Από αυτήν εδώ την στήλη κακίσαμε πολλές φορές τη συμφεροντολογική στάση πλείστων παραγόντων, κυρίως των μεγάλων ομάδων, που θέτουν υπεράνω όλων την ομάδα και το άτομό τους και αφήνουν κατά μέρος το γενικότερο καλό.

Σε πολλά θέματα, που και σοβαρά ήταν ή και είναι, και καθοριστικά για την εξέλιξη των δύο θεσμών, κάποιοι έβλεπαν προς Ανατολή, κάποιοι προς Δύση και κάποιοι που θεωρούσαν ότι δεν τους άγγιζαν τα συγκεκριμένα, σφύριζαν αδιάφορα.

Σαν αποτέλεσμα αυτής της στάσης και της νοοτροπίας, σχεδόν όλα τα σοβαρά θέματα που έπρεπε να είχαν λυθεί, παρέμειναν για έτη πολλά σε εκκρεμότητα και αποτέλεσαν πηγή έντονων και αχρείαστων αντιπαραθέσεων.

Η μόνη περίπτωση που ένωσαν τη φωνή τους οι εκπρόσωποι των ομάδων της μεγάλης κατηγορίας, ήταν πέρσι όταν δημιούργησαν επιτροπή για να διεκδικήσουν ό,τι οι ίδιοι θεωρούσαν δίκαιο στο γνωστό θέμα με τις οφειλές προς το κράτος, είτε αυτές αφορούσαν ΦΠΑ είτε Κοινωνικές Ασφαλίσεις είτε και Φόρο Εισοδήματος.

Ποτέ προηγουμένως δεν ήταν τόσο καθολική η απαίτηση και τόσο έντονη η φωνή τους στη διεκδίκηση στόχων.

Εκείνη η κίνηση χαιρετίστηκε και από ανθρώπους που επί της ουσίας διαφωνούσαν με τα σωματεία και το τι επιζητούσαν.

Όμως, θεώρησαν ότι, έστω αργά, οι ομάδες όφειλαν να έχουν μια κοινή στρατηγική σε θέματα που αφορούν τις ίδιες και κατ΄ επέκταση τον ποδοσφαιρικό μας χώρο.

Αυτό πάει να γίνει και τώρα με αφορμή τις εξοντωτικές τιμωρίες που επιβάλλει η Δικαστική και για τις οποίες κάναμε αναφορά στη στήλη Τρίτη Γνώμη στη διάρκεια της βδομάδας που πέρασε.

Πρέπει να αλλάξουν πολλά στο κεφάλαιο απονομή δικαιοσύνης, είναι γενικά παραδεχτό.

Ταυτόχρονα, πρέπει να αλλάξουν πολλά και στην αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι παρανομούντες οπαδοί των ομάδων και τις οδηγούν ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής.

Μέχρι και σήμερα, σχεδόν όλες οι διοικήσεις των μεγάλων ομάδων είχαν τη δικαιολογία στα χείλη, όταν γινόταν αναφορά για παρουσία χούλιγκαν στις εξέδρες που τους αναλογούσαν.

Θεωρούσαν και θεωρούν ότι δεν είναι θέμα δικό τους η τήρηση της τάξης και η πρόληψη επεισοδίων και στέλνουν την μπάλα στην Αστυνομία και κατ΄ επέκταση στο ίδιο το κράτος.

Όμως, η φωτιά το δικό τους σπίτι καίει και αυτοί άμεσα έπρεπε έστω με συμπαραστάτες να βρουν την άκρη και να απαλλαγούν από τη διαχρονική γάγγραινα που τους ταλαιπωρεί αγωνιστικά, βαθμολογικά και οικονομικά.

Όπως θέλουν να φαίνονται σαν μια γροθιά στις απαιτήσεις που έχουν από το κράτος ή και την ίδια την Ομοσπονδία, το ίδιο πρέπει να πράξουν και στην αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος που δημιουργεί, ή δημιουργούσε, μια μερίδα οπαδών τους.

Διαφορετικά, το πρόβλημα όχι μόνο θα διαιωνίζεται αλλά και θα αποκτά μεγαλύτερη ισχύ και ουδείς θα το ελέγχει πλέον.

Αν, όντως, γίνει μια κοινή προσπάθεια στο κεφάλαιο αυτό, έστω και αν χρονικά αργήσει να φέρει σοβαρά αποτελέσματα, θα έχει βάλει το νερό στο αυλάκι και θα αλλάξει πιθανόν και την ψυχολογία του μέσου οπαδού που είναι αλήθεια ότι επιρρίπτει ευθύνες, για όσα συμβαίνουν στα γήπεδα, και στο Κράτος και στην Αστυνομία και στην Ομοσπονδία, αλλά και στα ίδια τα σωματεία.

Κουράστηκε, ο πραγματικός φίλαθλος, να βλέπει ή να διαβάζει για ρεζιλίκια που λαμβάνουν χώρα στα γήπεδα και έξω από αυτά και να μη βλέπει να παίρνονται πραγματικά σοβαρά μέτρα για πρόληψη ή και καταστολή της βίας.

Κι ύστερα διερωτόμαστε γιατί πολλοί παραδοσιακοί φίλαθλοι γύρισαν την πλάτη στο άθλημα του ποδοσφαίρου, ρίχνοντας μάλιστα μαύρη πέτρα πίσω τους.

Θυμίζω ότι σε χώρες με σοβαρότερα προβλήματα στο κεφάλαιο βία και με σαφώς μεγαλύτερο αριθμητικά πληθυσμό από τη μακάρια νήσο μας, νίκησε ο νόμος και η τάξη, γιατί απλά όλοι οι εμπλεκόμενοι το ήθελαν και το κράτος μπορούσε να το κάνει.

Χωρίς ημίμετρα και δικαιολογίες και χωρίς να επιρρίπτει ο ένας στον άλλο τις ευθύνες για την κατάσταση που επικρατούσε…

Καλή Κυριακή να έχετε.