Μετά το 4-1 του πρώτου αγώνα, η ρεβάνς έμοιαζε τυπική διαδικασία, απλά άλλα 90 λεπτά που θα έφερναν τον Παναθηναϊκό στους ομίλους του Europa. Κι ο Παναθηναϊκός όχι απλά δεν έβγαλε την υποχρέωση κάνοντας αγγαρεία, αλλά πέρασε με δεύτερη νίκη και συνολικό σκορ 6-2.

Μπορεί σε πολλούς αυτά να μη λένε τίποτα, αλλά λένε πολλά σε παίκτες που κάνουν τα πρώτα τους ή τα δεύτερα ποδοσφαιρικά βήματα και τα πρώτα τους «μπουσουλήματα» σε ευρωπαϊκά ματς.

Στο ματς της Δανίας ο Αναστασίου είχε πολλά πράγματα να σκεφτεί και να κάνει: να ξεπεράσει η ομάδα γρήγορα τον τραυματισμό του Μπεργκ, να βρει γκολ από άλλους παίκτες, να βοηθήσει κάποιους να βρουν αγωνιστικό ρυθμό, να ξεκουράσει μερικούς, να μείνει βενζίνη στο ντεπόζιτο για το επόμενο ματς πρωταθλήματος ειδικά σε θέσεις όπου οι λύσεις δεν περισσεύουν, να αρχίσουν να μπαίνουν στο φετινό κλίμα κάποιοι παίκτες με περιορισμένες ή καθόλου συμμετοχές.

Και με έναν μαγικό τρόπο, τα κατάφερε σε όλα περίφημα: γκολ βρήκε από Νάνο και Κλωναρίδη, η ομάδα κέρδισε στο πρώτο ματς χωρίς τον Μπεργκ, ο Κουτρουμπής έμεινε εκτός και θα αναρρώσει πλήρως ως το επόμενο ματς, ο Κλωναρίδης έπαιξε όσο έπρεπε, ο Καρέλης δεν «έσκασε» τρέχοντας ασταμάτητα επί 90 λεπτά αλλά βγήκε αλλαγή, ο Μπούρμπος είναι σε καλό δρόμο για να βρει ρυθμό, ο Ρισβάνης έκανε καλό ντεμπούτο για φέτος στο πλευρό του «δασκάλου» Σίλντελφελντ, ο Δώνης πήρε χρόνο συμμετοχής, ο Ατζαγκούν έτρεξε και μόχθησε πολύ παίζοντας κάτι ανάμεσα σε δεύτερος επιθετικός και πρώτη γραμμή πίεσης των αντίπαλων στόπερ.

Αυτούς έχει και μ' αυτούς θα πορευθεί ο Αναστασίου σε τρεις πλέον διοργανώσεις, με ματς πολλά, απαιτητικά και όχι ένα τη βδομάδα όπως πέρυσι. Μ' αυτούς και τον Μπεργκ (όταν με το καλό γίνει καλά), τον Μπερίσα και τον Μπούι (όταν με το καλό είναι πανέτοιμοι να προσφέρουν), με τον Πέτριτς και τον Μπαϊράμι (αν και εφόσον και για τους δύο), τον Ντίνα, τον Τριανταφυλλόπουλο, τον Σπυρόπουλο και τον Χουχούμη σε κάνα μήνα.