα σκήπτρα των Λέικερς, που όμως ποτέ δεν κατάφεραν να πάρουν όσο η φανέλα με το νούμερο «24» βρισκόταν στο κέντρο των αποδυτηρίων του Στέιπολς Σέντερ. Ο Μπράιαντ ένας αμφιλεγόμενος αστέρας - ακόμα και στα μπασκετικά του «γεράματα» επικρίθηκε, όχι αδίκως, για το ότι δεν παρέδωσε σε κανένα τα κλειδιά των αγαπημένων του Λέικερς. Αλλά πώς μπορούσε να το κάνει όταν έμαθε μια ζωή να ηγείται, σε μια καριέρα με 5 πρωταθλήματα, και γεμάτη με διακρίσεις;

Ο Μπάιρον Σκοτ, ο προπονητής του, ήταν ξεκάθαρος μετά το παιχνίδι με τους Σίξερς: «Θα ζήσουμε και θα πεθάνουμε με το σουτ του Κόμπι». Δηλαδή παρά την αστοχία του και την αδυναμία του να οδηγήσει με τόση μαεστρία τους «Λιμνανθρώπους», εντούτοις θα παραμείνει το αφεντικό για όλη την τελευταία του χρονιά.

Ο Κόμπι είναι ο τελευταίος «επιζών» από το ντραφτ του 1996, το οποίο μάς έδωσε παίκτες όπως ο Άλεν Άιβερσον, ο Στιβ Νας και ο Ρέι Άλεν. Σιγά-σιγά τον δρόμο του θα ακολουθήσουν και οι άλλοι της γενιάς εκείνης, ο Τιμ Ντάνκαν, ο Κέβιν Γκαρνέτ, ο Ντιρκ Νοβίτσκι, ο Βινς Κάρτερ, ο Πολ Πίαρς, οι οποίοι στην μετα-Τζόρνταν εποχή γιγάντωσαν περισσότερο το μπάσκετ. Οι προαναφερθέντες αστέρες όμως παραδίδουν το άθλημα σε καλά χέρια: του Στεφ Κάρι, του Κέβιν Ντουράντ, του Τζέιμς Χάρντεν και του Άντονι Ντέιβις. Οι λάτρεις του μπάσκετ μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι…