ΟΜΟΝΟΙΑ
Πολλές οι άσχημες και ελάχιστες οι καλές μέρες στη φετινή πορεία των «πρασίνων»

Εδώ και καιρό υπάρχει μία απαίτηση από τον κόσμο της Ομόνοιας προς τους παίκτες της. Να αγωνίζονται σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Όσες έχουν, γιατί όλοι αναγνωρίζουν πως η ομάδα της Ομόνοιας έχει χαμηλό ταβάνι. Το πρόβλημα είναι ότι όχι μόνο η απόδοση της ομάδας απέχει από το ταβάνι αυτό, αλλά δεν υπάρχει και ο απαιτούμενος ζήλος, ο έξτρα που θα μπορούσε υποθετικά να καλύπτει μέρος των αδυναμιών.

Η διοίκηση προσπάθησε πολύ να προστατεύσει τους παίκτες όλο αυτό το διάστημα, αλλά η προσπάθεια αυτή δεν έφερε αλλαγή. Στα περισσότερα παιχνίδια, ειδικά με τις ομάδες του 1ου γκρουπ, η Ομόνοια ήταν υποτονική, με σοβαρά προβλήματα συγκέντρωσης, με σοβαρά λάθη. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.

Στα ντέρμπι έχει πάρει 6 νίκες (οι τρεις με Ανόρθωση που δεν είναι στα καλύτερά της, δύο με ΑΕΛ και μία με ΑΕΚ), έφερε δύο ισοπαλίες (με ΑΕΚ) και έχασε 10 φορές (τέσσερεις με Απόλλωνα, τρεις με ΑΠΟΕΛ, δύο με ΑΕΚ και από μία με ΑΕΛ, Ανόρθωση). Απολογισμός τερμάτων 24-32.

Όλη αυτή η στατιστική απόδοση μένει ίδια ή και χειρότερη αν απομονώσουμε τα πλέι-οφ. Όπου μέτρησε δύο νίκες, μία ισοπαλία και πέντε ήττες. Η αναλογία τερμάτων 9-14. Πέραν από τους αριθμούς, υπάρχουν και άλλα. Μετρά τρεις συνεχόμενες ήττες. Και η απόδοσή της πάει από το κακό στο χειρότερο.

Υπάρχει και κάτι άλλο. Το κίνητρο της Ευρώπης υπάρχει μαθηματικά, αλλά πόσο δυνατό είναι πλέον; Σε όλες τις προηγούμενες εβδομάδες, όταν είχε ευκαιρίες να περάσει 4η ή να κρατήσει την υπόθεση Ευρώπη, απέτυχε παταγωδώς. Φυσικά στο αιώνιο ντέρμπι υπάρχουν άλλα κίνητρα. Γνωστά και χιλιοειπωμένα τα αρνητικά σερί και το πρεστίζ.

Επιπρόσθετο το ότι από καταβολής πλέι-οφ μπορεί για 1η φορά να χάσει και τα τέσσερα παιχνίδια από τον συμπολίτη της. Με δύο λόγια, τα θέλω στην Ομόνοια υπήρχαν και υπάρχουν κάθε εβδομάδα, αλλά στις περισσότερες εβδομάδες αποδείχτηκε πως άλλο θέλω και άλλο μπορώ από αγωνιστικής πρώτα απ' όλα άποψης και μετά από θέμα ψυχολογίας και ενέργειας.

Αυτό το φαινόμενο συντροφεύει την Ομόνοια σχεδόν από πέρυσι τον Ιούνιο. Οι καλές μέρες ήταν εξαίρεση στον κανόνα, ενώ θα έπρεπε για το βεληνεκές της να ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Εξ ου και το στοίχημα για τη νέα χρονιά, το κράμα παλιών και νέων που θα στελεχώσουν το ρόστερ να φέρει πέρα από ποιότητα και κουλτούρα.

Επιστροφές
Στα αγωνιστικά τώρα. Επιστροφές υπάρχουν και είναι σημαντικές, με τον Χριστοφή και τον Άρνασον να μπαίνουν στο πλάνο. Τουλάχιστον αυτήν τη φορά, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, το προπονητικό δίδυμο θα μπορεί να παρατάξει 11άδα χωρίς λύσεις ανάγκης.

Σε ό,τι αφορά στην επέκταση με τον Χριστοφή, τα πράγματα είναι στο τελικό στάδιο. Και αν κρίνουμε από τη χθεσινή τοποθέτηση του Προέδρου Τζιωνή, είναι, όπως φαίνεται, θέμα ημερών. Θα είναι ένα χαρμόσυνο νέο μετά από καιρό και μέσα στο όλο κλίμα μιζέριας.