Η πληθώρα επιλογών στο κέντρο και η εμφάνιση του Αζίζ δημιουργούν γρίφους για την 11άδα
Είναι γεγονός πως η Ομόνοια λειτούργησε πολύ καλύτερα κόντρα στον Απόλλωνα στο 2ο ημίχρονο και είναι επίσης γεγονός πως βοήθησαν πολύ οι δύο αλλαγές στην ανάπαυλα, αλλά και οι διορθώσεις στον χώρο του κέντρου. Ο Αζίζ με την ταχύτητα και το θράσος του και ο Μπρέεβελντ με την αντίληψη και την τεχνική του άλλαξαν, προς το καλύτερο, την εικόνα του «τριφυλλιού», που για τουλάχιστον 35 λεπτά επιτέθηκε εξαιρετικά και είχε επίσης καλύτερη αμυντική συμπεριφορά.
Είναι, λοιπόν, πιθανό οι Αζίζ και Μπρέεβελντ να ξεκινήσουν στην 11άδα. Αυτό είναι ένα σενάριο, δηλαδή να ξεκινήσουν απέναντι στην ΑΕΚ οι παίκτες που άρχισαν το 2ο μέρος με τον Απόλλωνα, μαζί με τον Παναγή που επιστρέφει αντί του Κρέσιτς (βάσει της εναλλαγής των δύο σε πρωτάθλημα και κύπελλο). Όμως, από την άλλη, υπάρχουν και κάποια άλλα δεδομένα. Το κατά πόσον ο Αζίζ είναι έτοιμος (πνευματικά) για να πάρει το χρίσμα του βασικού και πόσο μπορεί να βοηθήσει πραγματικά και σε ανασταλτικά καθήκοντα. Το κατά πόσον πρέπει να επιστρέψει ο Τουρέ σε αυτόν τον αγώνα στην 11άδα.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως σε κάποιους αγώνες ένας σχηματισμός με τους Τουρέ, Μπρέεβελντ, Μαργκάσα θα απέδιδε καλύτερα. Και τι γίνεται με τον Κατελάρη που προσδίδει τα δικά του στοιχεία; Ο Κάρβερ πρέπει να σκεφτεί πολλά πράγματα, πριν αποφασίσει πώς θα παρατάξει την ομάδα του από τη μέση και πάνω, ώστε να επιτύχει και ευελιξία και καλή οργάνωση και σωστή αναχαίτιση της ΑΕΚ. Το σωστό διάβασμα της ομάδας της Λάρνακας, η αποτελεσματική αντιμετώπιση των δυνατών της στοιχείων και η αξιοποίηση των αδυναμιών της θα παίξουν μεγάλο ρόλο. Όπως επίσης και το γεγονός πως η ΑΕΚ έχει τεράστια ανάγκη και πίεση για να κερδίσει.
Στην τελική μονόδρομος
Απομένουν 13 αγώνες πρωταθλήματος, 13 ντέρμπι και, πρακτικά, υπάρχει δρόμος ώστε η Ομόνοια να καλύψει διαφορές και να κερδίσει τουλάχιστον μία θέση στη βαθμολογία. Όμως, οι επόμενες 15 μέρες κρίνονται ως οι πλέον σημαντικές. Γιατί κάλλιστα μπορεί αντιμετωπίζοντας ΑΕΚ, ΑΕΛ, ΑΠΟΕΛ στη σειρά -και με δεδομένο ότι υπάρχουν και άλλα ντέρμπι- και να βελτιώσει άμεσα τη θέση της ή, αντίθετα, να δει τις διαφορές να μεγαλώνουν σε βάρος της. Αν το δει κάποιος ρεαλιστικά, η ισοπαλία δεν είναι άσχημο αποτέλεσμα, αλλά είναι το μη χείρον βέλτιστο.
Η Ομόνοια πρέπει να αρχίσει να κερδίζει ντέρμπι όχι μόνο για να προοδεύσει στο πρωτάθλημα, αλλά και για να συνεχίσει στο κύπελλο, αφού ουσιαστικά για να περάσει οφείλει να νικήσει μέσα στο «Τσίρειο» (μπορεί να περάσει φυσικά και με ισοπαλία 2-2 και πέναλτι ή με 3-3 και πάνω, πράγματα λιγότερο πιθανά). Για να αρχίσουν να έρχονται οι επιτυχίες σε μεγάλα ματς πρέπει, επιτέλους, ο Κάρβερ και οι παίκτες του να βρουν τη χρυσή τομή στην άμυνα και, ίσως, στον τρόπο προσέγγισης. Το να μπαίνεις μουδιασμένα ή απρόσεχτα, να δέχεσαι γκολ και να είσαι με την πλάτη στον τοίχο δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Μία φορά έπαιξε σταθερά και συγυρισμένα η Ομόνοια σε ντέρμπι και τα κατάφερε. Σύμπτωση ότι το έπραξε κόντρα στην ΑΕΚ στον πρώτο γύρο. Έχουν αλλάξει πολλά από τότε, αλλά είναι ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να παρουσιαστεί αύριο και να πορευτεί στη συνέχεια.
