Περήφανοι Τακτακαλίτες, με πλούσια ιστορία

Έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας από την Α’ Κατηγορία, ο ιστορικός Ολυμπιακός Λευκωσίας επιστρέφει εκεί όπου ανήκει, γεγονός που προκαλεί μεγάλη χαρά και περηφάνια στον κόσμο του. Η ομάδα του «Τακτακαλά» έχει πλούσια αθλητική και εθνική δράση, που έχει σημαδέψει την πορεία του μέσα στον χρόνο.

Ο Ολυμπιακός έχει γράψει τη δική του ιστορία, τόσο στους αγώνες του νησιού μας όσο και στους αγωνιστικούς χώρους, με ανεπανάληπτες επιτυχίες. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να έμεινε μακριά από πρωταγωνιστικούς ρόλους ή και να έπεφτε στη Β’ Κατηγορία, όμως η ομάδα των «μαυροπρασίνων» παλαιότερα μεσουρανούσε στο ποδόσφαιρό μας. Ήταν στη δεκαετία του ΄70, όταν ο Ολυμπιακός πήρε τρεις φορές το πρωτάθλημα και ισάριθμές φορές αγωνίστηκε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α’ Εθνικής, σημειώνοντας ένα μοναδικό ρεκόρ.

Ήταν τότε που την ομάδα ακολουθούσαν χιλιάδες φίλοι της και όχι μερικές εκατοντάδες όπως σήμερα.

Η στήλη κάνει μια αναφορά στην ιστορική πορεία του Ολυμπιακού, με την ευκαιρία της επιστροφής του στην Α’ Κατηγορία.

Τα τρία πρωταθλήματα

Ο πρώτος τίτλος για τον Ολυμπιακό ήλθε το 1967. Το πρωτάθλημα της περιόδου 1966-67 ήταν ιστορικά το τέταρτο όπου δύο ή περισσότερες ομάδες ισοβαθμούσαν στην κορυφή και ο τίτλος κρίθηκε στην αναλογία τερμάτων.

Οι ψίθυροι ακολούθησαν στο φινάλε αφού στην κορυφή ισοβαθμούσαν Ολυμπιακός και ΑΠΟΕΛ, με τον πρώτο να έχει καλύτερη αναλογία τερμάτων.

Ο ΑΠΟΕΛ είχε κερδίσει εκείνο το Σάββατο τον Άρη 17-1 και ο Ολυμπιακός 6-0 τον Πεζοπορικό. Πάντως το πρωτάθλημα είχε συγκλονιστική εξέλιξη, αφού για τον τίτλο πήγαιναν τέσσερεις ομάδες (Ολυμπιακός, ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση, Ομόνοια).

Ο Ολυμπιακός πήρε τον τίτλο αφού σε 22 αγώνες μάζεψε 55 βαθμούς. Πέτυχε 14 νίκες, 5 ισοπαλίες και δέχθηκε 3 ήττες, έχοντας αναλογία τερμάτων 74-26. Ο ΑΠΟΕΛ, που πήρε επίσης 55 βαθμούς, είχε αναλογία τερμάτων 89-33. Η Ανόρθωση ήταν τρίτη με 54 βαθμούς και μετά η Ομόνοια με 53 βαθμούς.

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την παραμονή του στην Α’ Εθνική την περίοδο 1967-68 και επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα.

Έχοντας αποκομίσει αρκετές εμπειρίες, οι «μαυροπράσινοι» πήραν ξανά τον τίτλο το 1968-69, πάλι με διαφορά τερμάτων, αυτήν τη φορά από την Ομόνοια.

Ο κορμός της ομάδας που πήρε τον τίτλο πριν από δύο χρόνια ήταν ο ίδιος και Ολυμπιακός ξεκινούσε ως το μεγάλο φαβορί. Δυνατές παρουσιάζονταν και οι ομάδες της Ομόνοιας και του Πεζοπορικού και έτσι έγινε ένα αμφίρροπο πρωτάθλημα.

Οι Τακτακαλίτες στήριξαν την επιτυχία τους στην πολύ αποτελεσματική επίθεσή τους η οποία ήταν πρώτη με διαφορά, ενώ ο αρχηγός της ομάδας Πανίκος Ευθυμιάδης αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 17 τέρματα. Είχε όμως και καλή αμυντική γραμμή, την κορυφαία του πρωταθλήματος μαζί με αυτήν της Ομόνοιας.

