Μέχρι πριν 20 χρόνια και για δεκαετίες ολόκληρες, η σύγκρουση Γιουβέντους-Τορίνο ήταν από τα μέγιστα ποδοσφαιρικά ντέρμπι. Για την πόλη και τους οπαδούς των δύο ομάδων παραμένει ένα μεγάλο γεγονός.

Μπορεί να είναι ντέρμπι που σήμερα δεν γεμίζει το μάτι. Ειδικά για τους νεώτερους. Όταν μιλάμε για ιταλικές τοπικές μάχες, πρωτίστως το μυαλό μας πάει στο Μίλαν-Ίντερ και στο Ρόμα-Λάτσιο. Η κυριαρχία της Γιουβέντους σε τίτλους, η αίγλη της σαν η κορυφαία ομάδα της Ιταλίας, αλλά και η ανυποληψία της Τορίνο στα πλείστα χρόνια των τελευταίων 2 δεκαετιών, έχουν υποβαθμίσει σε διεθνές επίπεδο τη σημασία. Αλλά το ντέρμπι του Τορίνο, ιστορικά, είναι μία σύγκρουση που στην Ιταλία προκαλεί τεράστιο ενδιαφέρον. Στη δε πόλη επικρατεί συναγερμός. Στις 19.00, οι δύο ομάδες θα αναμετρηθούν στην έδρα της Γιουβέντους. Σε ένα ντέρμπι που μετά από πολλά χρόνια, λόγω της κακής αγωνιστικής κατάστασης των «μπιανκονέρι», είναι στο 50%-50%, από καθαρά αγωνιστικής ισχύος των ομάδων. Είναι το 232ο ντέρμπι της πόλης. Η ιστορία είναι πλούσια, έχει την ποδοσφαιρική και κοινωνική της πτυχή.

Ταξική διαφορά

Η Γιουβέντους ιδρύθηκε από φοιτητές αριστοκρατικού κολλεγίου, σαν σήμερα, στα 1897. Εννέα χρόνια μετά, μέλη της Γιουβέντους αποχώρησαν και ενεγράφησαν στην Τορινέζε, την ομάδα των λαϊκών τάξεων. Από εκεί προέκυψε και η Τορίνο. Για δεκαετίες, ειδικά μετά που η Γιουβέντους πέρασε στα χέρια της αυτοκρατορίας Ανιέλι, οι δύο ομάδες εκπροσωπούσαν δύο διαφορετικές κοινωνικές τάξεις στη πόλη του Τορίνο. Κάτι που σε κάποιο βαθμό ισχύει και σήμερα. Αμφότερες έχουν σαν έμβλημά τους τον ταύρο, το σήμα κατατεθέν της πόλης. Οι Γιουβεντίνοι θεωρούν ότι ο ταύρος αντιπροσωπεύει τις αξίες της ομάδας και οι Τορινέζοι το πνεύμα της πόλης και της ομάδας.

Η Γιουβέντους έγινε μέσα από τα χρόνια ένας ποδοσφαιρικός κολοσσός. Είναι με διαφορά η πιο δημοφιλής ομάδα στη χώρα και η πιο δημοφιλής ιταλική ομάδα στον κόσμο. Η Τορίνο από τα μέσα της δεκαετίας του '80 παρουσίασε σταθερή πτώση και πέρασε αρκετές χρονιές στη 2η κατηγορία. Στην πόλη πάντως, οι οπαδοί της αριθμητικά είναι σχεδόν στο 40% και είναι φανατικά αφοσιωμένοι στην ομάδα. Πολλάκις τα ντέρμπι, έχουν στιγματιστεί από σοβαρά επεισόδια. Τα αστυνομικά μέτρα είναι πολύ αυστηρά, η πόλη είπαμε είναι στο πόδι. Υπήρξαν πολλές φορές ακραίες συμπεριφορές και ενέργειες, αφού και στις δύο πλευρές υπάρχουν ακραία στοιχεία που προβάλλουν το μίσος.

Η ψαλίδα

Η Γιουβέντους έχει αμέτρητα πρωταθλήματα, κύπελλα, πήρε Τσάμπιονς Λιγκ και Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η Τορίνο πανηγύρισε το τελευταίο της πρωτάθλημα το 1975. Κάπου εκεί άρχισε να ανοίγει η ψαλίδα. Τα χρήματα έπαιζαν πλέον τεράστιο ρόλο, η Γιούβε είχε πολλά, η Τορίνο δεν μπορούσε να ακολουθήσει. Η Ιταλία είχε γίνει στις αρχές των 80ς ο προορισμός των κορυφαίων ξένων παικτών, η Γιουβέντους έπαιρνε Πλατινί, Μπόνιεκ και είχε τη μισή Εθνική Ιταλίας στις τάξεις της. Ταρντέλι, Σιρέα, Ρόσι κτλ.

