Και στο κεφάλαιο μετεγγραφής παικτών και στο κεφάλαιο ερχομού νέου προπονητή, το ίδιο έργο παίζεται εδώ και πολλά έτη.

Αναφέρομαι ειδικά στις μεγάλες ομάδες με τις μεγάλες απαιτήσεις, τους μεγάλους προϋπολογισμούς και βεβαίως τη μεγάλη προβολή και τον μεγάλο σε ποσότητα κόσμο που έχουν.

Αποκτούν έναν παίκτη, αμέσως τον παρουσιάζουν σαν αυτό που έλειπε από την ομάδα και τελικά πιέστηκε πολύ για να κατεβεί στην Κύπρο να αγωνιστεί.

Έρχεται ξένος προπονητής, αμέσως στο φως οι επιτυχίες του και το δικαιολογητικό γιατί ένα τόσο μεγάλο όνομα δεν έμεινε στη χώρα του και συνεχίζει την πλούσιά του καριέρα στη μικροσκοπική μας νήσο…

Πάει προετοιμασία η ομάδα, διαβάζουμε ότι ποτέ προηγουμένως δεν έγινε τόσο καλή και επιστημονική δουλειά, ενώ τα νεοφερμένα αστέρια κλέβουν την παράσταση καθημερινά.

Τα διαβάζει όλα αυτά ο απλός οπαδός και φτιάχνεται, αναμένοντας με ανυπομονησία να δει την ομαδάρα που χτίζεται στο εξωτερικό στα πρώτα της δείγματα γραφής.

Αφού έγινε τέτοιου επιπέδου προετοιμασία, που τα παλιά αστέρια της ομάδας δεν είχαν κάνει ποτέ προηγουμένως και αφού τα νέα αστέρια εγκλιματίζονται με το καλησπέρα και ο κόουτς είναι τεράστια προσωπικότητα, δεν έχει παρά να είναι η χρονιά μας φέτος…

Έλα όμως που αυτό σκέφτονται σχεδόν οι οπαδοί όλων των ομάδων που πρωταγωνιστούν, αλλά το τρόπαιο ένας θα το σηκώσει;

Και έτσι, όχι στο τέλος της χρονιάς, αλλά πολύ προηγουμένως όπως έγινε και φέτος με την πλειονότητα των προπορευομένων, αρχίζει η επιχείρηση σκούπα, ο προπονητής από Μεσσίας μετατρέπεται σε άσχετο και τα αστέρια από ηγέτες και ινδάλματα σε βεντέτες χωρίς ιδιαίτερη προσφορά.

Και φτού κι απ' την αρχή, να φτιάξεις ό,τι χάλασες και να διορθώσεις τα λάθη που εσένα βαρύνουν περισσότερο απ' όλους.

Δεν ισχυρίζεται κανένας ότι προκαλεί πάντα κακό μια αλλαγή προπονητή ή και κάποιων παικτών στα μέσα της διαδρομής.

Γι' αυτό άλλωστε υπάρχει και η δεύτερη περίοδος των μετεγγραφών.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποτελεί είδηση αν τελειώσουν οι πλείστες των μεγάλων ομάδων την περίοδο με το ίδιο τεχνικό επιτελείο…

Και το πρόβλημα παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, εκεί και όπου μια διοίκηση δεν νιώθει δυνατή οικονομικά αλλά και αγωνιστικά με την παρουσία της ομάδας.

Τότε, η πίεση από την πλατιά μάζα των οπαδών και εντονότερη γίνεται και αποτελέσματα φέρνει.

Κι εδώ είναι η λεπτή γραμμή που χωρίζει την επιτυχία από την αποτυχία.

Αν όντως μια αλλαγή είναι επιβεβλημένη, δεν είναι κακό να επέλθει.

Αν όμως γίνεται απλώς κατόπιν πιέσεων και μπας και αλλάξει κάτι, χωρίς ο αντικαταστάτης να εγγυάται οτιδήποτε, το όλο θέμα γυρίζει μπούμερανγκ με ολέθριες συνέπειες και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αλλάζουν οι καιροί και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, γι' αυτό και πολλοί προπονητές που δοξάστηκαν και αποθεώθηκαν από τον κόσμο, βρίσκονται λίγο αργότερα στο μάτι του κυκλώνα.

Το γράψαμε από αυτήν εδώ τη στήλη αρκετές φορές, ότι στην Κύπρο εύκολα ανεβάζουμε κάποιον στην κορυφή, ευκολότερα όμως τον καταποντίζουμε.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, ακόμη και στη φετινή περίοδο…

Αγωνιστικά, υπάρχουν και σε αυτήν τη στροφή ντέρμπι και μάλιστα καθοριστικά για τη θέση όπου θα πάρουν οι προπορευομένοι στο τέλος της κανονικής περιόδου.

Οι της πρώτης τετράδας αγωνίζονται μεταξύ τους και είναι φυσικό, αν υπάρξουν νικητές να αποκτά ξεχωριστή σημασία η επιτυχία τους.

Δεν θα είναι το τέλος του κόσμου για τον ηττημένο, όμως όπως είναι τα δεδομένα, πολλά πιθανόν να κριθούν και στον παράγοντα ψυχολογία και υπό αυτήν την έννοια, νίκη σε ντέρμπι φέρνει δυναμική κυρίως για τον μίνι μαραθώνιο που θα ακολουθήσει και θα κρίνει τα πάντα.

Πάντως, οι απώλειες σε αγώνες που δεν θεωρούνται ντέρμπι για τους μεγάλους, κοστίζει πολύ περισσότερο αυτήν την περίοδο και πιθανόν στην τελική σούμα να κάνει τεράστια ζημιά…

Γι' αυτό και μέχρι την 26η στροφή είναι σημαντικό τι θα κάνουν οι ομάδες που ορέγονται τίτλο και Ευρώπη.

Καλή Κυριακή να έχετε.