Σε 22 αγώνες ο Ολυμπιακός πήρε 52 βαθμούς, αφού πέτυχε 12 νίκες, 6 ισοπαλίες και δέχθηκε 4 ήττες, με συντελεστή τερμάτων 51-18. Η Ομόνοια, που μάζεψε επίσης 52 βαθμούς, είχε συντελεστή τερμάτων 41-18. Τρίτος στην βαθμολογία ήταν ο Πεζοπορικός με 50 βαθμούς και τέταρτη η ΕΠΑ με 46 βαθμούς.

Το 1971 ο τρίτος τίτλος

Με την επιστροφή του πάλι από την Α’ Εθνική, ο Ολυμπιακός ήταν σίγουρα το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο της περιόδου 1970-71. Και ειδικά σε μια εποχή όπου η πρωταθλήτρια της προηγούμενης περιόδου (ΕΠΑΖ) δοκίμαζε την τύχη της στο πρωτάθλημα Α’ Εθνικής, ενώ οι άλλοι τρεις μεγάλοι πρωταγωνιστές (Ομόνοια, Πεζοπορικός, ΑΠΟΕΛ) κάθε άλλο παρά σταθερή αξία αποτελούσαν.

Έτσι η ομάδα του Ολυμπιακού, διατηρώντας τον κορμό που την οδήγησε στις δύο προηγούμενες κατακτήσεις τίτλων και διαγράφοντας την πιο σταθερή πορεία, έφτασε με σχετική άνεση στον τρίτο τίτλο της ιστορία του.

Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά που ο Ολυμπιακός έφτασε στον τίτλο με διαφορά βαθμών και συντελεστή τερμάτων, όπως είχε συμβεί το 1967 και το 1969. Αντίπαλος του Ολυμπιακού στο μεγαλύτερο διάστημα του πρωταθλήματος 1970-71 ήταν ο νεοφώτιστος Διγενής Μόρφου.

Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, πήρε την πρώτη θέση, αφού σε 22 αγώνες πήρε 31 βαθμούς (άλλαξε αυτή την περίοδο το σύστημα βαθμολογίας και ίσχυε το 2-1-0). Οι «μαυροπράσινοι» πέτυχαν 11 νίκες, 9 ισοπαλίες και δέχθηκαν 2 ήττες, έχοντας αναλογία τερμάτων 40-22 (πρώτη επίθεση). Ο δεύτερος Διγενής πήρε 27 βαθμούς και είχε την καλύτερη άμυνα (15 τέρματα). Τρίτος ήταν ο ΑΠΟΕΛ με 26 βαθμούς και ακολουθούσαν με 25 βαθμούς Ομόνοια, Πεζοπορικός και με 24 βαθμούς

Απόλλωνας και Ένωση.

Τη χρονιά αυτήν ο Πανίκος Ευθυμιάδης ήταν πρώτος σκόρερ με 11 τέρματα, αλλά είχε μαζί του και τους Ανδρέα Στυλιανού (ΑΠΟΕΛ) και Κωστάκη Βασιλειάδη (Απόλλων),

Οι πρωταγωνιστές

Οι προπονητές αυτής της περιόδου που πήρε τους τίτλους ο Ολυμπιακός ήταν οι Πάμπος Αβρααμίδης, Έλι Φοουκς και Μπράντλεϊ. Οι ποδοσφαιρστές που έπαιξαν ήταν οι:

Ανδρέας Φιλιώτης, Μιχαλάκης Αργυρού, Κόκος Μιχαήλ, Πάμπος Αργυρού, Σωτηράκης Γεωργίου, Σάββας Πετρίδης, Πάμπος Παρτασίδης, Σαββάκης Πρατζιώτης, Μάιλος, Γιώργος Κεττένης Γιάννος, Παύλου, Ανδρέας Λυμπουρής, Πανίκος Ευθυμιαδης, Μάρκος Μάρκου, Κωστάκης Πιερίδης, Ξυπολητάς, Κατζιής, Φέγγαράς, Κοσμάς, Τ. Παπέττας, Ανδρέας Ασσιώτης, Δημ. Αργυρού, Γιώργος Αριστείδου, Λάκης Αβρααμίδης, Βαρνάβας, Κούλης και Ηλίαδης.

Flashback:
Κύπελλο και Ευρώπη

Εκτός από τα τρία πρωταθλήματα, ο Ολυμπιακός πήρε και ένα κύπελλο, έξι χρόνια αργότερα, όταν σταδιακά η μεγάλη ομάδα είχε άρχισε να ανανεώνεται. Ο Ολυμπιακός πήρε το κύπελλο το 1979 κερδίζοντας στον τελικό την Αλκή 2-0, με δύο τέρματα του Γιώργου Αριστείδου (12' και 89').

