Χθες, σε αυτήν εδώ τη στήλη, γράφαμε για την απίστευτη συχνότητα με την οποία ανατρέπονται αποφάσεις της Δικαστικής της ΚΟΠ ενώπιον του εφετείου και για το ότι γενικά στο κεφάλαιο επιβολής ποινών, το όλο σκηνικό κάθε άλλο παρά ξεκάθαρο είναι.

Στο δικαιολογητικό της επιβολής ποινής αναφέρονται κάποιοι όροι, που πραγματικά είναι να διερωτάται κανείς πώς συνδυάζονται μεταξύ τους.

Για παράδειγμα, τα πανό με ρατσιστικό ή πολιτικό περιεχόμενο, τι σχέση έχουν με την απρεπή συμπεριφορά της Ανόρθωσης, επειδή οι παίκτες της συνολικά δέχτηκαν 5 κίτρινες κάρτες;

Σε ένα δυνατό ντέρμπι, που έχει μάλιστα και τεράστιο βαθμολογικό ενδιαφέρον, είναι παράλογο μια ομάδα είτε για διαμαρτυρίες είτε έστω για κάποια φαουλ, να δεχθεί 5 κίτρινες κάρτες;

Σε αυτό, όμως, πρέπει να τονίσω ότι φταίνε και τα ίδια τα σωματεία.

Όταν, για παράδειγμα, τους αποστέλλονται από την Ομοσπονδία οι σχετικές αλλαγές των κανονισμών, σχεδόν κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να ρίξει μια ματιά και να εκφράσει έστω τη διαφωνία του.

Και όταν η Δικαστική πάρει φόρα, καλυπτόμενη από το γράμμα και όχι το πνεύμα του σχετικού νόμου, τότε κλαφ' τα, Χαράλαμπε…

Τα δυο λεπτά καθυστέρησης του αγώνα, συν μια μικροδιακοπή, ή και μεταφορά κάποιων καπνογόνων στο γήπεδο, ισούνται με τιμωρία κεκλεισμένων των θυρών και πρόστιμο αρκετών χιλιάδων σε ευρώ, σε συνδυασμό με την απώλεια εσόδων, ειδικά σε ματς που θεωρούνται εμπορικά.

Η λέξη βαριά τιμωρία ουδόλως αντικατοπτρίζει το μέγεθος της ποινής που δέχονται τα σωματεία.

Νομίζω το ρήμα κατακρεουργώ αποδίδει καλύτερα την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής που, σύμφωνα και με έγκριτους Νομικούς, δικάζει έχοντας ουσιαστικά ενώπιόν της το αντίθετο απ' ό,τι συμβαίνει στα Δικαστήρια, δηλαδή ξεκινά την επιβολή ποινών από το μίνιμουμ και δεν έχει ταβάνι, γι' αυτό και οι ποινές πολλές φορές είναι και εξοντωτικές και άδικες.

Όπως σήμερα ισχύουν οι σχετικοί κανονισμοί και, κυρίως, όπως αυτοί ερμηνεύονται από τη Δικαστική, αν στη νέα περίοδο δεν αλλάξουν δραματικά τα πράγματα, τότε οι μεγάλες ομάδες θα ψάχνουν με το κερί να βρουν πελάτες για τα εισιτήρια διαρκείας και με τον δίσκο για να βρουν τα ευρώ που απαιτούνται για την αποπληρωμή των προστίμων…

Αν είναι αυτό που επιδιώκεται από τους έχοντες στο κεφάλαιο επιβολής ποινών και το μαχαίρι και το κρέας, τότε με όλο το σέβας, πρέπει να αδειάσουν την καρέκλα και αυτοί αλλά και όσοι τους διόρισαν σε αυτά τα πόστα να κάνουν δεύτερες σκέψεις για το μέλλον του ποδοσφαίρου αλλά και του ίδιου του θεσμού.

Ο ρόλος της κάθε Δικαστικής ή του κάθε εφετείου και αυτών που ορίζουν τα μέλη τους, δεν είναι και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εκδικητικό ή τιμωρό, αλλά σε Σώμα που δικάζει με βάση ένα δίκαιο καταστατικό, σκεπτόμενο και τις συνέπειες των ποινών που επιβάλλει.