ΟΜΟΝΟΙΑ
Έχει μετατραπεί σε σάκο του μποξ των αντιπάλων της και αναμένει καρτερικά να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα

Δεν έχει τελειωμό ο διασυρμός της Ομόνοιας. Όσο και αν ακούγεται εξωπραγματικό η λαοφιλής και ιστορική ομάδα του «τριφυλλιού» έχει μετατραπεί σε σάκο του μποξ των αντιπάλων της και αναμένει καρτερικά να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα και να προσπαθήσει να ανασυνταχθεί στον βαθμό που μπορεί να το πράξει και να κοιτάξει το μέλλον. Δεν αξίζει στην ιστορία και στον κόσμο της Ομόνοιας μια τέτοια μίζερη αγωνιστική πορεία και ηττοπάθεια.

Δεν είναι ντροπή η ήττα, αλλά ο τρόπος που τη δέχεσαι και στην Ομόνοια αυτός ο άσχημος τρόπος έχει γίνει συνήθεια. Είναι πασιφανές ότι το πείραμα με Ιωακείμ και Φρέντεμπεργκ δεν έπιασε, χωρίς βεβαίως να έχουν ευθύνη οι δύο τους.

Ευθύνη έχει η διοίκηση που δεν εκτίμησε σωστά την κατάσταση και στην πιο κρίσιμη φάση της σεζόν άφησε την ομάδα με υπηρεσιακή τεχνική ηγεσία, αλλά κυρίως και οι παίχτες της ομάδας που αγωνίζονται χωρίς πάθος και τσαμπουκά, χωρίς αγωνιστική πυξίδα και καθαρό μυαλό, χωρίς αντίληψη της ιστορίας που κουβαλούν στη φανέλα που φορούν.

Με αυτά τα δεδομένα ο Πάμπος Χριστοδούλου και η διοίκηση θα πρέπει να σχεδιάσουν σωστά τη νέα χρονιά, ώστε η ομάδα να ξαναβρεί ελπίδα και προοπτική.

Φάνηκε από την αρχή
«Η κακή μέρα φαίνεται από το πρωί» και στην περίπτωση της Ομόνοιας αυτό ταιριάζει γάντι. Οι ελπίδες με την πρόσληψη Νταμπίζα αποδείχθηκαν φρούδες. Ο προγραμματισμός του περασμένου καλοκαιριού απέτυχε σε μεγάλο βαθμό και στην Ευρώπη το εμπόδιο της Μπεϊτάρ, μετά το παρ’ ολίγο κάζο από την Μπάνατς, αποδείχθηκε ανυπέρβλητο.

Οι προσδοκίες μεταφέρθηκαν στο πρωτάθλημα και στο ευνοϊκό πρόγραμμα των πρώτων αγωνιστικών, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο (απώλειες με Αναγέννηση και Δόξα). Ο αποκλεισμός και από το Κύπελλο σήμανε το τέλος του Κάρβερ και κατόπιν και του Νταμπίζα και γενικώς του μοντέλου αλλαγής που επιχειρήθηκε να γίνει.

Η Ομόνοια ποτέ δεν έπεισε στη φετινή σεζόν, ότι μπορούσε για τίτλο ή έστω και για Ευρώπη (αν και ακόμη ελπίζει), αλλά το χειρότερο είναι η πορεία που διαγράφει μέσα στο δεύτερο μισό της σεζόν. Τραγική από κάθε άποψη.

Καθόλου διεκδικητική, κυρίως στα μεγάλα παιχνίδια και είναι ενδεικτικό ότι προχθές έχασε για τέταρτη φορά από τον Απόλλωνα στη φετινή σεζόν. Μετρά άλλες τρεις ήττες από τον επόμενο της αντίπαλο, ΑΠΟΕΛ και επιπλέον δύο ήττες από την ΑΕΚ. Συνολικά έχει δεχθεί έντεκα ήττες, μέχρι στιγμής, σε σύνολο 34 αγώνων.

Άμυνα… 50+1 γκολ
Σήμα κατατεθέν της αρνητικής πορείας που διαγράφει η Ομόνοια αποτελεί η αμυντική της γραμμή. Με τα τρία γκολ που δέχθηκε προχθές από τον Απόλλωνα, το κοντέρ έγραψε 51 γκολ παθητικό, κάτι που μεταφράζεται ότι δέχεται 1,5 γκολ ανά αγώνα.

Νούμερο που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει σε ομάδα με πρωταγωνιστικούς στόχους. Οι «πράσινοι» διαθέτουν με διαφορά τη χειρότερη αμυντική γραμμή από τον α’ όμιλο, ενώ από το β΄ όμιλο η Ν. Σαλαμίνα και η Δόξα έχουν καλύτερη αμυντική επίδοση.

Συνεπώς, η Ομόνοια διαθέτει την πέμπτη χειρότερη αμυντική γραμμή του πρωταθλήματος. Είναι και θέμα προγραμματισμού, στελέχωσης της μεσοαμυντικής γραμμής της ομάδας, αλλά και θέμα νοοτροπίας αυτών που αγωνίζονται τώρα, οι οποίοι λες και συναγωνίζονται στο ποιος θα κάνει τα περισσότερα λάθη.

Και τώρα… ΑΠΟΕΛ
Απομένουν δύο αγωνιστικές και εκείνο που πρώτιστα θα πρέπει να σώσει η Ομόνοια είναι την αξιοπρέπειά της και την πίστη του κόσμου της. Ακολουθεί το ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ, που ενδεχομένως να κρίνει τον τίτλο. Η Ομόνοια θα είναι τυπικά γηπεδούχος και πέραν όλων των υπολοίπων κινήτρων, που έχουν τα ντέρμπι «αιωνίων» θα έχει και το κίνητρο να κάνει χαλάστρα στον μεγάλο της αντίπαλο. Θα απουσιάσει λόγω καρτών ο Κατελάρης, αλλά επιστρέφει ο Άρνασον.