Προπονητής ήταν ο Ανδρέας Μαύρος και η ομάδα έπαιξε με τους Αδάμου, Παπαγεωργίου, Καλοθέου, Γεωργίου, Φακέττι, Αριστείδου, Κίκα, Προδρόμου (68΄ Μαυρή), Ευθυμιάδη, Λούκα (81’ Τσουρή) και Π. Κωνσταντίνου.

Για να φτάσει στον τελικό ο Ολυμπιακός απέκλεισε κατά σειρά τη Δερύνεια 5-0, την Ομόνοια 2-1, την Ένωση 2-1 και τον Απόλλωνα 2-0.

Ο Ολυμπιακός, που ιδρύθηκε το 1931, πέραν από τα τρία πρωταθλήματα, άλλες 4 φορές ήταν δευτεραθλητής (1965, 1966, 1973 και 2001), ενώ εκτός από το ένα κύπελλο ήταν ακόμα τρεις φορές φιναλίστ.

Το 1962 έχασε από την Ανόρθωση 5-2, το 1978 από τον ΑΠΟΕΛ 3-0 και το 1991 από την Ομόνοια 1-0.

Ο Ολυμπιακός είχε συμμετοχές στην Ευρώπη, όπου έδωσε συνολικά 14 αγώνες, έχοντας μια πρόκριση. Τρεις φορές έπαιξε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, μια στο Κυπελλούχων και δύο στο ΟΥΕΦΑ.

Είχε συνολικά μια νίκη, 3 ισοπαλίες, 10 ήττες και 14-70 τέρματα. Η πρόκριση ήταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2001. Απέκλεισε στο πρώτο παιχνίδι την Ντούναφερ Ουγγαρίας. Έφερε ισοπαλία 2-2 στο ΓΣΠ (τα τέρματα οι Θεμιστοκλέους, Κόζλεϊ), ενώ κέρδισε εκτός έδρας 4-2 (Κόζλεϊ, Ραντοσάβλιεβιτς, Θεμιστοκλέους, Αριστοκλέους). Στην επόμενη φάση αποκλείστηκε από την Μπριζ Βελγίου. Έφερε πάλι ισοπαλία 2-2 στο ΓΣΠ (Θεμιστοκλέους, Ραντοσάβλιεβτις), αλλά γνώρισε τη συντριβή εκτός έδρας με 7-1 (το γκολ ο Θεμιστοκλέους).

Η πρώτη ευρωπαϊκή παρουσία του Ολυμπιακού ήταν το 1968 με τη Σαράγεβο. Έφερε ισοπαλία 2-2 στο ΓΣΠ (και τα δύο τέρματα ο Γ. Κεττένης) και έχασε 3-1 (το τέρμα πάλι ο Κεττένης). Το 1969 έχασε από τη μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης 8-0 και 6-1 (το γκολ το Κεττένης) σε δύο παιχνίδια που έγιναν στην Ισπανία.

Το 1971 έχασε από τη Φέγενορντ με 8-0 και 9-0 σε αγώνες που έγιναν στην Ολλανδία. Το 1973 έχασε σε δύο παιχνίδια στη Γερμανία από τη Στουτγάρδη με 9-0 και 4-0. Το 1977 έχασε από την Κραϊόβα 6-1 στο ΓΣΠ (το τέρμα ο Αριστείδου) και 2-0 στη Ρουμανία.

Λεζάντες
1. Ολυμπιακός του 1967 που πήρε τον πρώτο του τίτλο. Διακρίνονται οι Φιλιώτης, Ξυπολητάς, Σαββάκης, Αργυρού, Πιερίδης, Σωτηράκης, Κεττένης, Ευθυμιάδης, Αβρααμίδης, Μάρκου και Λυμπουρής.
2. Από την παρουσία του Ολυμπιακού στην Α’ Εθνική. Η ομάδα, με επικεφαλής τον αρχηγό Πανίκο Ευθυμιάδη, εισέρχεται στο Καυταντζόγλειο Στάδιο για να αντιμετωπίσει τον Ηρακλή.
3. Φάση από τον αγώνα με την Ομόνοια. Ο Κ. Σεραφείμ (σημερινός Πρόεδρος) με τον Κάντηλο.
4. Από το παιχνίδι Ολυμπιακός - ΑΠΟΕΛ. Αριστερά ο Σόσι (συνεργάτης του Κετσπάγια για χρόνια) και δίπλα ο Π. Χριστοδούλου (σημερινός προπονητής της Ομόνοιας).