Η Τορίνο έκανε κάποιες καλές κινήσεις από το εξωτερικό με Ζούνιορ και Σάχνερ, αλλά μέχρις εκεί. Μπαίνοντας στα 90ς η Γιούβε ξέφυγε, η Τορίνο, μετά την αναλαμπή και τη συμμετοχή στον τελικό του ΟΥΕΦΑ το 1991, πήρε την κατιούσα. Στις 26 Απριλίου του 2015 κατάφερε μετά από 20 χρόνια να κερδίσει τη Γιουβέντους. Στο ίδιο διάστημα η Γιουβέντους σημείωνε 13 νίκες (σημειώθηκαν 4 ισοπαλίες). Έτσι άνοιξε και η ψαλίδα στα μεταξύ τους ντέρμπι σε όλες τις διοργανώσεις.

Ισορροπία

Η Γιουβέντους κέρδισε 23 φορές παραπάνω. Μέχρι λοιπόν το 1995, όταν άρχισε η ανομβρία της Τορίνο, η διαφορά ήταν μικρή. Μόλις 11 νίκες υπέρ των «μπιανκονέρι» και με 58 καταγεγραμμένες ισοπαλίες. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο κλειστό και συναρπαστικό ήταν το ντέρμπι, ακόμη και σε επίσημα φιλικά. Και ας ήταν πάντα η Γιουβέντους η ομάδα των τίτλων. Όλα εκμηδενίζονταν για δεκαετίες, από την ώρα που σφύριζε ο διαιτητής. Υπήρξαν εποχές που η Τορίνο κυριαρχούσε, ειδικά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε που η «Σούπερ Τορίνο», χτισμένη σε αγγλικά πρότυπα, μάγευε με το παιχνίδι της, πριν το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα που την αφάνισε. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 με Πούλιτσι, Κλαούντιο Σάλα, Γκρατσιάνι και Τσακαρέλι, η Τορίνο έμεινε αήττητη κόντρα στη Γιουβέντους για πάνω από πέντε χρόνια (Δεκέμβριος '73 / Μάρτιος του '79) και κατέγραψε τέσσερεις συνεχόμενες νίκες (πράγμα σπάνιο για την εποχή). Σημειώνουμε πως η δεκαετία του '40 ήταν η μόνη που παίκτες πρώτης γραμμής πέρασαν από τη μία πλευρά στην άλλη. Οι Γκαμπέτο και Μορέλ πήγαν από τη Γιουβέντους στην Τορίνο και ο μεγάλος Σίλβιο Πιόλα έκανε την αντίθετη διαδρομή.

Ταυτόχρονα στην Κύπρο

Όπως είπαμε μία εκ των δύο εποχών, που οι δύο ομάδες ανταγωνίζονταν για την πρωτιά στην Ιταλία, ήταν η δεκαετία του '70. Τότε, έτυχε και οι δύο να έρθουν στην Κύπρο, σε διάστημα μερικών ημερών. Στα 1977 η Γιουβέντους αντιμετώπισε την Ομόνοια για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και η Τορίνο τον ΑΠΟΕΛ για το Κυπελλούχων. Η Ομόνοια έχασε 3-0 στη Λευκωσία και 2-0 στην Ιταλία. Ο ΑΠΟΕΛ έχασε στο Τορίνο με 3-0 και έφερε ιστορική, για την εποχή, ισοπαλία 1-1 στο ΓΣΠ.

ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ VS ΤΟΡΙΝΟ

ΑΓΩΝΕΣ 231
ΝΙΚΕΣ ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ 96
ΝΙΚΕΣ ΤΟΡΙΝΟ 73
ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ 62

ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

ΝΙΚΕΣ ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ 70
ΝΙΚΕΣ ΤΟΡΙΝΟ 50
ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ 46

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Περισσότερα γκολ: Τορίνο - Γιουβέντους 8-6 (1913)
Μεγαλύτερη νίκη Τορίνο: 8-0 (1912)
Μεγαλύτερη νίκη Γιουβέντους: 6-0 (1952)
Περισσότερες σερί νίκες: Γιουβέντους 6 (10/08 - 2/14)
Ρεκόρ Προσέλευσης: 70.200 (28/10 1962)
Γρηγορότερο γκολ: Ματσόλα (Τορίνο) 78’’ 1944

Οι πρώτοι σκόρερ:

1.Μπονιμέρτι (Γιουβέντους) 14
2. Γκαμπέτο (Γιουβέντους/Τορίνο) 12
3. Πούλιτσι (Τορίνο) 9
4. Μπορέλ (Γιουβέντους) 8
5. Γκρατσιάνι (Τορίνο) 7
6. Μόσο (Τορίνο) 7
7. Πλατινί (Γιουβέντους) 7
8. Βιάλι (Γιουβέντους) 8