ΟΜΟΝΟΙΑ
Η Ομόνοια καλείται να χτίσει πραγματικά και σε πολύ πιο στέρεες βάσεις

Ορθά πριν από έναν μήνα και μετά το διαζύγιο με την Ομόνοια ο Νίκος Νταμπίζας είχε τονίσει πως, «είναι καιρός η Ομόνοια να αρχίσει να χτίζει και όχι να γκρεμίζει». Ο Ελλαδίτης ανέλαβε πέρσι αρχές του Απρίλη και είχε το δικό του πλάνο. Φυσικά και ήθελε να χτίσει, μόνο που αποδείχτηκε πως το... αρχιτεκτονικό σχέδιο και οι συντελεστές δεν ήταν αυτοί που έπρεπε.

Η δικαιολογία, ότι σε χρόνο ρεκόρ έπρεπε να στηθεί ομάδα για να παίξει στην Ευρώπη... στέκει. Οι πολλές αλλαγές στο ρόστερ επίσης ήταν ένα μειονέκτημα. Και είχε επίσης δίκιο ο Ελλαδίτης, ότι θα έπρεπε να κρινόταν στο τέλος.

Πρακτικά όμως όλοι ή καλύτερα οι περισσότεροι έβλεπαν ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά από νωρίς, διακρίνοντας εμφανή κενά στην ομάδα, από ποσοτικής και ποιοτικής πλευράς. Και αν τέλος πάντων η κριτική πρέπει να γίνει ντε και καλά τώρα στο τέλος, το μοντέλο Νταμπίζα πήρε απροβίβαστο βαθμό.

Επέλεξε τακτική ρόμβου, που άλλαξε νωρίς και μετά επανήλθε, αλλά δεν είχε τους παίκτες για να παίξει το σύστημα αυτό, ενώ η δόμηση του ρόστερ άφησε τρύπες και για την εφαρμογή άλλων τακτικών. Η επιλογή του προπονητή δεν αποδείχτηκε η καλύτερη, η παντελής αλλαγή του τεχνικού επιτελείου δεν απέφερε αποτέλεσμα, αλλά μάλλον οδήγησε σε πισωγυρίσματα (φυσική κατάσταση, πρόοδος τερματοφυλάκων κτλ).

Η μεγαλύτερη εικόνα δείχνει δύο πράγματα. Ότι η Ομόνοια παρουσιάστηκε στον χειρότερο δυνατό βαθμό στο πρωτάθλημα (οι όποιες τάσεις προόδου σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια ήταν πλασματικές) σε απόδοση και νοοτροπία, ενώ σίγουρα πολύ λίγα πράγματα έχτισε για την επόμενη χρονιά και το μέλλον.

Σίγουρα ο Νταμπίζας (και ο Κάρβερ) πιστώνεται την απόκτηση του Ντάρμπισαϊαρ και του Τουρέ, την επένδυση στον Κατελάρη και τον επιπλέον χρόνο που πήραν Κύπριοι παίκτες. Μπορεί επίσης να πιστωθεί την κάθοδο Άρνασον και ας μην μπόρεσε, λόγω τραυματισμών, να προσφέρει.

Έγιναν όμως πολλές λανθασμένες επιλογές, που ίσως να φαίνονται και περισσότερες απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα, λόγω συγκεκριμένων αδυναμιών που έχει η ομάδα. Γι' αυτό και είναι εικασία να μιλήσει κάποιος για το πόσοι και ποιοι θα αποχωρήσουν, αφού υπάρχουν παίκτες που μπορούν με βάση τα χαρακτηριστικά τους να αποδώσουν στο επόμενο μοντέλο, οι οποίοι δεν ταίριαζαν στο παρόν.

Μόνο ο Πάμπος Χριστοδούλου μπορεί να το κρίνει. Το αγωνιστικό μοντέλο της ομάδας είναι το πρώτο και μεγάλο ζητούμενο. Η βάση της επιστροφής σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Κύπριος προπονητής έχει δείξει, εξού και η επιμονή προς το πρόσωπό του, πως ξέρει να δημιουργεί, έχοντας πάντα υπόψη και τον «χώρο εργασίας» του. Η κουλτούρα νίκης είναι σχεδόν ισάξια παράμετρος, η δημιουργική καθημερινότητα στο «Ηλίας Πούλλος» η 3η.

Ακόμη ελπίζει
«Το μη χείρον βέλτιστον» μπορεί να ισχύσει για την Ομόνοια μετά την αγωνιστική. Από την ώρα που έχασε από την ΑΕΚ, η ισοπαλία της ΑΕΛ την κράτησε σε απόσταση βολής. Οι ελπίδες παραμένουν και θα μείνουν ζωντανές για την 4η θέση, εφόσον το επίπεδο της απόδοσής της κυμανθεί με μίνιμουμ το καλό διάστημα που είχε με την ΑΕΚ.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να φύγει με νίκη από την έδρα της Ανόρθωσης. Μετά θα ξανακάνει υπολογισμούς. Ο Σοϊλέδης είναι η σίγουρη απώλεια. Ο Άρνασον επιστρέφει, λογικά θα μπει στο πλάνο και ο Βύντρα.