Είναι κοινώς αποδεχτό ότι η ΑΕΚ έχει πλέον στρογγυλοκαθίσει ανάμεσα στην ελίτ του ποδοσφαίρου και δικαιωματικά φέρει πια την ταμπέλα του μεγάλου. Το κέρδισε με την αξία της, με την απόδοση, με την όλη παρουσία της. Μπορεί οι πιο μεγάλες της επιτυχίες (κύπελλο, όμιλοι Γιουρόπα Λιγκ) να καταγράφηκαν προηγουμένως, η σπουδαιότερη όμως εποχή της είναι τα τελευταία χρόνια. Όπου τερμάτισε τρεις φορές στη 2η θέση, ήταν διεκδικήτρια του τίτλου, έχασε στις λεπτομέρειες, έπαιξε ποιοτικό ποδόσφαιρο, έδειξε τον δρόμο σε πολλά πράγματα.

Καμία άλλη ομάδα δεν κατέληξε και εφάρμοσε τόσο πιστά και σε διάρκεια χρόνου, μία συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία. Το πλάνο της, στο γήπεδο φαίνεται τόσο προβλεπτό στη θεωρία, αλλά απρόβλεπτο και δύσκολο να αντιμετωπιστεί στην πράξη. Είπαμε σε μία τριετία πέτυχε πολλά. Αλλά όσο κοντά και αν έφτασε στην πηγή, νερό δεν ήπιε. Όσο λοιπόν και αν ανέβηκε επίπεδο επί ημερών Διοίκησης Καραπατάκη και με τον Χάβι Ρόκα να έχει το πρόσταγμα στις μετεγγραφές, μένει με τις εντυπώσεις και το χειροκρότημα.

Πρέπει επείγον να βάλει κερασάκι στην τούρτα. Αυτό μεταφράζεται σε τίτλο, οτιδήποτε άλλο θα ισούται με στασιμότητα. Το κύπελλο είναι ο ένας στόχος, το πρωτάθλημα η μέγιστη επιδίωξη. Η ομάδα κράτησε όλον τον κορμό της από πέρσι (και όχι μόνο), γενικά έχει ένα εξαιρετικά υψηλό βαθμό ομοιογένειας. Έχει πλέον τεράστιο βάθος σε όλες τις θέσεις, ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στον μακρύ δρόμο που άρχισε από τα τέλη Ιουνίου. Ήταν ένα θέμα που αντιμετώπισε τα προηγούμενα χρόνια.

Από ποιότητα, άλλο τίποτα. Η εξαιρετική ισπανική της οικογένεια μεγάλωσε περισσότερο με έναν παίκτη που ήλθε με πολλές παραστάσεις (Κάσες). Δίπλα στους Λαρένα, Τομάς, Ακοράν, Καταλά κτλ. Οι Φλοριάν και Τρισκόφσκι είναι μονάδες ΑΑ επιλογής. Το «φυντάνι» της, ο Μυτίδης επέστρεψε και θα είναι ένα επιπλέον ατού. Η ΑΕΚ φαντάζει ισχυρότερη από κάθε άλλη χρονιά και σαφώς ωριμότερη να διαχειριστεί τα πράγματα στο πρωτάθλημα.

Επιπλέον όπλο η έδρα, το ότι ξεκίνησε από την 1η μέρα της φετινής χρονιάς στην «Αρένα» και κουβαλώντας πλέον την εμπειρία (πρακτικά ήταν ένα νέο γήπεδο και έπρεπε να το συνηθίσει) από πέρσι, αποκτά και άλλο αβαντάζ. Χωρίς πολλά πολλά, δείχνει απόλυτα έτοιμη για το μεγάλο άλμα. Θα είναι ξεκάθαρα διεκδικήτρια.

Ο προπονητής

Ήταν λίγο περίεργο το περσινό. Η ομάδα να κάνει προετοιμασία, να αρχίζει ευρωπαϊκά παιχνίδια και μετά να αναλαμβάνει ο τεχνικός τα ηνία. Δεν επηρέασε φυσικά την παρουσία του Ιμανόλ Ιδιάκεθ, που ανταποκρίθηκε πολύ καλά στις απαιτήσεις. Η φιλοσοφία του ταίριαξε με αυτήν της ομάδας (ήταν και το ζητούμενο όταν προσλήφθηκε), έβαλε τις δικές του πινελιές και έδειξε χαρίσματα. Παρόλο που σε κάποιο στάδιο αμφισβητήθηκε, εξέπεμψε σιγουριά, στηρίχτηκε από τη Διοίκηση και συνέχισε την πορεία του. Δείχνει ξεκάθαρα πως ξέρει άριστα το αντικείμενο από πλευράς ετοιμασίας, τακτικής, ευελιξίας στο παιχνίδι. Οι απαιτήσεις για τον ίδιο και την ομάδα μεγαλώνουν φέτος, είναι ανάγκη να έρθει ένας τίτλος. Στα υπέρ του και η συνέχεια. Γνωρίζει τα πάντα, το υλικό, το κλίμα, το πρωτάθλημα.

Ξεχωρίζει

Από μία πλειάδα εξαιρετικών παικτών, κόβει πρώτος το νήμα ο Ιβάν Τρισκόφσκι. Ολοκληρωμένος παίκτης για την εμπροσθοφυλακή. Θα παίξει στα άκρα, σαν 2ο επιθετικός, σαν κεντρικός επιθετικός μέσος, σαν σέντερ φορ, εφόσον χρειαστεί. Και θα κάνει άψογα τη δουλειά. Από τους πιο ολοκληρωμένους παίκτες στο πρωτάθλημά μας, από τους πλέον σταθερούς σε απόδοση (αλήθεια ήταν ποτέ ντεφορμέ;). Τεχνική, δύναμη, αντίληψη και πάντα σταθερή αξία στο μέγιστο ζητούμενο. Στο γκολ. Σε ενάμιση σεζόν στην ΑΕΚ έχει πάνω από μισό τέρμα ανά αγώνα πρωταθλήματος. Παράλληλα είναι και παίκτης με εμπειρία πρωταθλητισμού. Είναι και αυτό ένα συν στη φετινή προσπάθεια της ΑΕΚ.

ΑΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Ιδρύθηκε: 1994
Χρώματα: Κίτρινο - πράσινο
Πρωταθλήματα: 0
Κύπελλα: 1
Σούπερ Καπ: 0
Έδρα: ΑΕΚ Αρένα
Πρόεδρος: Άντρος Καραπατάκης
Προπονητής: Ιμανόλ Ιδιάκεθ