ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡ. 2
ΜΠΕΣΙΚΤΑΣ 2

Παραλίγο να... τρελάνει ξανά όλη την Ευρώπη! Ο Αστέρας Τρίπολης πάλεψε σαν «θηρίο» για νέα μεγάλη υπέρβαση, όμως δεν έκανε την ολική ανατροπή και το 2-2 με την Μπεσίκτας τον άφησε εκτός συνέχειας.
Ένα απ’ τα πολλά κλισέ λέει πως «στα μεγάλα παιχνίδια χρειάζεσαι και τύχη». Ε, λοιπόν δεν χρειάστηκε παρά να περάσουν πέντε λεπτά για να το καταλάβει ο Αστέρας Τρίπολης (με το δοκάρι του Νίκο στο 5’)! Κι ενώ στέκονταν καλά στο ματς οι Αρκάδες, σιγά-σιγά η Μπεσίκτας άρχισε να παίρνει τα πάνω της. Να βγάζει την ανωτερότητά της, να στέλνει… μηνύματα. Σε ένα απ’ αυτά, η άμυνα των γηπεδούχων αντέδρασε πολύ άσχημα, ο «εκστασιασμένος» το τελευταίο διάστημα, Μπα, δεν μπορούσε να μην «τιμωρήσει» και αφύλαχτος στο 15’ έγραψε το 0-1.

Η εικόνα της ελληνικής ομάδας είχε επηρεαστεί από την εξέλιξη του ματς (χρειαζόταν μόνο νίκη). Δεν υπήρχε η απαιτούμενη ηρεμία (δεδομένου και του χρόνου που απέμενε), οι Αρκάδες βγήκαν πολύ μπροστά και θα μπορούσαν αυτή την προώθησή τους να την πληρώσουν στις «φαρμακερές» αντεπιθέσεις των αντιπάλων τους. Κι αν οι Μπα (κυρίως) και Σόσα ήταν πιο συγκεντρωμένοι στο τελικό σουτ, ίσως να υπήρχε μεγαλύτερο «δράμα».

Με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα, φάνηκε να μπαίνει οριστική «ταφόπλακα» στα όνειρα του Αστέρα για συνέχεια στο… ευρωπαϊκό ταξίδι. Όταν ο Γκοϊάν ανέτρεψε τον Σαχάν κι ο Τόρε απ’ την άσπρη βούλα έκανε το 2-0 για τους Τούρκους. Πλέον χρειαζόταν ένα θαύμα. Να γίνει η ολική ανατροπή. Σάμπως, όμως, ο Αστέρας δεν μας έχει συνηθίσει φέτος σε τέτοιες «τρέλες»;

Παρά τις… καρέκλες που έριχνε, στο 72’ ο κόσμος «ζεστάθηκε» για τα καλά. Για τα πολύ καλά, όταν ο Μπαράλες μείωσε με κοντινή κεφαλιά (1-2) και έδωσε… αέρα ζωής. Και στο… καπάκι, ο Χάτσχινσον έδωσε ακόμα μεγαλύτερες ελπίδες για το «μπαμ» όταν για «χαζό» λόγο (διαμαρτυρία) άφησε τους φιλοξενούμενους με δέκα παίκτες. Το είχαν βάλει σκοπό της ζωής τους οι Αρκάδες να μην παραδοθούν με τίποτα. Να παλέψουν μέχρι τελικής πτώσεως. Και επιβεβαιώθηκε αυτό στο 82’, όταν -με δόση τύχης- ο Πάρα χρίστηκε σκόρερ (μετά από σουτ του Μπακασέτα) και πλέον η ελληνική ομάδα ήθελε ένα γκολ.

Ένα γκολ που θα κρατούσε ζωντανό το όνειρο. Ένα γκολ που θα «τρέλαινε» κόσμο και… κοσμάκη! Ένα γκολ, όμως, που δυστυχώς δεν ήρθε ποτέ (παρά τη μεγάλη φάση του Νίκο) και έτσι με το 2-2 ο Αστέρας θα παίξει για τη «μαγκιά» του και μην έχοντας βαθμολογικό κίνητρο στο τελευταίο ματς των ομίλων.