Μέσα σε διάστημα λιγότερο της μιας βδομάδας τρεις τοποθετήσεις, στο «Ράδιο Πρώτο», ανθρώπων που υπηρετήσαν για δεκαετίες ολόκληρες το άθλημα του ποδοσφαίρου και μάλιστα από διαφορετικά πόστα, ουσιαστικά άγγιξαν την ουσία και σε μεγάλο βαθμό έβγαλαν στην επιφάνεια σημαντικά προβλήματα που ταλανίζουν τον χώρο.

Η πρώτη τοποθέτηση ήταν από τον νομικό Χρίστο Τριανταφυλλίδη, που ανάμεσα σε άλλα, αναφερόμενος στο κεφάλαιο επιβολής ποινών και στη διαφωνία πολλές φορές Δικαστικής και Εφετείου, εισηγήθηκε τη σύσταση ολιγομελούς επιτροπής, απαρτιζόμενης από νομικούς που έχουν σχέση με το αντικείμενο, για να προβούν στις αναγκαίες αλλαγές και σε σχετικά άρθρα και σε γενικό φρεσκάρισμα των ίδιων των κανονισμών.

Η δεύτερη τοποθέτηση, που αφορούσε εισηγήσεις σχετικά με την τεχνοκρατική πτυχή αλλά και τη διοργάνωση την ίδια, δημοσιοποιήθηκε από τον μέχρι πρόσφατα προπονητή Ανδρέα Μιχαηλιδη.

Η τρίτη άποψη-εισήγηση αναφορικά με τις τιμωρίες κεκλεισμένων των θυρών και γενικά σε ό,τι κρατεί μακριά τον κόσμο από τα γήπεδα, ήλθε από τον πρώην διεθνή άσο και νυν προπονητή Σταύρο Παπαδόπουλο.

Ήταν απόψεις σημαντικές από ανθρώπους που έγραψαν ιστορία, ο καθένας από το δικό του πόστο.

Ουσιαστικά και οι τρεις συμφώνησαν ότι επιβάλλονται σημαντικές αλλαγές ή και τροποποιήσεις τέτοιες, που να μη δημιουργείται μπάχαλο σε κάθε απόφαση που ανακοινώνεται και έχει σχέση με τιμωρία παικτών, ομάδων ή και παραγόντων.

Είναι σημαντικό ότι και οι τρεις προαναφερθέντες τόνισαν το αυτονόητο, ότι δηλαδή πρέπει να υπάρχουν στα σημαντικά πόστα, είτε αυτά είναι δικαστικά σώματα είτε έχουν σχέση με τη διεξαγωγή των διοργανώσεων είτε με την τεχνοκρατική πτυχή, οι κατάλληλοι άνθρωποι που έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο.

Κάτι, δηλαδή, που συμβαίνει στις πλείστες ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι εκάστοτε επικεφαλής των Ομοσπονδιών έχουν δίπλα τους ανθρώπους ειδικούς σε κάθε σημαντικό τομέα που αφορά στην ομαλή λειτουργία της Ομοσπονδίας και κατ' επέκταση όλων όσοι απορρέουν από αυτό.

Εδώ, για δεκαετίες ολόκληρες, δεν αξιοποιούνται άνθρωποι που και άποψη σωστή έχουν και αποδεχτοί είναι στο ευρύτερο φίλαθλο κοινό, και όρεξη έχουν να προσφέρουν.

Όπως γίνεται σχεδόν σε όλους τους τομείς στην κυπριακά κοινωνία, θέσεις καταλαμβάνουν άνθρωποι που δεν είναι πάντα οι αξιότεροι και μένουν στο περιθώριο πολλοί που μπορούσαν και μπορούν να είναι και πιο χρήσιμοι, και να αλλάξουν πολλά προς το καλύτερο από το πόστο τους.

Πόσο, πραγματικά, δύσκολο είναι να συσταθεί τριμελής ανεξάρτητη επιτροπή νομικών, για να μελετήσει την υφιστάμενη δομή του ποδοσφαιρικού χάρτη και να προβεί σε αλλαγές, ή έστω σε εισηγήσεις για αλλαγές;

Πόσο πραγματικά δύσκολο είναι να τοποθετηθούν σε επιτροπή πρώην προπονητές ή και παίκτες, και να εκφράσουν τις απόψεις τους στο αγωνιστικό κομμάτι;

Και πόσο δύσκολο είναι να αξιοποιηθούν άτομα που έχουν σπουδάσει σε θέματα αθλητισμού και μπορούν να καταθέσουν απόψεις ή και να αναλάβουν πόστα διά μέσου των οποίων θα προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες στον χώρο του ποδοσφαίρου γενικά;

Είπε και κάτι πολύ σημαντικό ο Σταύρος Παπαδόπουλος, που δοξάστηκε και στον Ολυμπιακό Πειραιώς και στον Πεζοπορικό, και ήταν συλλέκτης τίτλων για πολλά χρόνια.

Όταν αποφασίζουν για την τύχη των ομάδων κάποιοι που ποτέ δεν έπαιξαν ποδόσφαιρο, ασφαλώς και δεν αντιλαμβάνονται πώς νιώθει ένας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε άδειες εξέδρες.

Νομίζω ότι ο Κύπριος προπονητής, με πολύ απλά λόγια, άγγιξε το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν και οι ευρισκόμενοι στον καναπέ οπαδοί και οι αγωνιζόμενοι στα γήπεδα ποδοσφαιριστές.

Αν όντως πραγματικά νοιαζόμαστε για ένα αύριο πολύ διαφορετικό από το χθες και το σήμερα του ποδοσφαιρικού μας χώρου, οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν εισηγήσεις σαν αυτές που εκφράστηκαν δημοσίως από τρεις ανθρώπους πετυχημένους στο πόστο τους, που εξακολουθούν να νοιάζονται για το πώς θα είναι η εικόνα του αθλήματος και αύριο.

Είναι απλά και κυρίως εφικτά τα όσα ανέφεραν και ελπίζουμε αυτήν τη φορά να τύχουν σωστής αξιολόγησης.

Καλή Κυριακή να έχετε.