ΑΝΟΡΘΩΣΗ
Άλβες, Ολιβέιρα και Μίτροβιτς έχουν τα φόντα για να ωθήσουν περαιτέρω την «Κυρία»

Είναι ίσως οξύμωρο μία ομάδα του βεληνεκούς της Ανόρθωσης να χαμογελά τη στιγμή που είναι τόσο χαμηλά στη βαθμολογία, με τη χειρότερη μάλιστα συγκομιδή των τελευταίων ετών. Τα χαμόγελα όμως είναι δικαιολογημένα, από την ώρα που όλοι νιώθουν πως τα χειρότερα πέρασαν και έπονται καλύτερες μέρες. Για να γίνει φυσικά αυτό, για να μπορεί η Ανόρθωση να νιώθει πιο δυνατή, συνέβησαν αρκετά.

Το πρώτο βήμα ήταν η αλλαγή προπονητή, με τον Λέβι ν' αναλαμβάνει μία προβληματική ομάδα, αλλά με τον καιρό τουλάχιστον να την κάνει αγωνιστικά αξιοπρεπή και να παίρνει το μάξιμουμ από τους παίκτες του. Οι αλλαγές σε Διοικητικό Επίπεδο και η επιστροφή Παντελή έφεραν -πέραν της αλλαγής της ψυχολογίας- και έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης.

Η Ανόρθωση έπρεπε να κάνει άμεσα διορθώσεις στο ρόστερ της. Για πολλούς λόγους. Το να κυνηγά την 6η θέση δεν είναι φυσικά κολακευτικό, αλλά όλα πρέπει να αναλύονται με βάση τις συνθήκες. Η είσοδος στην 6άδα είναι σημαντική.

Ένας λόγος είναι οι εισπράξεις, αφού πέντε ματς με τους άλλους μεγάλους του ποδοσφαίρου μας σημαίνουν και εισιτήρια και εισπράξεις που είναι καλοδεχούμενες. Υπάρχουν όμως και σοβαροί αγωνιστικοί λόγοι. Το πρεστίζ της ομάδας καταρρακώθηκε τόσο πολύ που σίγουρα η είσοδος στην 6άδα και ο ενεργός ρυθμιστικός ρόλος στα πλέι οφ θα είναι μία τονωτική ένεση.

Τα παιχνίδια ντέρμπι θα είναι κίνητρο για τους παίκτες (όχι μόνο για την τρέχουσα περίοδο) και τον κόσμο. Σκεφτείτε το ανάποδο σενάριο, συμμετοχή στο β΄ γκρουπ. Δεν χρειάζεται καν ανάλυση. Την ίδια ώρα υπάρχει το κύπελλο, που είναι ο μεγάλος στόχος. Δύσκολος, αλλά η «Κυρία» θα το παλέψει και για να το κάνει πρέπει να έχει υλικό. Οπότε ερχόμαστε στο θέμα ενίσχυση.

Ο Ίσμα είναι σίγουρα μία σημαντική απώλεια όμως χαλάλι, αφού έτσι μπήκε ρευστό στα ταμεία της ομάδας. Ο Πελέ είναι η άλλη σημαντική φυγή, αναγκαστική λόγω του σοβαρού προβλήματος που αντιμετώπισε. Κανένας δεν αμφιβάλει για την ποιότητά του, αλλά σίγουρα (για διάφορους λόγους) πρόσφερε πολύ λιγότερα από τα αναμενόμενα.

Οι τρεις προσθήκες των τελευταίων ημερών σίγουρα, με βάση τη σταδιοδρομία, δείχνουν πως η Ανόρθωση ενισχύεται ποιοτικά. Ο Άλβες είναι φυσικά ο πιο γνωστός και χωρίς αμφιβολία ένας από τους κορυφαίους σκόρερ που πέρασαν από τα γήπεδά μας. Έχει ανάγκη η ομάδα από έναν κλασικό γκολτζή.

Ήδη ο Μίτροβιτς πήρε την 1η γεύση από την ομάδα, έχει πολλές παραστάσεις και σίγουρα τον ξέρει καλύτερα απ' όλους ο Λέβι. Σε ό,τι αφορά τον Ολιβέιρα, θα σταθούμε στο βιογραφικό και την εμπειρία του, δύο στοιχεία που θεωρητικά τον καθιστούν πολύ καλή επιλογή για τα άκρα.

Στην εξίσωση μπαίνει φυσικά και ο Γιαννούλης, που φέρνει φρεσκάδα, ταλέντο και διάθεση για διάκριση. Υπάρχει όμως και το υπάρχον ρόστερ. Με τις αδυναμίες του, αλλά με ανοδική απόδοση. Ακόμη, εσωτερική μετεγγραφή μπορεί να αποδειχτεί ο Ράγιος. Καμία αμφιβολία για την ποιότητά του, άλλωστε την έδειξε ήδη σε μερικές περιπτώσεις και τώρα, που επανήλθε από τραυματισμό, είναι η στιγμή να ηγηθεί της ομάδας, έχοντας γύρω του και καλά στηρίγματα.

Ο δρόμος για την 6η θέση
Τα δεδομένα για την Ανόρθωση είναι ξεκάθαρα. Μαθηματικά, ακόμη κι αν η Ανόρθωση κάνει το 5x3, μπορεί να μην προλάβει το τρένο του 1ου γκρουπ. Όμως, σε πολύ μεγάλο βαθμό, η έκτη θέση εξαρτάται από τα πόδια των παικτών της. Είναι ξεκάθαρο πως μπορεί και πρέπει να πετύχει τέσσερεις νίκες πριν υποδεχτεί στο φινάλε της κανονικής περιόδου τον Απόλλωνα.

Στα 4 παιχνίδια με Αναγέννηση, Δόξα, Εθνικό, Καρμιώτισσα δεν έχει κανένα περιθώριο απώλειας, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι ένας από τους τρεις ανταγωνιστές της για την 6άδα είναι ο Εθνικός. Θα πρέπει φυσικά, με βάση όλα τα σενάρια, να ελπίζει και σε απώλειες των άλλων, αλλά πρώτ' απ' όλα πρέπει να κάνει το δικό της κομμάτι. Ξεκινώντας κόντρα στην ομάδα της Δερύνειας που είναι μεν ουραγός, αποδεδειγμένα, δε, θέλει μεγάλη προσοχή.